Love To Hate You の小説・ストーリー

He is tall enough to reach his arm on it. "Can I ask you something?" She asked him back. "Sure, I'll give you a chance. Go ahead!" Lio said keeping his cool. "Would you mind telling me why you hate me before we separate ways?" Tanong ni Hannah sa kanya. Lio smirks once again before he replies to her. "I hate you simply because I know you like my sister's husband so much." He said. That made Hannah drops her jaw upon hearing his answer, she is blushing in an instant with what she heard from him.

“Last night, you said you don’t hate me anymore. But do you like me now?” Sinuri niya ng tingin ang anyo ni Cayson, hinanap doon ang sinseridad nitong malaman ang kaniyang sagot. Subalit hindi niya iyon makita. Pakiramdam niya ay tila nagtatanong lang ito kung ano ang paborito niyang ulam. He looked like he didn’t really care. So why give him an honest answer? “Yeah, I don’t hate you anymore. But I still don’t like you.”

Chapter Forty-Eight Zoe's Perspective "Ibaba mo ako!" sigaw ko kay Daxton sa nanghihina kong boses. Masama ang pakiramdam ko, pero hindi iyon naging hadlang para kay ma'am Diana para hindi ako utusan. She's worst than ever. But it hurts me a lot that I am starting to hate the step father I used to love and the reason kung bakit ako pumayag na magpakasal kay Daxton, I want to save him from death pero ngayon ko lang naramdaman ang ganitong kalalang galit.

"Alam naman natin na hindi maganda ang simula niyong dalawa, naalala ko pa dati para kayong aso't pusa kung magbangayan pero tingnan mo naman ngayon nagkatuluyan pa kayo." Nilunok ko muna ang kinakain ko bago sumagot. "May tama ka naman. Kahit ako nga ay hindi makapaniwala na magkakasundo kaming dalawa lalo na at lagi naman kaming nag aaway dati,” "The more you hate, the more you love nga ika nila."

Hindi ito naka-lock kaya tinuloy ko na ang pagbukas. Agad na sumalubong sa ‘kin ang tunog ng piano at ang isang malamig na boses na kumakanta. ♪“Ain't it funny how love hits when you least expect it to? Any time, any place, it can come out of the blue.” ♪

Tila siya napako sa kinauupuan niya at hindi makakilos. Ang mga halik nito ay tila nag-iimbita sa kanya na gantihan niya. Wala sa loob na naibuka niya ang mga labi niya at sinamantala iyon ni Adrian. Lumalim at lalong naging mapusok. "I hate sweet chocolates but I like the sweetness of your kisses," bulong nito at muli siyang hinalikan. Napahawak siya sa kwelyo ng damit ni Adrian nang unti unting ibinababa nito ang sandalan niya kasama silang dalawa.

pang-aasar niya sa akin. "Shut up! Just leave!" pagtataboy ko sa kanya pero mas lalo lang siyang tumawa sa naging reaction ko. Hindi ba niya alam na naiinis ako dahil yun ang babaeng iyon ang nagpabago ng buhay ng pamilya and I hate her the most. I promise not to love her! I swear! "Tsk! Kingsley she's beautiful I like her, can I get---" hindi ko na siya pinatapos ng ibato ko sa kanya ang hawak kong ballpen kaya naman napahalakhak nalang siyang lumabas.

After all, in the end, love is more powerful than hate. * End.

I can feel that Greg was shocked. “Me? Like her? No way! She’s like someone that I won’t get along with!” Napailing na lang ako. Sabi nga nila, the more you hate the more you love. But of course, I can’t just tell that to Greg since he said that he’s not interested in other women right now and I respect that.

[LYRESH POV] I hate you!!! I hate you Lyresh Fontanilla.. Napaka rupok mo! Bakit mo siya hinalikan? Dapat hinayaan mo na lang siya makipaglandian..Ahhhhh weak type ka talaga... Walang tigil ang sermon ko sa sarili ko matapos ang ginawa ko. Bigla akong nahiya sa sarili ko at sa kanya..Iisipin niya tuloy na baka may pag asa pa siya sakin.. Hindi dapat pero nagustuhan ko yun.