Lights On Or Lights Off Romane & Geschichten

Third Person POV Manghang-mangha ang dalaga matapos nitong makita ang buong paligid,para siyang nasa loob ng paraisa ng mga sandaling iyon,ang ganda ng ambience,hindi nga lang nature kundi artificial pero ganun pa man nagmumukha itong totoo dahil binubuhay iyon ng Cristal water na hindi niya alam kong saan nang gagaling. Ang led light ay naka depende sa mood ng isang tao,kapag namamangha bigla itong nagiging kulay buhay,na sinasamahan ng green lights,kapag nakakaramdam ka naman ng lungkot bigla iyong nagiging dem light. Hindi siya makapaniwalang ginawa iyon ng isang sikat na researcher.

Ang tanging liwanag lang na nakatunghay sa kanilang dalawa ay ang lampshade sa gilid ng kama. Lalaine lay down on the sofa while hugging herself because the room was a little cold because of the air conditioner. A few minutes passed without a word between the two of them, until Knives finished reading and turned off the lampshade. Lalaine turned around because she was afraid of the dark.

Simple lang ang salitang iyon ni Damon pero ramdam ni Luna na tumagos iyon sa kan'ya. Nag-usap pa sila tungkol sa mga plano ni Callyx, kung anong baon bukas, at kung okay lang bang mag-pancake kahit weekdays. May mga sandaling sabay silang natatahimik, pero komportable. Pagkatapos, tumayo si Luna. “Tulog ka na. Ako na mag-o-off ng lights.” “Okay. Wake me if you need anything.” Dapat aakyat na siya sa hagdan, pero hindi gumalaw ang paa niya. Natawa siya sa sarili.

Hindi ko mahulaan kung saan magtatapos ang gulong ito. Who will be left? Who will live and who will die tonight? Is it me? Us? Or them? Or all of us? "Turn off the lights, Gab, and slow down. Doon mo ihinto sa exit ng golf course. Naroon ang iba." Dinig kong utos ni Annie kay Gab.

bulong ni Odessa sa kaniyang kanang tenga habang siya naman ay nakaupo sa malambot at malawak na kama. Dali-daling umalis ang bakla mula sa pagkakaupo sa kaniyang tabi. “Mr. D lights on po ba or lights off? I turn off ko na lang……” malanding wika ni Odessa sa kausap. “Lights on!” malamig na wika ng baritong tinig. Bigla siyang nanginig.

Ricaforte, hoping that he’s not home, but I think it’s best if I stay in my parents’ house again tonight. Bago ako umuwi ay bumalik muna ako sa office para asikasuhin ang natitira kong trabaho. Patay na ang mga ilaw pero automatic naman silang nagbubukas habang naglalakad ako hallway papunta sa office ko dahil sa sensors. Natigilan ako nang mapansin ang ilaw sa loob ng opisina ko. It’s already past 10 so dapat tapos na ang duty ng mga janitors, so why are the lights in my office turned on?

Sa hindi ko maipaliwanag na dahilan ay bigla akong napakalas sa kaniya at naitulak siya palayo. "A-Anong 'turn off the lights'? Ano'ng binabalak mo?" tarantang tanong ko. Iba kasi ang naiisip ko, kapag papatayin ang ilaw. Malaswa. Tapos ngayon kami lang dalawa rito, 'di porke't may sakit siya eh.. "N-Nasisilaw ako..."

Totoo naman kasi. Ang pinoproblema ko ngayon ay kung papaano ko hihiwalayan ang mga mata nito nang ma-contact ko na si Tita. His hands are arranging his things on the table. It's dark outside but inside, it's bright because the lights turned on spontaneously earlier. Mga solar lights siguro ang mga ito dahil kusa nang sumisindi kapag madilim na. "So, why do you seem terrified?" Diyos ko, iyon na naman ba ako ulit? Iyon na naman ba ulit ang nakikita or nababasa niya sa akin? Kasi kung oo, hindi ko rin alam kung bakit.

“Sige na. Matulog ka na. Wait? Hindi ka ba nagpapatay ng ilaw? Masyadong maliwanag.” “Gusto mo bang patayin? Okay lang naman sa ‘kin.” Walang alinlangan akong bumangon at sinindihan muna ang night lamp na nasa bedside table niya bago ko tunguhin ang switch ng ilaw. Then, a warm, golden light filled the room, casting a gentle glow that made everything feel more intimate and serene. The soft illumination highlighted Poppy’s delicate features, making her look even more beautiful as she lay there.

“Napatulog ko na sila. The kids are scared to get down at night. We'll just leave the lights off there and dim around here.” Naiiling na napabuntong-hininga na lamang ako at tinapos na muna ang paghuhugas ng mga pinggan. Roma switched off the lights at the living room and left the ones we have in the kitchen as dim. Pagkatanggal ko nang suot na apron ay agad na naglakad si Roma pabalik sa pwesto ko. He began taking off his tank top as he walked his way back to me. Napatitig ako sa ganda ng katawan niya kahit pa hindi gaanong maliwanag sa banda namin.