روايات وقصص ضمن Logic Questions Tagalog

nauutal kong tanong "Where you going? Bakit gan'yan ang ayos mo?" Kunot-noong tanong nito. "Papasok po ako sa school," magalang na sagot ko. Tipid na napatawa ito. "Are you sure na papasok ka? Sigurado ka bang may pasok ka ngayon?" singhal nito. "Oo naman, bakit po ikaw? Hindi ka ba papasok?" balik na tanong ko sa kan'ya.

"Masaya naman kahit papaano, kahit dalawa lang kami ng lolo ko ang magkasamang nagpapasko." "Bakit na saan ba ang Mommy mo at ibang ka mag-anak mo? Hindi mo ba sila kasama?" "Nasa Canada sila at doon na sila magpapasko. Umuwi lang ako rito ng Laguna para may kasama namang si Lolo pagsumapit ang pasko at bagong taon." "Mabuti namn at may kasama iyang lolo mo. Well, parihas lang din naman tayo nandoon din kasi sa Canada ang ate ko."

May problema eh, parang dinadaga. “Ano naman yun?” Itanong mo sa Lolo mo huwag sa'kin shokoy.” “Ang lalim ng mga tagalog mo, minsan napakahirap sisirin.” Mga lalaki nga naman talaba yakang-yakang sisirin pero tagalog utak naaalog daw.

At ang chandelier ay halata na luma ngunit matibay pa. Maging ang mga upuan at lamesa ay gawa sa kahoy. Maganda itong upuan at higaan. Napaka'relaxing sa katawan at hindi mainit. "Wait, teka kilala na talaga kita," napaharap ako sa likuran ko. Nakita ko si Leo na nag-iisip. Nakalagay ang kanang kamay nito sa kaniyang baba. "Oo ikaw nga! Hindi ba ikaw ang sumulat ng ' Chance for Love'? o mali lang ako?"

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”

LEILA MERCEDEZ POINT OF VIEW "HAPPY? HUH? AKO SOBRANG SAYA KO." "YES, SOBRANG HAPPY." "YOU WANT MORE?" "MAMAYA NAMAN. MAHAPDI NA." "GANUN BA? SORRY, BABE. ANG TAGAL KO NA KASING WALANG SEX. MANIWALA KA MAN O SA HINDI, IKAW PA YUNG HULING INANGKIN KO SA KAMA KAYA NAMAN SINULIT KO TALAGA NGAYON. I LOVE YOU!"

tila mapanuksong tanong niya " Syempre naman ate.. magkaibigan kami ". paliwanag ko ngumisi naman siya..." Magkaibigan ba talaga? or magka-IBIGAN ". pang-aasar nito " Para kang baliw ate.. kaibigan kasi.. friends kung sa English ". kaunti nalang maiinis na ako pinanlakihan ako nito ng mata.." Asuss!alam ko budhi mo!lumalandi ka nanaman ah ". landi agad?

"SUMAGOT KA" "Loukrisha, mali ito, yung atin? Mali yun. Tumigil ka na," sabi niya. "Anong mali sa pag-ibig? Anong mali kung nagmamahalan tayo? Hindi kita maintindihan!" Hindi ko na napigilan at kusa ng lumabas sa bibig ko ang mga hinanakit ko. "Spencer! Walang mali doon, normal yun kasi babae ako at lalaki ka! Normal lang kung magkakagusto tayo sa isa't isa! Pero alam mo yung mali? Yun yung saktan mo ko ng paulit ulit! YUN YUNG MALI SPENCER! Kasi hindi na makatao yun, DI KA NA TAO NUN"

And I felt my heart fall. Titig na titig ang kaniyang mga mata sa akin. There's still a hint of coldness there. Kinagat ko ang aking labi at pinilit ang sarili na magtanong sa kaniya. If I'm not going to voice this out, baka wala na akong chance na matanong pa sa kaniya ito. I really want to know the answer on my question. "W-Why a-are y-you l-like t-this?"

"Obvious ba? Natutuyo na ang lalamunan ko sa kakahintay sa'yo rito!" "Sorry naman! Nag family asaran pa kami eh! May nakikita ka na bang karapat dapat?" "Anong karapat dapat? Mga natutunan mong salita it's kadiri!" "What? I'm a Filipino, of course magaling akong mag Tagalog! Ano? May nakita ka na ba?" ulit kong tanong dito. "Paano Ako makakakita kung ang lalamunan ko nga ay tuyo na! Umorder kaya muna tayo!"