Living Room One Point Perspective นิยาย & เรื่องราว

Iginala ko kaagad ang paningin ko sa loob nang tuluyan din akong pumasok at isinara ang pinto. Sa bungad pa lang hanggang sa living room ay ang lawak na ng kaniyang condo. Kahit dito sa condo niya ay maganda pa rin ang interior design at malinis na malinis ang loob. Ang yaman ng kumag na ito. Inukopa ko ang single chair ng sofa sa kabisera at talagang pagod ako sa byahe. Ethan

Hindi ko agad napansin kong gaano ka, kaganda, at kalapad ang kwartong tutuluyan ko mas malaki pa ata ito sa buong bahay namin. The wallpaper was light brown, fully carpeted with brown fur texture. There is a large sunset painting on the wall where the headboard was. The birds flying through it made it a perfect sunset. The room has two large windows on each side and a countertop. There is an overlooking veranda, a vast garden, and half of the Olympic bean-size pool with lounge chairs and square pillows. The room has a 52 inches tv. As my hand touched the soft bed, one thing came to mind. This is more than I expected. As my eyes searched for the bathroom, my feet brought me there.

Dalawang hagdan ito na magkaharap at bumababa papunta sa isang malawak na living room. Ang modernong disenyo ng sala ay agad na kapansin-pansin, mga minimalist na muwebles, malalaking abstract paintings na nakasabit sa pader, at glass panels na nagbibigay ng tanaw sa hardin sa labas. Ang liwanag ng umaga ay dumadaloy sa bawat sulok ng silid, tila lalong nagpapatingkad sa bagong-bagong hitsura ng lugar.

Hindi naman mahirap na makita ang living room dahil nasa kaliwang bahagi lamang iyon ilang metro ang layo sa hagdan. Besides, he is already standing there facing is back towards me. Ang kaharap niya ay ang garden na may iba't ibang klase ng bulaklak. Marahil ay naramdaman niya ang paglapit ko kaya naman lumingon siya dahilan upang magtagpo ang aming mga mata.

Pansin ko rin ang magarbong sofa set na kulay gray at ang flat screen TV na sa tingin ko'y nasa 60' inches. Ilang paintings din ang napansin kong nakasabit sa dingding at ilang patio na may naka display na figurines at ilang picture frame. Parang bigla akong nahiyang itapak ang madumi kong sapatos sa kulay puti at makinis nilang sahig idagdag mo pa ang carperted floor na siyang sasalubong sa iyo papasok sa may living room. Pansin ko ang padabog na pag-akyat ng babae sa marangyang hagdanan kung saan pumapalo pa ang puwet nito dahil sa laki.

Ito na nga siguro iyon. Pumasok ito at binuksan ang ilaw sa living room. Hindi ko mapigilang libotin ng tingin ang kabuoan ng bahay. The house is painted in all white. There is some paintings hangging on the wall. May malalaking kurtina at kulay gray na kulay ng sofa set. Halos malula ako sa laki ng flat screen TV. I think it's 100 inches wide. "Do you eat dinner?" he asked while unbuttoning his polo shirt.

I think? Takot pa rin sumabay sa pagkain sa akin si Sienna kaya mag-isa akong naghapunan. Nang matapos ay hindi ako umakyat sa kwarto ko, nanatili ako sa living room pero hindi ko binuksan ang TV. Habang naghihintay ay ginamit ko ang pagkakataon para aralin ang disenyo ng silid. The living room had full modern light colors between mocha brown and white, with one stunning shade for all walls and woodwork. The designs also complements strong architectural features in a fresh and modern way.

Tumingin pa ito sa glass panel ng pinto upang makita ang hallway. Kumunot ang noo ni Renese at saka nilibot ang paningin sa kaubuan ng silid. The room is clean with a mini sala set, a mini dirty kitchen, and a dining area. Napansin niya rin na nakasara lahat ng kurtina at may mga CCTV sa bawat sulok ng silid. Sa ibabaw ng pabilog na lamesa ay may sariwang mga prutas na nasa basket. May dalawang bouquet ng bulaklak din doon.

“This is the room, the living room, adjacent to this room is the kitchen, the dining area, and the restroom.” Nalula siya sa ganda ng interior design ng lugar. Mas simple at maliit nga lang ‘yon kaysa sa penthouse na pinagdalhan nito sa kanya noon. Mula sa pinto ay makikita ang kabuoan ng kwarto. May floor to ceiling glass panel window. Mula roon ay kitang–kita ang mga nagkikislapang ilaw ng mga gusali at mga nagdadaanang sasakyan sa ibaba. Pasado alas otso na rin ng gabi dahil naabutan sila ng trapik sa daan.

“Halika, ipapakita ko sa’yo ang loob.” Habang binubuksan ng foreman ang pinto, inalalayan ni Ralph si Alexis sa pagpasok. Pagdaan nila sa main door, agad nilang naamoy ang bagong pintura, kahoy, at ang lamig ng simoy ng hangin mula sa mga bintanang bukas. Ang living room ay open-concept, may high ceiling, at may maliit nang nakasabit na chandelier.