Loving The Cold Hearted Mr Ceo Novels & Stories

Malamang tawang tawa sya ngayon sa ginawa nyang to sa akin. The CEO chief of staff? That devil whose office is at the top floor? Nobody wants to go there, as in wala. That terror turned into a human form, that all evil things personified in one thirty six years old hot, handsome and terrible human. Our billionaire CEO, Hilston Gromeo. No wonder why nobody clapped and there were no congratulations either. Because this is not a promotion to celebrate, this is a hell sentence. Imbes na mag bunyi kami ay isa isa silang nag silapit sa akin para tapikin ako sa aking balikat. At isa isa na silang nagsilayuan sa akin na para bang may sakit akong nakakahawa.

Sinadya kaya nitong siya talaga ang gagawing adviser? At may napansin din siya sa bago nilang CEO. Napakasungit nito sa lahat, lalong lalo na sa mga membro ng board of directors. He's also very cold and aloof especially to the beautiful ladies na palaging nagpapapansin dito. Sa dalawang linggong dumaan hindi pa niya ito nakitang ngumiti sa iba. And lastly, ang pinaka nakakatakot sa lahat. She also found out, through some gossips, that the CEO is a Mafia Boss.

Nagising ako sa malalim na pag iisip nang tumikhim ang lalaking bumukas ng pintoan kanina. Nahihiya naman akong napa yuko dahil rito. "You can leave now, Alvarez." I heard a manly cold voice said kaya napa angat naman ako ng tingin and there, I finally saw the Ceo's face. Hindi ito matanda na mataba at kalbo. The Ceo in front of me can define as a Greek-god. His cold stare bring shivers down my spine when his eyes diverted on me.

"sige, mag-iingat ka ha. i love you," "i love you too.." mababasa sa mukha ni Karson ang pagka guilty sa gagawin. alam niyang malaking kasalanan ito sa nobya at tiyak na isusumpa siya nito kapag bumalik na ang ala-ala nito. ang memories niya rito pati na rin sa CEO nito. but his decision was final. tumuloy pa rin siya patungo kay Mr. Chan.

curious na tanong sa akin ni Carla. "Stop asking, Carla. Wala na tayong pakialam kung masungit na bugnutin si Mr. Kim!" naiirita kong saad sa kanya. "Girls! Alam na this! Our CEO is like the male lead of a popular novel! Masungit na bugnutin! Ang hot siguro noon." nagniningning ang mata namang saad ni Emily sekretarya naman ito ng isa sa direktor ng kumpanya.

"But behind that genius facade, he is a cold-hearted CEO. Ang balita sa amin, he doesn't have any emotions. Para siyang robot na ang tanging alam lang ay palaguin ang kumpanya nila." "Cold-hearted? Well, my dad is like that too, so I'm used to it," sabi ko, sinusubukang magbiro kahit kinakabahan na ako. "No, magkaiba sila," mariing sabi ni Bea. "Ang dad mo, may emosyon pa kahit paano kapag nagagalit. Si Aelion Voss? He is a feared negotiator. May kwento nga na isang sikat na business rival ang sumubok na i-double cross siya sa isang logistics deal sa Singapore. You know what he did? He didn't sue them. He systematically crushed their entire supply chain in less than a week hanggang sa mapili

"Let her in and leave." Harsh... "Yes, sir." Napalunok ako nang sumara na ang pinto sa likod ko. I heard he's tenacious, the CEO of this company. He's the one who needs a doctor. He's rich, kaya ayaw pakawalan ng chairman. Normal people would prefer a private nurse and he hired a heart surgeon, mayaman nga... "Sit here." Napatingin ako sa daliri niyang naka-point sa upuan sa gilid. I gulped once again as I met his gaze. He has tenacious eyes too. Matang mayaman.

“Maam, kung pagbibigyan ka namin ay unfair iyon sa iba. Kailangan mo ng appointment.” “Pero–” “Kung kailangan mo ng trabaho, doon ka sa HR mag-apply, Ma'am. Hindi humaharap si Mr. Beaumont ng kung sino lang.” Pero hindi siya sino lang. Siya ang childhood sweetheart ni Eiji. Gusto ko yun sabihin ni Nadine pero wala siyang lakas ng loob. Napindot na ng executive secretary ni Eiji ang elevator sa dulo at agad iyong nagbukas dahil walang ibang puwedeng sumakay doon kundi ang mga top executive lamang ng kompanya.

Isa lang akong probinsyana na pumunta dito sa Manila para magtrabaho para sa pamilya ko, naulila na kami sa ama namin at bilang nakatatandang sa aming magkakapatid ay obligasyon ko na tulungan ang mga kapatid ko at ang aking ina. Pero sa pagpunta ko dito ay nakilala ko ang boss ko na napakasungit at hindi marunong ngumiti. Madalas nga siyang tawagin ng kaibigan ko at katrabaho ko na, Heartless CEO kaya natatawa na lang ako sa sinasabi nito. Totoo naman kung tutuusin pero sa pagdaan ng araw ay unti-unti ko nang nakikilala ang masungit namin na boss.

dagdag na sabi pa at agad pumasok sa cubicle na bubuksan sana niya. Ilang saglit lang ay sarado at naka-lock na ang lahat ng cubicle. Nagsimula na ring magkaroon ng pila ng mga babae na nangangailangang makaupo sa “trono”. Nang may makapansin sa kanya. “EEEEEEE, may lalake dito!” Pag-iiskandalo nito. Isang babae ang nakakilala sa kanya. “Si Russel Rossell… ,” ang namamanghang wika, “CEO siya ng Rossell companies. Anak ng multi billionaire na si Sir Theodore Rossell,”pagbibigay impormasyon pa nito sa mga naroon.