Linya Novels & Stories

Ang condo ni Eli. Nanlamig ang mga daliri ko. “Hindi lang ‘yan,” mabilis na sabi ni Lina, parang natatakot na maputol ang lakas ng loob niya kung hihinto pa siya. “May mga articles na. May posts. May comments.” Inilapag niya ang cellphone sa kama ko at pinindot ang screen. Bumungad ang mga headline. FIANCÉE NG EL ZAMORA HEIR, MAY IBANG LALAKE?

Naiwang galit na galit si Lyn, hindi maipinta ang mukha nito. "Ma'am Lyn, kain na po. Ang dami pa nito o!" alok ni Christine. "Shut up! Kumain kayo kung gusto ninyo! Mga patay gutom!" Padabog na umalis si Lyn, at walang lingon-lingon na umalis ng building. GALIT NA GALIT na naglalakad si Lyn, patungo sa parking lot kung saan naroon ang kotse niya.

Anong compatible? Compatible, mukha nila.

Pero hindi ko pa din ma-gets kung bakit gusto niya masaktan o gusto din niya mag pabuhat kay Alastair? "I'm Lyn Garcia, and is Arlene Yanson, Lhanz at 'yong sinipa mo kanina na babae siya si Tamara Schmiht." saad ng isa pang babae na ikinatingin ko na lamang sa paligid. Una wala akong pakialam sa mga ito at pangalawa, hindi ko gusto ang makipag kaibigan. Sila lamang ang magiging hadlang ng kahinaan ko.

Tugon ko bago putulin ang linya. Ibaba ko na sana ang cellphone ko nang muli na naman itong tumunog. This time, si Lina na ang tumatawag. "Yes?" ["Narito ka na raw sa Manila at bakit hindi mo man lang sinabi sa akin?"]

Kaya pala parang may hangin ang salita nito. “Hello, Linlin. . .”

Inirapan ko siya bago tumango bilang sagot at tinalikuran na siya. While I'm waiting for that Andrea, I look around the place. It was clean, amazingly beautiful and of course, all the types of equipment inside looks expensive. I also saw the wide blue ocean that wanted me to swim to my heart's content. But still no! I don't want to live here. I prepared city than the island. "Miss Laira Alastair?"

Nalingon lahat sila kay Chyna at muling luminga sa direksyon kung saan nakatitig ang babae. Kapwa nagitla sila ng mabanaag ang isang nakabahag na lalake na may hawak na gong sa bandang uluhan ng kanilang mga kasama. "Hoy, lumayo ka diyan.... 'Wag ang mga batang iyan!!!!," sigaw ni Mang Lindo na bumasag sa katahimikan ng dalampasigan. Kumaripas sila ng takbo at sa di kalayuan ay si Ira naman ang nanakbo mula sa kabilang panig at pilit naman binabato at binubugaw ang ilang aso sa paligid.

I saw the three name in one thombstone, Lira, Lian, and Lyra. Ang mag-iina na alam ko na masaya na ngayon na magkakasama kung na saan man sila ngayon. Heart is crying again everytime we are here. Lyra died when she was fifteen years old, depression killed her. She never healed in her trauma, kahit na ginawa na namin ang lahat para maipagamot ito. Gumagaling ito pero muling bumabalik ang depression nito, until one day yong alam na namin na magaling na ito.

Pinagpagan ko muna ang maliit na kama bago humiga roon saka ipinikit ang mga mata. Hindi ko na maramdaman ang lobo ko. And by the way, her name is Coriana. I personally gave her that name. She didn't like it at first but she is getting used to it. She wanted something cool but that name is all I could think of. I tried finding her inside me. Pero nabigo ako. Hindi ko na siya maramdaman. She is probably hiding somewhere inside me. Magkahalong emosyon siguro ngayon ang nararamdaman niya.