Loving The Cold Hearted Mr Ceo นิยาย & เรื่องราว

Nang bubuksan ko na ang pintuan nang opisina, nakarinig ako nang kalabog kaya naman napatakbo ako sa office ni sir sungit, sa pag aakalang may nangyaring masama rito. Halos matutop ko ang bibig ko sa nakikita ko. Anong klaseng exhibition ba ang ginagawa nila, ang halay sobra. Gustuhin ko man umatras pero nasagi ko ang trashbin at dahil gawa sa metal ito gumawa ito nang ingay. Na ikinagulat nang dalawa. Nakita ko naman ang pag talim nang tingin sa'akin si sir sungit. "F*** Miss Tanya, go to hell," malakas na sigaw nito. Kaya naman kinuha ko ang bag ko at sinukbit ito. Nagtatakbo ako sa labas nang opisina para makasakay agad ako nang elevator. Gosh! Hindi ko alam kung kaya ko pang harapin si s

“What? Don’t tell me you misunderstood it too?” Nagulat si Celine sa tanong ni Marco. Hindi niya mapigilan ang sarili na pagmasdan ang mga mata ng lalaki sa harap niya—ang mga matang ‘yon ay sobrang lamig, na dati ay puno ng pagmamahal kapag tinitingnan siya noon. Pero iba na ngayon… hindi na ito gano’n kung tumingin sa kanya ngayon. Napalunok si Celine. “Alam kong marami akong nagawang mali noon. Pero ngayon, sumusugal ako. I want to donate my bone marrow to Tital Emilia. Sana maintindihan mo ang intension ko.”

Kung wala lang sana siyang kailangang asikasuhin na business meeting kasama ang mayor ng lungsod, baka dumiretso na siya para alamin kung nasaan sina Addison at Dustin. Matagal na rin niyang pinaghihinalaan iyon. Pero ang pagkakataong iyon na makita niya si Dustin… maaaring hindi na maulit. Dapat pala sinamantala na niya ang sandaling iyon para makakuha man lang ng kahit anong clue, kahit maliit na bagay na makakatulong sa kanya na malaman ang katotohanan. “In short,” pagpapatuloy ni Leo, “...lumaki si Mr. Carter Mercado sa isang well-off na pamilya. Pero kahanga-hanga rin ang education at achievements niya.”

Pagbaba ko, narinig ko ang malakas at malamig niyang boses. Nakaupo siya sa wheelchair, may hawak na makapal na folder ng mga dokumento — at mariing isinampal iyon sa ulo ni Denver na nakaluhod sa harapan niya. “Ito ba ang resulta ng pagiging CEO mo ng Victorillo Corporation?” sigaw ni Vicento, malamig ang tinig. “Kung alam ko lang na isa kang inutil, hindi ko sana ipinaglaban na ikaw ang pumalit sa akin!”

sagot ko, pabulong, pilit kong hinila ang kamay ko pero mas hinigpitan niya pa ang hawak. Mula sa labas, akala ng lahat, nagwawala pa rin ang malamig na CEO. Pero rito sa loob ng opisina, ibang klase ang eksena. The Evander de la Cruz na kinatatakutan ng lahat—ang untouchable, ruthless boss—ay ngayon nakatitig sa akin na parang isang lalaking desperado sa asawa niya. “Na-miss kita,” mariin niyang bulong, sabay kabig sa ’kin palapit sa dibdib niya. Ramdam ko ang tibok ng puso niya, mabilis, parang ilang linggo na siyang nagtiis.

‎--- ‎ ‎ KABANATA 2 ‎ ‎“Ang Lalaking Walang Emosyon” ‎ ‎ ‎Tahimik ang pinakamataas na palapag ng De Muerte Holdings. Mula sa floor-to-ceiling glass windows ng corner office, tanaw ang buong lungsod mga, mga taong abala sa kani-kanilang mundo. Ngunit sa kabila ng ganda ng tanawin, malamig ang loob ng silid. Hindi dahil sa aircon, kundi dahil sa presensiya ng lalaking nakatayo sa gitna nito.

sabi niya nang lulan na sila ng elevator. Silang dalawa lang roon pero kinakabahan pa rin siya. Ngumisi si Jeo. “Iniisip mo ba ang sinabi ng CEO?” “Uhm, tama rin naman kasi siya.” “Takot lang siyang umingay pa ang pangalan ko rito sa kumpanya. Mas marami kasi ritong close sa akin kumpara sa kan’ya, maging board of directors at investors. Mas mabilis kong nakukuha ang tiwala ng mga tao. Siya kasi ay parang patay na nabuhay pero hindi na-recover ang emosyon. He’s heartless.”

“Good morning, lumipat ka na baka magtaka si Atreus paggising niya na wala ka sa tabi niya.” “Edi sasabihin kong katabi ko si mama kagabi,” Pinalo ko siya sa braso. Pasaway talaga ’tong lalaking ’to. Hindi siya halatang ruthless ceo sa lagay na ’yan eh. “Alam mo, sabi ng ibang tao sa ’yo cold-hearted and ruthless ceo ka raw pero sa pinapakita mo sa akin ngayon parang hindi naman.”

sagot naman ng isa, pero halatang kilig na kilig. Muntik na akong matawa. Kahit ako, hindi pa rin sanay sa bagong version ng asawa ko. Mula sa pagiging malamig na CEO na halos hindi ngumiti kahit kailan, ngayon ay parang isa na siyang devoted husband sa isang romance movie. I leaned closer to him and whispered, “Your employees are freaking out.” “I know,” nakangiti niyang sagot. “Let them. At least they’ll know I’m no longer the heartless boss they used to know.”

Magkapatid pala ang dalawa kaya pala maglapit ito sa isa't isa. But for a CEO, he was surprisingly... kind. Not to mention humble since he had apologized for her sister's sake. Was this his tactic to capture someone's heart? Act kind and then when a woman fell in love with him and then beds them after, he will dump them like trash? Unti-unti niya nang nababasa ang tumatakbo sa utak ni Mason. Kung pinaplano nitong paibigan siya para makasiping sa kama ay nagkakamali ito.