Novel & Cerita Like An Echo In The Forest

Napasinghap ako, napakasariwa ng hangin. Naglakad ako papalapit sa ilog kasabay ang mga makukulay na paru-paru nakapalibot sa akin. Nakangiti pa ako habang masayang ninamnam ang tahimik na paligid. Not until the images of a peaceful place turn into a burning forest. Nagtatakbuhan ang mga hayop, the trees are burning. Ang usok na nanunoot sa ilong ko. Everything is like hell. I gasp. I stepped back when I heard a nonstop gunshot out from nowhere. People screaming, children crying, and men shouting in unison. It's like they having a war in this place.

Hindi ko alam kung saan ko ito narinig pero pamilyar siya sa akin ng sobra. Nanindig naman ang balahibo ko ng nagsimula na rin na parang magdadasal ang buong tribo. Their voice is echoing the whole forest at kaming mga baguhan ay mga curious na nakatingin sa kanila. Hindi naman namin sila masabayan dahil hindi naman namin alam kung ano ang dinadasal nila.

Inihakbang ko ang aking mga paa at nagsimulang maglakad. Tumingin ako sa bawat lugar. Napakaraming ilaw at sari't saring tunog ang aking naririnig, mga taong naguusap, nagtatawanan, at nagkakantahan. Ganito ba talaga ang mundo ng mga tao? Kung ipagkukumpara ay wala itong pinagkaiba sa mundo namin, ang kaibahan lamang ay sa aming mundo ay puro mga halamang berde ang nasa paligid.

At salamin na hindi ko alam kung window ba o one-way mirror. I tried to sit up—pero biglang sumakit ang ulo ko. May pumasok na flash sa isip ko: A woman. Holding my face. Smiling. “Echoheart, listen to their emotions. You understand people more than they do. That’s your gift.” “No…” bulong ko. “No, that’s not me. Hindi ako ‘yon.” Pero may lumabas na isa pang memory. A young boy na umiiyak. Ako, nakaupo sa tabi niya.

••••••••••••••••••••••••••0•••••••••••••••••••••••••• "H... Help me" I heard a female voice seeking for help... As I open my eye's I just saw my self here in the middle of the forest, lost and alone "Where the hell I am? " I asked between my breath "Please... Help me" and again I heard a girl screaming for help but I don't know where she is... How can I help someone if I can't help my self too... For god sake I was lost "Nooooooo" muli pang sigaw ng babae... A louder shout... I run as fast as I can just to save the girl... But when I stopped...

Walang pagdadalawang isip akong umalis ng mansyon at hinanap ang mga kasagutan sa lugar na alam kong naroon lahat. The night was cold when I set foot in the Dark Forest of Eternal Darkness. Shadows twisted unnaturally, whispering secrets in languages long forgotten. Walang liwanag mula sa buwan, tanging ang mga matang nanonood mula sa kadiliman ang naroroon upang salubungin ako. My pulse hammered in my ears, but I pressed on. If I turned back now, I would lose him forever.

nakangiti niyang sabi. Nang matapos kaming kumain ay nagyaya na itong mamasyal sa gubat nila. I did not realize that we’re going to have a date in the forest. It’s weird but for me it’s magical. Hawak kamay kaming naglalakad hanggang sa makarating kami sa bukana ng gubat. Amoy na amoy ko ang natural na amoy ng gubat. Rinig ko rin ang iba’t-ibang tunog ng mga hayop na naninirahan dito. Buhay na buhay ang gubat.

Pero hindi naman lang siya lumabas sa kahit anong karawan, at higit sa lahat sa ganito karaming mga larawan, di ba? Habang naguguluhan pa si Anthony sa kanyang mga nakikita at nasasaksihan, narinig niya ang nagmamadaling tunog ng mga yapak sa hagdan. Biglang natauhan si Anthony, ibinaba ang photo frame na hawak at lumingon patungo sa carpet na parang walang nangyari. Sa hagdan, nagmamadaling bumaba si Khate, halos tumakbo na siya pababa, at ang kanyang mukha ay makikitaan siya ng puno ng pagkabahala.

She sounds like my mom! Pumukit ako at tinaas ang mga kamay ko tsaka marahang kumembot kasabay ng tugtog. Naririnig ko pa na tinatawag ako ni Amie pero hindi ko na siya pinansin at nagtuloy-tuloy lang ako sa pagbuo ng sarili kong mundo. This is what they call fun! Party!

Kahit na ang totoo ay kinakabahan at natatakot na rin ako sa kalagayan niya. Narinig kong umiyak siya. Iyak na para bang boses na nanggagaling sa ilalim ng lupa. Ngayon ko lang din napagtanto na nagiging iba na rin ang tunog ng boses niya. Para bang nagkakaroon na ng echo ang boses niya. Kailangan na talagang makita ang katawan niya sa lalong madaling panahon.