Like Mike Basketball Novels & Stories

Napatahimik si Mike. Makalipas ang ilang sandali, sinabi niya, "Alex, alam naman namin na mali rin si Kobe. Pero hindi ka naman nasaktan. Hindi kayo natalo nina Kobe at ng grupo niya, wala namang nangyari sa’yo. Magkapatid nag-aaway minsan, suntukan lang at kalimutan na, bakit kailangan pang umabot sa pulis?"

Magalang na ipinakilala ni Mike ang sarili, "Ako po si Mike, isang ordinaryong doktor lang, Miss Meranda huwag po ninyong gawing isyu." Nang marinig ang pangalang iyon, kumislap ng kaunti ang mga mata ni Meranda sa gulat. Bilang batang master ng pamilya Gazini si Mike ay kilala sa kanilang circle. Alam ng lahat na wala siyang interes sa ari-arian ng pamilya at may mga sariling tagumpay sa larangan ng medisina. Sa mga nakaraang taon, bihirang dumalo si Mike sa mga malalaking salo-salo sa Pilipinas.

Nasa Makati lang din ang condo nito kaya mabilis lang niyang napuntahan. Nang makarating na siya sa unit nito, dahan-dahan siyang kumatok. Unang beses niya pa lang pumunta doon. Hindi naman nagtagal, bumukas ang pinto. Nakangising mukha ni Mike ang sumalubong sa kanya. Naka-boxers lang ito at walang suot na pang-itaas. Iniwas niya ang tingin. "I'm here, Mike. What do you want to talk about?" wika niya habang sa ibang direksyon binaling ang tingin. Nandidiri kasi siya sa paraan ng pagtitig ni Mike sa kanya.

Singit pa nito sa kakambal niya. "Okey ka lang?" Ani Miggue na halatang nag-aalala sa kakambal. Tumango-tango lang si Mikee at ngumiti. "Game..." Pagbabalik pa ni Mikee sa kakambal niya habang pasimpleng tinapik ang balikat nito.

wala sa sarili kung saad. "Hoy bakit nakasimangot ka? Anong problema may namatay ba?" si Mike. Pinanlakihan ko siya ng mata, "Imbestigador ka talaga in short chismoso!" Mabilis siyang nag-react sa sinabi ko pero hindi ko naman siya pinansin. "Gusto mo bang sumama, magbabasketball kami sa outdoor court ngayon nando’n na ang iba." Yaya ni Clinton.

pangiting sabi niya. "Bakit ikaw nahanap mo na ba 'yung the one mo?" "Um, actually akala ko nahanap ko na siya pero hindi pa pala," ani pa ni Mike na tila parang may bahid ng lungkot ang kaniyang mukha. "Bakit hindi naman? Hindi ko yata ma intindihan," sabay napakagat labi at napaisip.

Huminga siya ng malalim at inaangat ang tingin ng tama ang mga mata nila ni Mikael. "Sundin mo lang kung ano ang ginagawa ko, okay?" giit nito sabay bigay ng isang bola sa kanya. Nag pwesto na ang lalaki tulad ng nakikita niya sa TV pag mag shoshoot ang mga basketball player. Napa palakpak siya nang mag shoot ang bola, napatingin si Mikael sa kanya sabay kindat. Namumulang umiwas naman siya ng tingin.

Napalunok ako ng bumaba ang tingin ko sa six pack abs nito. "Laway mo tumulo!" Pasaring na tugon ni Mike sa akin na lubha kong ikinagulat at agad ring nakabawi sa kahihiyang natamo. "Excuse me, sanay na akong makakita ng ganyan, at pwede bang huwag kang manggulat, nandito lang naman ako para hanapin ang sandals na ipinahanap ni Micah sa'kin!" Kunwari galit-galitan kong tugon kay Mike sabay irap dito.

Ibang daan din ang tinahak ko para lang hindi kami magkasalubong. Nakatatlong ikot ako sa basketball court. Nang mapagod ako ay umupo na muna ako sa isang bench bago pinahid ang pawis ko gamit ang aking kamay. Nakalimutan kong magdala ng towel at tubig. Hinihingal pa ako kaya mamaya na ako babalik ng bahay. Sa kabilang bench mga tatlong bench ang pagitan mula sa akin ay nakita ko rin si Mikee na nakaupo. Naka leggings pa rin ito pero kulay white na. Terno iyon sa kanyang sports bra.

Doon ko nalaman ang iba pang bagay na kinahuhumalingan nitong si Mikael bukod sa pambabae niya. He said that he plays table tennis and basketball. Nabanggit rin niya na sumasali rin siya sa motocross nang dahil rin sa impluwensiya ng kaniyang mga pinsan. With what he has told me, that explained why he had such an amazing figure. Sa gitna ng pag-uusap namin ay may natapakan akong kakaiba sa ilalim ng tubig. It made me panic that I jumped off right of him and took hold of his broad shoulders, with that our bodies were pressed together.