Love To Hate You Mga Nobela at Kwento

May lumapit naman na lalaki na hindi nila kilala. "Hi beautiful ladies! I'm Jonas. I will send you home if you don't mind!" Tumingala si Roxanne at tinignan kung sino ang nagsasalita " Anong send send? Send send din mo ang mukha mo! Anong tingin mo sa amin, laseng na hindi kayang umuwi? We can go home without you man! All of you, you are like my ex! Idiot! Nakakadiri! Hindi mapagkakatiwalaan! I hate you! All of you! Isinusumpa ko! Cross my heart! Hinding hindi na ako makikipagrelasyon sa inyong mga hayop na lalaki! Ever! Do you hear me? Ever!" Ang galit na sagot ni Roxanne sa lalaki.

Gusto kong umiyak sa dami ng emosyong nakikita ko sa kanya, pero pinipigilan ko ang sarili ko na bumigay. “I hate you… because you didn’t deny it. I hate you… because you didn’t blame me. I hate you because you know I hate you, yet here you are, standing in front of me. I hate everything about you—your existence, your name, your lies, your games… But this hatred in my mind… it stays there. What’s in my heart, though, is something entirely different,” lintanya ko, nakatitig pa rin sa kanyang mga mata. “I hate you…”

Pero bago ko pa magawa, mabilis na lumapit si Krim at pinigilan ako, mariing idiniin ang kamay sa balikat ko. "Kalma lang." Matalim ang tingin niya. "Huwag mong pilitin ang sarili mong gumalaw. Hindi mo alam kung ano ang ginawa ko para lang mahanap, Samantha. At ngayong nasa akin ka na ulit…" Naramdaman ko ang kamay niyang dumampi sa pisngi ko. ""You can hate me all you want, Samantha… but you’re mine. And I will never let you go."."

Isang malaking parte kumbaga. Napa-iling siya. Hindi niya dapat iniisip ang taong yun. Wala siyang mapapala sa taong yun. Puro sakit lang ang parating dinudulot nito kaya dapat nang burahin sa mundong kinatatayuan niya ngayon. 'I hate you, September. That's my real feelings towards you. I don't like you. I loathe someone like you.'

Seryosong aniya kaya napailing nalang ako “Yes, I hate you.” “Why?” She asked emotionless “Because you're annoying.” “You are annoying too but I don't hate you.” Napatigil ako dahil sa sinabi niya “So, What is the real reason?” “Tsk, N-nevermind. I do not hate you ok?” Sambit ko nalang “But someday you will.” Aniya kaya kumunot ang noo ko “What do you mean?” I asked pero nagkibit balikat lang siya

"You've got to be kidding me! I don't like her, not at all! If ever, it's hatred." "Talaga ba?" Napangisi pa ang mokong. I stared at them deadpan as they started laughing. These fools always love to irritate me. "Whatever you say..." Dax said, deepening his voice for effect, "but remember, there's a thin line between love and hatred. For sure that hate you are feeling will turn into love. And before you know it, you'll be trapped. And you won't be able to escape until you accept it."

Why is it difficult to hate you and forget you? Why am I still loving you after everything? Is it selfish if I choose myself in the end?

love lots, windychill

"I hate you." Mas nagningning ang mga mata nito ng sabihing, “At least mapapatunayan kong totoo ang kasabihang the more you hate, the more you love. Sapat na sa akin iyon. Ibig sabihin, may pag-asa pa akong maagaw ka sa bestfriend mo.”

tanggi niya, "I don't love him, like.. hello, I'm Jilly, the ultimate girl! hindi na ako tulad ng dati. Masaya na ako. No, I'm really--" "Stop it bitch!" natatawang awat sa kany ani Camilla, "halatang defensive ka, ano ka ba? sa halip na mukha ka talagang walang gusto, para kang teenager kung makatanggi." "Ha? Hindi no! Erase! erase na siya sa buhay ko, I hate him kaya, as in.. di ko na siya love.. Wala na talaga. Hindi ko mamimiss ang mga abs niya at gwapo niyang mukha. Saka yung mga halik niya, naku di ko maaalala yun, kahit na yung nangyari sa amin sa swimming pool--"