Little Prince Book Mga Nobela at Kwento

“Mukhang manipis lang ang suot mo. Wag kang magkakasakit.” “Mm-hmm!” Tumango si Zephyr sa screen. “Hindi ko makita ang mga bituin.” Ngumiti si Cordelia. “Pero nararamdaman ko kung gaano kaganda ang kalangitan. Umupo si Zephyr habang nakatingin sa mga bituin. “Corelia, naisip ko ang tungkol sa ‘Little Prince’...” “Ano?” “Ang munting prinsipe na nahulog para sa isang rosas.”

Habang siya naman ay salo ng malambot na unan ang dibdib habang hawak-hawak ang fairytale book ni Cinderella na dating pag-aari ng kanyang tiya Luisa. “Bakit naman? Ayaw mo ba sa kwento ni Cinderella?” “Ayaw ko. Kasi naman umalis pa siya. Sana hindi siya umalis ng hindi mahirapan ang prinsipe na hanapin siya, at kung hindi siya umalis di sana hindi siya ikinulong sa atik no’ng nanay-nanayan niya.” inosenteng tugon sa kanya ni Tin-tin. “E diba nga nahanap naman siya ng prinsipe, tapos nailigtas siya doon sa atik?”

Ngunit nang makita siya nito ay agad na nag liwanag ang mukha ni Atlas. "Did I keep you waiting?" Atlas shook her head then she comfortably lay down beside him. "Hmm... Should we start?" Atlas nods her head and smile. Marahang ginulo ni Loki ang buhok nito bago binuklat ang libro. "It's the story of the princes and the beautiful princess, Long time ago there was a princess whose busy playing with her flowers in their wide garden. Her favourite flower is rose so she kept the rose treasured, the king decided to look for a man whose worthy of the princess hand."

Napaiwas naman ng tingin si Judy Lyn nang makitaan ng pagkakahawig ang bata sa dating itsura ng prinsipe na nagpalit ng dati nitong itsura. Tumikhim naman si Prince Patrick at nag-abot ng isang papel na pera na mayroong mababa ang halaga. “Sige anak, ito pangmiryenda mo. Huwag ka masyado lalayo ah? Susunod ako sa’yo mamaya,” wika ng prinsipe saka ginulo ang buhok ng anak na ikinainis nito. Kahit na walong taong gulang lamang ito ay kakaiba ang kilos ng bata. Nakikitaan ng pagkaseryoso na dinagdagan ng mapungay at istrikto nitong mata kung tititig. “Salamat, Papa,” ani ng bata saka muling sumulyap kay Judy Lyn.

sabi ni Ren at nahiga na ito na parang walang nangyari. “Not until Mommy read me The Little Prince,” sagot naman ni Luigi at umupo ito sa tabi ni Ren. Hinaplos naman ng lalaki ang likod ng bata. “Mommy, can you please read me the book?” pagmamakaawa nito at nangungusap pa ang mga mata nito. “Sure, Mommy will read it to you,” sabi naman ni Ren dahil nawala siya sa sarili at hindi agad nakasagot.

She even remembered na ipinakita pa niya dito ang favorite book niyang bigay ng Papa niya. It's a fairytale book about a Princess, Prince and the wicked Witch na obsessed sa Prince. Nahaplos niya ang librong kasama ng album na hawak niya. Naninilaw na ang mga pahina niyon dahil bata pa siya nang ibigay iyon sa kanya ng yumaong ama. Palagi niyang ikunukwento kay Shaun Dale iyon. Sabi pa nga niya dito ay siya ang Princess at ito ang Prince at ang batang Maureen ang witch. Natatawa lang naman si Shaun kapag sinasabi niyang ito ang prinsipe niya at pakakasalan balang araw.

Katulad nga ng sinabi ni Auntie, minsan niya lang ako makita. I opened my eyes. "Sige po." "You heard that, Princess? Mommy Amara will sleep here." Auntie, happily said. Princess putted down the utensils so that she could clapped her hands. "Yehey! Thank you, Mommy!' she looked at me and plastered a wide smile. "THEN they live happily ever after." Sabay tiklop ng libro na kakatapos ko lang na binasa. Nag-request kasi si Princess na kwentuhan ko siya bago matulog. Iyon kasi ang naka-ugalian niya dahil palagi siyang kinu-kwentuhan ng mommy niya.

Pagkatanggal ko ng punda ng isang unan ay may nalaglag na maliit na litrato mula roon, pinulot ko iyon at nagulat naman ako ng makitang litrato naming dalawa iyon ni prince Alex noong mga bata pa kami. Napaka cute ni prince Alex rito sa litrato na ito at di ko naman maiwasang mapangiti dahil doon. Itinabi ko na ang litrato sa lamesa niya at pinagpatuloy na ang pag-aayos ng higaan niya.

Sa malambot at tahimik na boses, binuksan ni Cassie ang libro ng fairy tale tungkol sa The Little Prince at sinimulan niyang basahin ang pinaka-iconic na linya ng kuwento. Ang mga daliri ni Akie na humahawak sa kanyang mga manggas ay dahan-dahang lumuwag, at ang kanyang maliit na ulo ay sumandal sa balikat ng kanyang ama sa kaliwa, natutulog na parang isang munting anghel.

He then said in a soft voice wearing a gentle expression, "Of course. Of course. Anything for my little Princess." "Thank you, Grandpa! You're the best." The little girl exclaimed in joy. She was full of happiness. Hearing the little girl complimenting him, the old man's heart melted. He said, "Alright. Your Grandpa will tell you the story now. In the prosperous country in the east lived a beautiful Princess. One day, while the beautiful Princess was reading a book she suddenly felt lonely. And so, she decided to secretly escape and went into the woods. The beautiful Princess was extremely happy and in awe while venturing the woods. But what she didn't know is that a pair of red eyes was wat