Love Unbreakable Chapter 4 Novels & Stories

My fingers slid up into his hair as his arms wrapped around my waist, pulling me flush against his chest. There was no barrier now. No distance. No lies. When he gently eased me back onto the bed, he didn’t break the kiss. He only paused to look down at me, his thumb brushing along the curve of my cheek. “I never imagined loving someone like this,” he murmured. “With every scar. With every broken piece.” “Then keep them,” I breathed. “Because they’re all yours now.”

Naputol ang ballpen na hawak niya, habang isiniswing ang swivel chair pakaliwa't kanan. Ang mga pigurang iyon ay nakakagigil at nais na lang niyang ipabaril ang mga ito. Sa kanyang kaloob looban, hindi pa nawawala ang sakit na dulot ng paghihiwalay nila, lalo pa at minahal niya ng todo ang lalaki. Yung iniisip niyang naka move on na siya, ay hindi pa pala. Naroon pa rin ang kaunting pag ibig na hindi pa tuluyang nalulusaw para kay Caleb.

Halos awtomatikong tinakpan ni Isabella ang tainga ng kuting at tiningnan si Bree nang may paghamak: "Ipinagmamalaki mo pa sa akin ang mga bakas na iniwan ng asawa ko sa katawan mo, tapos ako pa ang sinasabihan mong walang hiya? Ngayon, mga kabit na ang may ganitong tapang?" "Sa isang relasyon, ang hindi minamahal—siya ang kabit!" Gigil na gigil si Bree. Lumapit siya at malamig na tiningnan si Isabella:

Ibig bang sabihin ay kasama nito si Jullie? Mahina siyang napamura sa naisip. Mukhang kailangan niyang matyagan ang mga kilos nito pagdating kay Jullie. Malakas ang pakiramdam niyang may gusto ito kay Jullie CHAPTER FOURTEEN ~PAIN~ part three

Nagkukwentuhan saka ang iba naman ay halos nagtatawanan. Biglang nilapitan ni Herold si Safira na tahimik namang nakatutok sa kanyang libro na nakapatong sa kanyang kinauupuan. "Hindi pare... masyado lang talagang mailap si Ms. Manang... ahmmm... Ms. Clumsy, baka naman kulang ka lang sa pagmamahal. Maaari mong maranasan ang tinutukoy kong pagmamahal kung susubukan mo lang ako. Malay mo, matutunan mong mag ayos at mapalabas mo ang naitatago mong ganda riyan sa pamamagitan ko. Game na game naman ako roon. Ano mapagbibigyan mo ba ako?" malagkit na bulong ni Herold sa kaliwang tainga ni Safira habang dahan dahan nilalapit nito ang kanyang mukha sa kaliwang tainga ni Safira saka niya biglaang h

It really hurts! If I remembered the past, unti-unti kong naiisip that I cannot even committed a single mistakes to broke our relationship because I love her but f*ck! That love is a mistake! Masaya sila and I know that! Ryan is happy now. Wala akong ibang ginawa sa kasal kundi tignan ang bandang gawi niya and I hate them seeing happy! It makes mad. Fuming bad. Hindi ko maatim na tignan sila, bitter na kung bitter but its makes me angry. I hate myself! F*ck!

"Pero... I've been into therapy. I'm broken. You didn't cause me this pain and fears... and worries and trauma but—" "Kaya kong maghintay, Precious. Ang malaman ko na gusto mo ako ay sapat ng dahilan para mag-stay ako at lumaban. At kahit hindi mo ako gusto, susubok pa din ako kahit pa gaano katagal ang abutin. Ganoon kita kamahal." Naiiyak akong tumingin sa kaniya. I like him too. And I have feelings for him too, but it will be so unfair for him to love me— a woman that's been broken by someone.

It's your choice to stop this relationship You know, I don't want to but I'd understand Everything is just broken I just want to say I love you And I can't fight for this Feelings To be with you, just you When everything turns into bubbles Yes, I'm hurt just to know How much I love you Nagulat ako dahil muka ni Hershey ang nakikita ko kay Hani, malungkot siya. It's your choice to stop this relationship You know, I don't want to but I'd understand Everything is just broken I just want to say I love you

Nilagyan mo na siya nito ng headphones sa tenga niya at inayos ang cardigan niya **End if chapter 4**

“Ngayon I have real love. May taong pinipili ako araw-araw. May taong lumalaban para sa 'kin. At meron akong anak. Isang napakagandang bagay na dumating sa buhay ko, na ebidensya na totoong may tunay na pagmamahal.” Tumingin ako saglit kay Dexter na dahan-dahan nang umaatras, parang napagtanto na ang chapter nila ay tapos na. Tumingin ako kay Mariel, sa wheelchair na parang naging bagong mundo niya. Sa malamig na amoy ng ospital na marahil matagal niya pang masisinghot.