Liham Para Sa Ina Novels & Stories

-sagot ko dito pinasakay naman ako nito at agad na pinaandar ang kotse Ma kung buhay ka sana ngayon ay hindi ganto ang buhay ko "Mam,mam,mam"-tawag sakin ng kung sino "Wag n-iyo p-po a-ako k-kukunin"-umiiyak kong ani dito "mam nananaginip po ata kayo,ako po to si liam,andito na tayo sa supermarket"-ani nito.Agad ko namang minulat ang mata ko at humingi sa kaniya ng tawad nagpasama ako sa kaniya sa supermarket at binili lahat ng kailangan ko.

" Jade this is not right. Naririnig mo ba ang sarili mo? Alam mo ba kung anung sinasabi mo? Naiintindihan mo ba ang pinapayagan mong mangyari?" " It's for the baby!." Iyak ni Lia. Hindi na napigilan ang pagbugso ng kanyang damdamin. " Hindi din to madali sa'ken pero wala akong choice. Hindi ko pwedeng itaya ang buhay mo o ng inosenteng anghel. Hiram lang naman. You're still mine hubby. As long as your heart, mind and soul is mine I can deal with it. "

"Kairah, Liam, alam naming mahirap para sa inyo, pero ito ang tamang hakbang para sa inyong dalawa. Hindi lahat ng gusto natin ang agad nating makukuha." Tumango ang ina ni Liam, tila nagtatangkang magpakalma. "Totoo ang sinasabi ng inyong ama. Hindi natin alam kung kailan darating ang pagkakataon para masigurado ang kinabukasan ng pamilya. Hindi natin ito dapat sayangin."

Di natin alam. Nagwala ng todo si Lia nang dahil doon. Lia: Oo nga ‘no? Di ba nakipagkita ang mother-in-law in Fae sa kanya. At para gumanti, ito ang naisip niya para palabasin na sa kanila ni Fae ay siya ang mas mahalaga sa anak ng Ginang. Itinaya pa ng gaga ang buhay. Pinanood lang sila ni Fae na magbigay ng opinyon. Wala kasi siyang nasabi sa mga ito. Ibinaba ni Felicity ang cellphone, nanahimik. Ilang sandali pa tinawagan na siya ni Lia.

“Crystal told me that she wanted to sleep in-” “Enough!” Itinaas ng kanyang ina ang dalawang kamay habang nakaharap ang palad sa magkabilang mukha namin. “Huwag mo akong inisin, Liam. Now, take a step back at papasukin mo kami.” Kung ano man ang ginagawa ng ina ni Liam ay talagang nakakatakot at pakiramdam ko unti unti niya akong nawawalan ng hininga.

Lakeisha Sa mata ng mga tao ay napakaperpekto ng aming pamilya. Ang tingin nila sa aking ama ay napakamapagmahal na asawa at ama kaya’t napakabango niya sa mga ito. Ang aking ina ay napakagaling din umarte basta alam niyang may nakatutok na camera. Ako naman ay kailangan ding makisabay sa kanila, kung hindi ay sasamain ako kapag kami na lang ang natira.

Wala naman kasi akong laban sa kanila. "Sumuko na kayo kung ayaw ninyong mapahamak!" sigaw ng isang lalaki na may hawak na sibat. "Hindi! Hindi kami susuko! Hindi kami papayag na maging alipin n’yo lang at tanggalan kami ng karapatan na mamuhay nang matiwasay. Pare-pareho lang tayong mga humanimals kaya ipaglalaban ko ang karapatan namin kahit buhay ko pa ang kapalit," pahayag ni Ina. Nakapasan ako sa likod ni Ina. Alam kong mahihirapan siyang makipaglaban gayong bitbit niya ako at tatlo pa ang makakalaban niya.

Sinampal ko siya sa harap ng mga naroon. "Oo. Nakakahiya ako. Nakakadiri at hindi karapat-dapat na maging inyong kapatid ngunit ito lang ang kaya kong gawin para maiahon ko kayo sa hirap at ng hindi tayo minamaliit ng mga tao" "Ate, Leina tumigil na kayo" Pinahid ko ang luha ko. Dahil hindi ko na napigilan pa. "Ihahanap ko kayo ng matutuluyan at hindi ko naman kayo masisisi kung ganyan na ang tingin ninyo sa akin"

Lintik! Napailing-iling na lang ako sa kanilang dalawa. Lalo na kay mama, siya ang mama ko, sa buong buhay ko. Hindi ako nakikinig sa mga sabi-sabi. Sa buong buhay ko! Walang araw na hindi ko siya ipinaglaban sa mga taong nakakasalubong ko. Dahil akala ko. Dahil sa pagkakaalam ko! Matino siyang ina! Pero ano na ngayon? Isa palang-

Biglang singhal na wika nito sa akin. "Walang inagaw si mama sa inyo. Dahil n'ong naging sila ni tito daddy ay engage na si tita sa daddy Sherwin mo!" "Basta, pareho kayong mang-aagaw! Kaya nararapat lang ang nangyari kay Liam. Bakit kasi hindi mo na lamang kasi ipaubaya sa akin si Liam, dahil hindi niya deserve ang katulad mo, Vey!"