Novel & Cerita Lover Or Stranger

Because no matter how many women tried getting close to me after that night—none of them were her. None of them looked at me the way she did inside that elevator. Broken, Beautiful, Dangerously vulnerable, At higit sa lahat none of them stayed in my head the way Mich did. Hindi ko na siya nakita ulit matapos ang gabing iyon. At siguro dapat doon lang natapos ang lahat. One night, One mistake, and One stranger after midnight. Pero hindi gano’n kasimple. Because somehow she became the only woman I couldn’t forget.

At pinapangako ko na hinding-hindi ko siya bibiguin. Sobrang bilis, sabi nila masyado daw akong nagpadalos-dalos. But what do they know? Wala naman iyon sa bilis ng ligawan. I've known her since we were kids. I've been stalking her for more than two decades. If this is not love and obsession, what do you call it? We've been through enough, and I know that we both deserve to be happy. Napatingin ako sa asawa ko na mahimbing ng natutulog. She's very pregnant.

Akala ko ba maglalahad pa siya ng milyon para layuan ko ang apo niya? I don’t even know that stranger! “Sa totoo lang ay hindi kita gusto para sa apo ko, Ms. Adieli,” diretsang saad sa ’kin ng matanda. Hindi ko rin gusto ang pamilya niyo. “Pero ayaw kong masira ang apelyidong inaalagaan ko ng ilang taon kapag nalaman nilang engage kayo pero hindi matutuloy ang kasal kalaunan, ngayon pang alam ng lahat na mayroon kayong relasyon. Ayaw ko ring malaman ng lahat ang nangyari sa pagitan niyo ni Arkin.” Nag-iwas ng tingin ang dalawa nang tignan ko ito.

Marunong naman humalik si Cherry, kaya naman ay hinalikan niya pabalik ang lalaki na mas lalong nagpainit sa pakiramdam niya. Alam niyang parehas silang wala sa wisyo, wala sa sariling pag-iisip, pero hindi iyon ang gusto niya munang isipin dahil masyado nang nag-iinit ang buong katawan niya dahil sa halik na ibinigay ng strangerong lalaking ito. Nagulat na lang siya nang bigla siyang buhatin ng lalaki at ipinasok sa isang kwarto; bukas ang mga ilaw kaya naman mas lalo niyang nakita ang kagwapohan ng lalaki.

Nagpahila pa ako sa matinding kamunduhan at pangangailangan. Am I really that horny for me to easily cave in with a stranger's touch? Dapat traumatized na ako sa mga stranger e. Nagka-anak pa nga ako sa isa. Am I craving too much for a stranger's attention? Because, the last time that I gave in for a stranger, Lukariah Zaugustus came in. What's with me and with a stranger, really? I can just call him, maybe? Hindi ko nalang siya haharapin dahil mas madali 'yon. No destructions, just pure negotiations.

Sumandal ako sa counter at nakangisi ko silang pinagmasdan kumuha ako ng apple at pinagmasdan yun. "Sorry to disturb the two of you iinum lang naman ako ng tubig hindi ko naman gustong ma isturbo kayo don't worry you can continue that again hindi ko na kayo iistorbohin" nakangisi kong sabi sabay kagat sa apple binalingan ko ko muna ang magaling kong fiance at yung babae niya na masama ang tingin saakin kahapon na ngayon ay namumutla. I smirk again "Continue" sabay talikod sa kanila

habang iniisip ko na ayaw ko kabaligtaran naman ng katawan ko dahil parang ayaw niyang tumigil. Tama ba ‘tong nagawa ko ngayon? did i really gave my perlas ng silangan to a stranger like him? nakakahiya, feeling ko nakakahiya yung ginawa ko.. can't believe na may nakakita na ng buo kong katawan sa hindi ko pa kakilala.

Shit pang CR lang talaga ako but bahala na. Mangha mangha mn ang lalaki pero diko na natuonan ng pansin. Agad ko sinalubong ng halik ang mga titig nito. Isang masarap ang tugon nito na nagdulot sa paghihina ko. Parang may naalala ako sa bawat tugon at haplos sa aking katawan. Mas lalo akong napa ungol ng pisilin niya ang kanang dibdib ko. Halik na hindi mapusok pero napa ka malumanay. Kahit hirap mn ay hindi niya parin tinanggal ang mask niya ganun din ako. Parang isa ang aming utak at ayaw makilanlan ang aming pag katao. Dahan² ko ng tinanggal ang tie niya at kasunod ang pang itaas na suit. Bumungad sa akin ang isang tatto sa dibdib na star na may letter M. Hindi ko napigilan at hinalikan k

“I didn’t know who you were. I wouldn’t have—” “I know,” she cut in. “Neither did I.” Silence stretched between them. Awkward. Raw. Heavy with things unspoken. “I didn’t plan it,” she added, her voice softer now. “I don’t usually… do things like that.” He nodded. “Neither do I.” They stood there for a moment, two strangers bound by a mistake neither of them anticipated. “You’re not in trouble,” he said finally. “I’m not that kind of man.”

Habang pinagmamasdan ang mga alon na marahang sumasayaw sa ilalim ng liwanag ng buwan. --- Tahimik. Pero hindi awkward. --- Parang pareho naming sinusubukang pahabain ang gabi. Dahil alam naming pareho ang katotohanan. Malapit nang matapos ang lahat. Malapit nang umalis si Mr. Stranger. At hindi namin alam kung ano ang mangyayari pagkatapos. "Do you ever wish you could stop time?" Mahina kong tanong.