Lights On Or Lights Off Novels & Stories

“Bakit wala pang ilaw? May automatic light naman tayo?” Ni-on niya ang flashlight ng kanyang cellphone. “Halika Dashi. Samahan mo akong hanapin si Koya. Baka naibaba na naman ang switch ng generator.” Inalalayan niya si Manang Sabel. Nasa living room na sila nang parang may gumagalaw sa dilim. “Manang, sira ang switch.” Nabaling na ang atensyon niya kay Kuya Koya. “Itawag niyo na ‘yan sa mag-aayos bago dumating si Vioxx. Naku, malalagot talaga tayo. Siya, pagtiisan na muna natin ang solar light.

Nagtatanong ang mga mata ni Gab. "Pwede bang paki-off ang ilaw." Mabilis na tinungo ni Gab ang switch ng ilaw at ini-off. Nakahinga nag maluwag si Irish nang repleksiyon na lang ng liwanag ng ilaw sa labas ang tanging tanglaw nila sa silid.

Para siyang kiniti nang makitang nakatingin pala ito sa kanya. “H-huh?”Pumiyok ang boses niya. “The lights," pagkaklaro ni Devyn."Shall I turn them off? Or do you sleep better with the lights on?” Dinig niya na naman ang mapagbirong tawa sa boses nito. “Er . . . I can sleep with the lights on.” Umangat ang sulok ng labi nito.“Alright.” Napaubo siya kahit na wala namang bumara sa lalamunan niya. “Okay. Alright.”

Sa pagkakaalala ko rin, sa lugar ding ito pinagkaloob sa akin ang mga gamit kong contact lense na siya mismo ang lumikha. Pagkarating, pamilyar na amoy at dilim ang bumalot sa aking sistema. Iilang liwanag ang pumupuslit sa loob na nagmumula sa bintana ngunit hindi iyon sapat bilang tanglaw namin. Two claps, Senyor Danilo was able to open the lights. "Umupo ka muna, Lumi. May kukunin lang ako," aniya.

Tanging ang ilaw lamang mula sa screen ng laptop sa lamesa ang nagbibigay ng liwanag sa loob. “Marion, bakit ayaw mong buksan ang mga ilaw? Huwag mong sabihin na nagtitipid ka sa kuryente?” maktol ni Peterson habang hinahanap ang switch ng ilaw sa dingding. “Hindi mo ba naisip na masama sa mga mata mo --”

Wala ng choice si Zayden kundi ang ilabas ang phone niya at ito ang gamiting ilaw. Pipindutin na sana niya ang flashlight nang may mapansing yellow lights sa may likuran. Tinignan niyang mabuti iyon at napagtanto kung ano iyon. May naka-set up na table at napapalibutan iyon ng mga kandila. It's a romantic candle light dinner set-up. May bulaklak sa mesa at wine bottle.

Isa-isang umilaw ang mga sensor lights sa bawat palapag. Mabilis siyang tumatakbo, dala ng determinasyon at ng papalapit na yabag sa likod nila. Alam niyang hindi siya makakatakbo nang matagal. Kahit makalabas sila ng building, malayo ito sa dorm at sa ganitong oras, halos walang tao. Malamang mahahabol pa rin sila. Sa totoo lang, hindi niya balak lumabas ng experimental building.

I'm sure he is shy . " Do I need to turn off the lights?" " Yes please I'm shy but if it's you I guess I will do it while the lights is on. I want to see you on the top of me" mapangahas kong tinanggal ang kanyang damit pagkatapos naghubad narin ako. " Sandali ganyan ba talaga yan kalaki parang hindi naman yan ganyan kanina yan?" "Don't worry I will try my best to be gentle"

tanong ko. Kanina kasi, nang makita ko ang switch sa isang sulok, sinubukan ko iyong pindutin. And I’m glad it is still working! My whole thought is that the lights are useless, so they don’t turn them on anymore. Iyon pala ay umiilaw pa naman!

Isa lang iyon kaya nabawasan pa ang ilaw. "Ang galing ha " sabi ko sa pagka amused ko. "you can use that command to turn and off the lights, instead of uttering my name." paliwanag niya bago siya sumampa sa kabilang side ng kama. Mabuti na lang at sa bawat bigkas ko ng pangalan niya ay hindi bumubukas sara ang ilaw o pinto. Iisipin ko ay minumulto ako.