Novel & Cerita Liham Para Sa Ina

, nakangiti namang tugon ng matanda sa ama nya. Lalong umaliwalas ang mukha ng ama, matagal na din bago nya huling makita na ganito kasaya ang ama. Simula ng mawala ang kanyang ina ay bihira na lang itong ngumiti. Nakita nya kung gaano nito kamahal ang kanyang ina noong nabubuhay pa ito, kaya alam nya kung gaano ito nalungkot ng mawala ito sa kanila.

Imflor Isang maligayang araw Para Kay Yummi Ang makita muli ang Ina sa loob ng Anim na Taon. Nagkalayo ang Mag Ina dahil sa hirap ng Buhay. Kinakailangan ng Ina nya ang magpa iwan sa Amerika upang tapusin ang Kontrata sa Kompanya na pinag trabahuan. Samantalang si Yummi ay Umuwi ng Pilipinas upang do'n mag Training sa Pagiging Chef.

"Pero umiyak lamang ng umiyak ang kanyang ina. "Ganun po ba? Sige po, marami pong salamat. "Aluhin mo na lang ang iyong Ina ha at alagaan mo at bantayan siya ng maige. Matatagalan bago niya siguro matanggap ang nangyari. Masakit ito para sa isang ina," sabi ng isa pang nurse saka Iniwan na silang mag-iina.

Gumanti naman ito ng siko sa pamangkin. Ngumiti ako sa kanila‚ “Lumaki po kasi akong walang ina at hindi po ako gaanong pinapatulong niya kapag nagluluto siya.” sabi ko sa kanila. “Saan ba ang ina mo‚ Ineng?” Puno kuryusidad ang mga mata nito. “Namatay po no’ng ipinanganak ako.” ani ko’t ngumiti.

Itinuon ko ang aking mga mata sa kopita na hawak ko. "Alam mo ba, na sa mga panahon na kailangan ko nang gabay, pagmamahal, at pag-aaruga mula sa 'king ama— iyon 'yung mga panahon na kailangang-kailangan ako ni Inay." Sandali akong huminto, nang maramdaman ko na nag-iinit na ang sulok ng magkabilaan kong mga mata. "Alam mo ba na mahirap lang ako? Hindi lang halata kasi maganda ako."

Lumuhod si Leopold sa harapan ni Lia. Bahagya pa niyang inayos ang nagulo nitong buhok. “Nasa heaven na si mommy mo baby. Pero every night niyang ibinubulong sa akin na mahal na mahal ka niya at palagi ka raw niyang babantayan.” “But I want her to be here not in heaven,” tugon ni Lia na hindi natitinag ang kalungkutang nadarama. “It’s okay. Narito lang naman ang Daddy.”

Sabi ni Mommy. Kita ko ang pamumuo ng luha sa kanyang mga mata. Hinaplos niya ang aking pisngi at saka ako niyakap. Tila may humaplos sa puso ko ng mga sandaling iyon. Ginatihan ko ang yakap na iyon ni ina. Matapos ang yakap na yun, ang aking ama naman ang yumakap sa akin. "My princess will now be a queen. Are you ready princess?" May lambing sa boses ng aking ama.

"I-Ina kasi ako hija. At ang isang ina ay hindi kayang makitang nasasaktan ang kanyang Anak." Napalunok bigla si Lia sa kanyang narinig. That word hit her. Biglang lumambot ang kanyang loob ng marinig niya iyon dito. She was speechless, hindi niya masagot ang sinabi nito sa mga oras na iyon.

Ngunit hindi pa niya nakita ang kanyang ama na tinitingnan si Mommy niya na may ganitong kislap sa mga mata. Ibinaba ni Rey John ang kanyang ulo at tumugon sa sinabi ni Liana. "Alam ko, kamangha-mangha ang iyong ina." aniya. Tuwang-tuwa si Liana, halos hindi mapigil ang kanyang saya. "Wow! May isa na ring nakakaalam na sobrang galing ni Mommy! Si Liam, palagi niyang iniisip na ang Tita niya ang pinaka-malakas! Pero alam ko, si Mommy ay libong beses na mas malakas kaysa kay Tita! Sampung libong beses pa!"

nasasaktang tanong ni Cacai para sa kaibigan. Humugot muna ng malalim na hininga si Liam bago niya sinalubong ang tingin ni Cacai saka marahang tumango. “She’s the reason why I changed my mind.” pag-amin nito. “Isa pa, hindi ako pinalaki ng ina ko na masamang tao. Nagawa ko lang ang bagay na yun dahil sabik ako sa isang ama, but then I realized that it’s not worth fighting for.” patuloy ni Liam sa mababang boses.