Novel & Cerita Liham Para Sa Sarili

Mariin kong kinagat ang labi ko para pigilan ang sariling wag nang umiyak. Kaya natin 'to self! Malakas tayo diba? Nalagpasan natin ito noon, malalagpasan din natin ito ulit ngayon. Tayo pa ba? Itong nararamdaman ko ngayon, ito yung literal na halimbawa na landi yesterday, iyak today. Charge to experience ulit tayo Sky. Wala naman akong ibang sisisihin kundi sarili ko lang din.

sabi ko sa kanya. "Pero iba pa rin kapag nakikita mong nag-uumpisa na 'yung sarili mong vision," dagdag ni Liam habang nakatingin sa akin. "You've worked hard for this, Hera." "Salamat, Liam. Pero hindi ko naman 'to magagawa kung hindi dahil sa tiwala niyo sa akin," sagot ko. Nag-vibrate ang phone ni Liam. "Excuse me, I need to take this. From the Singapore office uli."

Napa iyak Naman ako agad ng dahil sa sinabi niya sakin. Naunahan ako ng takot dahil baka Hindi ko Siya makita, iniisip ko palang Yun para na akong mawawalan ng hininga para na akong nawawalan ng lakas. " Bro, Hindi Yan masusolosyonan sa iyak at inom mo naiintindahan Naman namin na masakit pero kailangan mong mag hanap ng sulusyon" wika naman ni Liam sakin.

"Pero alam mo kung ano ang hindi mo dapat na kalimutan? Iyon ang mga aral na natutunan mo sa lahat ng ito at ang pagmamahal mo sa sarili mo. Love yourself first before you love others. It’s not called selfishness. It is called self-love and self-reservation because how can you love the other people when your love for yourself is not strong enough? How can you love other people when your love for yourself is easily shaken and easily broken?” “Kung magmamahal ka ay dapat na magtira ka pa rin para sa sarili mo. Kung magmamahal ka ay please, mahalin mo pa rin ang sarili mo. Magtira ka ng pagmamahal para sa sarili mo at hindi iyong ibubuhos mo ang lahat ng mayroon ka at pagmamahal mo para sa isan

Tutol ni leia Napangiti naman akong palihim. Alam ko kasing bumabalik na ang dating xanleia na nakilala ko. "Kaya kona ang sarili ko, parasaan pa ang ilang taon kong pag iinsayo kung matatalo din nila ako hindi ba? Huwag kayong mag alala dahil kaya ko ang sarili ko. Titignan ko rin kung gaano ka raming tauhan ang nag kalat sa paligid."Sagot ko

Awang ang bibig na anuman oras ay tuluyang tutuluan ng laway ang bibig. Ganoon na ganoon talaga ang pakiramdam niya sa tuwing ginagawa niya iyon. Hindi niya alam kung normal lang ba sa isang katulad niyang babae ang gumagawa ng mga milagrong ganoon. Pero sa huli’y ipinagkikibit na lamang niya ng balikat ang nasa isip. Para sa kaniya ay self love iyon. Matapos siyang mahimasmasan ay dali-dali siyang yumakap sa asawa at hinalikan ito sa may sentido.

Laking gulat at takot niya ng makitang punong puno ng dugo ang ibabang bahagi ng kanyang bestida. “Kung ako sa iyo ay aayos na ako ng higa at ihahanda ang sarili dahil anumang oras ay luluwal na ang iyong sanggol.” Sabi ni Runa kay Felianie. Nakatunghay lamang ito at hindi kumikilos upang siya ay tulungan. Ngunit bakit naman niya iyon gagawin?

And I can’t understand. I applied the cherry bomb red lipstick around my lips as I look myself upon the mirror. May pa-ilan-ilang babae ang tumitingin na sa gawi ko, dahil siguro sa magulo kong gamit na nakakalat sa may sink sa harap ko dito sa loob ng CR but I’m too focused on my goal today to care for them.

"Kailangan marami ka laging kakainin ha? Huwag magpapalipas ng gutom." Alam niyang habilin na nito iyon para sa kanilang paghihiwalay. "Ikaw din. Lagi mo rin iingatan ang sarili mo, Craig." Pumiyok siya sa huling sinabi. Pinipigilan niya ang muling pagpatak ng mga luha niya pero hindi nita iyon napigilan. "I'm sorry. Hindi dapat ako umiiyak, pero hindi ko mapigilan."

Alam kong wala akong karapatang mag react. "Hindi pa nga naging kayo over maka react. Na para bang may chance. So funny, self. Delulu ka na talaga." Mahina kong tinapik-tapik ang magkabilang pisngi. Binasa ko ng tubig ang aking mukha at napabuntong hininga. Bumaba ang tingin ko sa dibdib. "Karapatan mong masaktan? Arte mo masyado. Hindi bagay. Hinding-hindi mangyayari ang iniimagine mo. So please ha, huwag makapal ang mukha dahil masasaktan ka. Huwag umasa. Love yourself nalang. Keep your feelings to yourself." Parang timang kong kinausap ang sarili. Nanunubig ang mga mata, nagbabadya ang pagtulo ng luha.