Novel & Cerita Liham Para Sa Ina

What if mali lahat ng paratang ni Tita. What if, pati ako kayang gamitin ni Liam.. Pinigil ko ang sarili ko at umiling. Kung anu ano na ang pumapasok sa utak ko. No. Liam is not like that. Liam is my hero, my knight in shining armor. My safe space, sigaw ng utak ko. Hanggang sa makarating kami sa Pilipinas, hindi na ako kinausap ni Isabela. Para siyang lutang, parang wala na sa sarili.

Alam din niya na kung sasabihin niya iyon, tiyak na iiyak nang husto si Aino hanggang sa siya ay mabaliw. Mahigpit na niyakap ni Gloria si Aino at pagkatapos ay inalo siya sa pagsasabing, "Aino, makinig ka sa akin. Ang iyong ina ang pinakamatibay na ina sa mundo. Noong ipinagbubuntis ka pa lang ng iyong ina noon, siya'y naglakbay kung saan-saan at tumakas ng anim na taon, ngunit hindi siya namatay. Kaya naman, ang iyong ina ay may napakalakas na kakayahan upang mabuhay. Hindi ka niya kailanman iiwan. Siguradong babalik ng buhay ang iyong ina."

Hindi madaling maging ina, bakit minamaliit ng ina ni Damien? “Bakit ka nakatingin sa akin ng ganyan? Nahihiya ka ba sa sinabi ko?” nang-iinsultong ngumiti ang ina ni Damien saka muling nagsalita, “Sino ba naman ang gustong magkaroon ng manugang na dating katulong lang? Kapag lumaki ang bata, mahihiya siya dahil katulong ang ina niya. Mahihiya rin siya kapag nalaman niyang anak siya sa labas ng kasal. At huwag kang magkamali, pumunta ako rito para kunin ang bata, para iligtas siya sa kahihiyan at panlalait sa hinaharap. Magiging masaya siya bilang anak nina Damien at Sofia.” Punong-puno ng pagkadismaya ang tingin ni Bellerien sa ina ni Damien.

I can’t help but to stare in awe when I saw the fish was still moving. Pinagmasdan ko ang aking Ina habang tinitignan at sinusuri ng mabuti ang mga Isda. Looks like she already adapted the environment here. I was just thinking how was she and Liam's mother? Hindi naging maganda ang nangyari sa kanila dahil sa akin, pero magka-ibigan naman na kami ni Liam. “Mama,” mahinang usal ko na may paglalambing sa boses.

Imposible kasing wala man lang silang pakialam o ginawa matapos nang nangyari sa akin. Buong pagmamahal na nilapitan ako ni Inay. "I am sorry anak." Malungkot na paliwanag nito. "Patawarin mo kami ng Itay mo sa paglilihim sa iyo nito. Iyon kasi ang kagustuhan ng iyong namayapang ina na si Kayla Sheen Maceda." Mas lalong ibig gumuho ng kaniyang mundo sa narinig na katotohanan mula sa mga ito.

Minamahal, pinahahalagahan, at kasama habang panahon. "Maraming salamat po, Mama. Matutuwa po talaga ako kapag natuto ako. Para sa kanya naman po ang lahat ng ito," masayang sagot ni Leina habang nakatulala sa niluluto. Ang bawat galaw niya ay puno ng pagmamahal, na tila ba ang bawat patak ng tubig at bawat hiwa ng gulay ay iniaalay niya para sa lalaking tanging minamahal.

“Salamat, asawa ko. Mahal kita. Pakiramdam ko ako ay nagiging malaking balon ng kahinaan.” “Hindi iyan kahinaan, Mahal,” sabi ko, hinalikan ko ang kanyang noo. “Iyan ay pagiging ina. Ikaw ay nagbibigay buhay. Hayaan mo akong maging lakas mo ngayon. Ikaw ang nagbigay sa akin ng kakayahan na pamahalaan ang pamunuan. Hayaan mo akong ibalik iyon sa iyo.”

Napatingin ako kay Inay ng kunin nito ang kanang kamay ko saka ito ikinulong sa mga palad niya. "Hindi pa huli ang lahat anak. Marami ka pang pagkakataon na lumaban para kay Pio. Hindi ang mga madilim mong nakaranasan ang pagpapahinti ng laban sa buhay niyong mag Ina. Manalig ka laang, Lia... Alam nating dibmadamot sa pagkahabag ang paangioon. Nagawa mo Mang lumagpag dahil sa kabihuan at magkakaroon ka pa rin ng lakas upang muling bumangon at patuloy na lumaban..." mahabang paliwanag nito sa akin. Napangiti ako sabay punas ng mga luha ko. "Salamat, nay....Maraming maraming salamat."

"Is this what you want? Na ipamukha sa'kin na nagloloko ka dahil hindi mo ako mahal kaya mo dinala ang taong inaakala mong mahal mo?" "Correction. I'm his first, at mahal niya ako. Hindi inaakala." Pag singit ni Lian. Kumapit pa ito sa braso ng asawa ko. Kahit anong pigil ko, kumukulo talaga ang dugo ko sa pagmumukha ng babaeng 'to. Sino bang iniinggit niya? Lalo na sa asawa kong inamag ng amnesia. Nakakainis. Huwag lang maging kamukha niya ang anak namin, makikita niya talaga.

inis na ani ko at saka kinuha ang naipit niya na kamay. Namumula iyon at medyo namaga pa. "Malayo sa bituka 'yan, umuwi ka na," pagpapaalis ko sa kaniya. "I don't know if I can even win your heart back but please, Ina. Let me be with my daughter. If your heart belongs to someone else now then so be it pero sana huwag mo naman ipagkait sa akin ang anak ko. Huwag mo ipagkait sa akin ang karapatan ko bilang ama."