Lover Or Stranger Mga Nobela at Kwento

Ang taxi na kinalululalan ko. Agad na kumulo ang dugo ko sa kanila. Ang kapal ng mukha nila para magpakita pa sa akin. Akala nila ay maloloko nila ako forever. Saglit na kinapa ko ang aking dibdib. Wala na akong nararamdaman ni katiting na pagmamahal para sa kanilang dalawa bilang boyfriend at best friend ko dahil galit na lamang ang natitira sa aking dibdib para sa panlolokong ginawa nila sa akin. Masyado nilang inapakan ang aking pagkatao. Bakit hindi na lang nila sinabi sa akin na may relasyon sila? Maiintindihan ko naman kung bakit nahulog ang loob nila sa isa't isa at magiging masaya pa ako para sa kanilang dalawa. Handa akong magparaya para sa kanilang ikaliligaya. Ngunit hindi nila si

’ Nakaluhod ako sa kama, hawak ang baywang ng estranghero, ang mukha ko ay masyadong malapit sa balakang niya, halos dumampi ang pisngi ko sa linya ng kalamnan na nawala sa ilalim ng nakababang tuwalya. Normally, hindi ko ginagawa ito kung totoong nangyayari. Kahit gaano pa kadurog ang puso ko. Kahit ilang baso pa ang nainom ko. Kahit gaano ako kakulang sa kontrol sa sarili. Hindi ko pinupuntirya ang mga lalaki. Hindi rin ako nagmamakaawa kapag tinigilan ni Dennis ang paghawak sa akin dahil, maniwala ka man o sa hindi, proud ako na babae. At tiyak, hindi ako nagmamakaawa sa mga estranghero para makipagtalik, kahit gaano pa sila ka-hot.

Nakaismid din ito. Aba! M*****a to… "Hmm… so, ikaw pala ang babaeng trending ngayon dito sa lugar namin. The stranger bride. Well, you're beautiful but Aliyah is much better than you," tahasang sabi nito sa akin. Napanganga ako sa pagiging prangka at pagkukumpara nito sa akin sa ex fiancée ni Isaac. "Excuse me? Ang pangit ng bunganga mo," nasabi ko na lang habang magkasalubong ang mga kilay.

“Paano ko mamahalin ang taong estranghero para sa akin? Kung nagustuhan ko man siya ay si Nik iyon na inakala kong mabuting tao at hindi sa Nikola na nakilala ko. Remember, Jane, I married a stranger! Hindi ko siya kilala at wala akong kahit anong alam sa pagkatao niya!” Hindi ko napigilang mapalakas ang boses dahilan para pati ang mga tauhang kumakain ay napatingin na sa amin dahil mukhang nagtatalo na kami ng kaibigan ko. Tumingin si Jane sa mga tuhan ko at tauhan niya saka ngumiti. “Mag-aartista yata itong kaibigan ko at feel na feel iyong pinanood na movie pati pangalan ko nabanggit pa habang nagkekwento,” sabi niya.

"l love you, moon cake." Leah felt like lightning struck her heart hard. It shocked her, actually. Hindi niya inaasahan na sasabihin iyon ni Achilles sa kanya. "A-ano?" nauutal niyang sabi. "Pakiulit please?" Hinaplos nito ang pisngi niya. "Pinaglololoko ko lang ang sarili ko nang sabihin kong hindi na kita mahal. Because deep down, I know I'm still fucking in love with you and I'm waiting for your return. Ewan ko ba, kapag ikaw, ang daling malusaw ng galit ko. I can't be mad at you for a long time. Maybe that's because I love you so much. Dapat galit ako sa 'yo, pero mas nananaig ang pagmamahal ko. Sa loob ng isa't kalahating taon, nabuo sa isip ko na maghihiganti ako sa 'yo sa pananakit mo

After that, he fell at the crook of her neck, spent. They stayed liked for a while as they both catch their breaths. Maya-maya pa, nag-angat ito ng tingin. A familiar warmth spread across her chest when she felt that their hearts thundered the same beats. It was a wonderful discovery that even after everything they’ve been through, their hearts could still make that beautiful rhythm. She gently ran her fingers on his hair and whispered, “Hello, stranger.” He smiled and gently kissed the tip of her nose. “Hi, favorite stranger,” he replied, tracing her lips with his thumb.

Hindi sana mangyayari ang gabing pinagsaluhan nila, kung hindi hinaluan ng droga ang inumin ni Evans… Nagkataon din noong gabing iyon ay dumating si Charmaine para hanapin ang broken na kaibigan sa bar. At sa hindi inaasahang pagkakataon, nagtagpo ang landas nilas dalawa. “Are you really sure to marry me?” paniniguro ni Evans sa babae. Kaagad namang tumango ito.

Nag-order ng black coffee, walang asukal. Pagtingin niya sa akin... grey eyes. Tumigil ang mundo ko. Hindi ko alam kung tatakbo ako papalapit... o tatago sa ilalim ng counter. Kasi yung estranghero mula nung gabi na yun... bumalik..parang ito ..parang sya ngunit di ako sigurado.

Habang humahakbang paatras ang mga paa ko siya din namang pagputok ng baril sa di kalayuan. Napatigil ako at agad ginapangan ng kaba ang aking puso. Malayo na ako kina Thunder at saka ko lamang narealize na nasa madilim na akong parte. Hindi ko alam kung nasaan na ba talaga ako hanggang sa may maramdaman akong nakatutok sa aking tagiliran. "Shout or I'll kill you." It was low yet crisp voice of a stranger.

Those were the only words that registered in Liza's mind out of everything that Sahara said. "They're letting me go," Liza said after a few minutes, still unable to believe it. "They're letting me go; they no longer want me," she said quietly again. And before she knew it, her tears had begun to fall. Pakiramdam ni Liza ay gumuho ang kanyang mundo. She lost Rona, her job, and her dream of becoming an A-lister celebrity. All because she chose a one-night stand with a stranger over Rona's advice. It was all because she spent the night with Hunter.