Liwanag Sa Dilim Kwento Novels & Stories

pinakita nito ang mga daliri dahil sa pagkalimot ng term dito sa tagalog. “dilim (daliri) ba, ay parang… parang hinahaplos ang mga mangingisda. Daming kuha tapos isang araw daw, may nawalang lalaki sa laot. Naabutan ng unos pero tinulungan ng diyos ng karagatan na pusit na makabalik ang lalaki ng… lakin (ligtas).” Nakatingin lang siya sa matanda dahil wala siyang maintindihan sa sinabi nito.

Agad na umawang ang mga labi niya noong biglang may mga lumilipad na maliliit na ilaw ang nagkalat sa paligid na para bang sinadyang pakawalan ang mga iyon. "Oh!" bulalas niya at napangiti noong maisip na mga alitaptap ang mga iyon. Parang mga maliliit na neon lights na nakalutang. Binigyan noong liwanag ang dilim kahit bahagya lang.

Dahil abala siya sa pagbabasa, hindi niya na namalayan na madilim na, kung kaya't ito ang bumungad sa kanya ng buksan niya pinto ng kaniyang silid. Ang buong pasilyo ay nababalot na ng dilim. Tanging ang konting liwanag lang mula sa buwan sa labas ang sumisilip mula sa bintana. Ang katahimikan ay tila yumayakap sa paligid, na dati ay nagpapabigat sa loob niya. Napansin ni Mallory na nakapatay ang mga ilaw sa sala. Akala niya ay tapos na itong magtrabaho at umakyat na o lumipat ng pwesto.

sagot ni Alex, pero hindi niya maitago ang kilig sa kanyang mukha. Nagpatuloy silang maglakad sa paligid, habang si Julian ay nagpapakita ng mga lugar na hindi madalas makita ng mga turista. "Dito, may isang kwento tungkol sa isang diwata na sinasabing nagpakita sa bundok na 'to," kwento ni Julian habang itinuturo ang isang maliit na kuweba. "Talaga?" tanong ni Alex, na biglang naging interesado. "Anong kwento?"

"Ang kwento ko ay masyadong madilim, at masyadong masakit." "Hindi ako natatakot sa madilim," sabi niya. "At hindi rin ako natatakot sa sakit." Ang mga salita niya ay nagbigay sa akin ng kaba. Ang mga mata niya ay parang naghahanap ng isang bagay. Isang bagay na hindi ko maipaliwanag. Lasing na si Liam at amoy na amoy ko ang alak mula sa kanyang bibig. "Hindi mo alam ang iyong ginagawa," bulong ko sa kanya. "Hindi mo alam kung ano ang iyong hinahanap."

Kasing liwanag ng araw ang liwanag na pumalibot sa syudad. Kumalat ang liwanag na iyon sa buong syudad. Papawian na ng malay si Lucent at pabagsak na mula sa ere nang masalo sya nina Dane, si Frea ay parang walang naramdamang pagod sa ginawa nilang spell ni Lucent. Hinimas lang ni Frea ang pisngi ng kapatid, “Magpahinga ka na muna ate.” Tinignan ni Dane ang paligid, nawala ang kakaibang hamog, pero nakakapanlambot ang nakita nya pagkawala ng liwanag na pumalibot sa syudad…

Napakadilim naman. "Ang dilim naman Aion." Tumango lang siya nang lingunin ko. "Kailangan. Dito tayo." May dala siyang flashlight para magsilbing liwanag habang tinatahak namin ang daan na ito na hindi ko mawari. Pakiramdam ko nasa tunnel ako. "Ito yung daan papuntang likod ng function hall. Wala nang tao doon kaya pagkalabas natin dito kaagad mo maririnig ang ingay sa function hall."

tumango ito sa naging sagot ko. Pinangko kong muli si Sabina at idinala sa kwarto, pagdating sa kwarto ay madilim na paligid ang sumalubong sa'kin. Binuksan ko ang ilaw kahit na hindi ko pa naibababa sa kama si Sabina. Binalot ng liwanag ang buong paligid, naramdaman ko ang mahinang pagkislot ng buhat ko, napatingin ako dito and I was face to face with her sad and full of longing eyes.

Marami ngang libingan, pero ang mga kwento ng multo ay pambata lang naman, hindi siya naniniwala. Pero nung gabi na at malamig na malamig, ang dilim ay parang napakakapal. Sa loob ng bahay, iisang maliit na ilaw lang ang meron, parang malungkot at nakakakilabot. Si Patricia at ang assistant niyang babae ay magkayakap sa tabi ng dining table habang kumakain. Nakatingin lang sila sa ilaw, ayaw lumabas ng kwarto.

Pumasok siya sa loob ng bahay ni Ruel at kaagad siyang sinalubong ng madilim na paligid. "Bakit ang dilim dito?" Tanong niya sa sarili habang iginagala ang paningin sa loob ng madilim na bahay. Habang naglalakad siya sa kabuuan ng madilim na sala ay inalisto niya ang sarili. Pinapakiramdaman niya ang paligid at halos lumuwa ang mga mata niya noong biglang bumukas ang ilaw. Namutla siya at magkakasunod na napakurap habang nakatingin siya sa tatlong tao na nasa harapan niya.