Lucy Loud House Novels & Stories

' Sunod-sunod na pagsinghap ang pinakawalan niya nang malapit na siya sa kanila- hiling niya na lang ngayon na sana umalis na lang ito para magbinggo o mag tong its na madalas naman nitong ginagawa. 'Bahala na si Batma!' Mapait na bulong ni Lucy sa sarili niya- may pera naman siya kung tutuusin kaso nga lang tinatabi niya iyon para sa kakailanganin niya sa binabayaran niyang pagpapa-xerox ng mga notes niya kapag wala siyang libro. MASAYANG nakahinga nang maluwag si Lucy nang pumasok siya sa boarding house nila na walang kahit na sino ang nakakita sa kaniyang kapamilya ng kasera nila.

“Because you treat this house like a hotel! Dahil mahal ka ni Mom, ginagawa mo siyang tanga. But I won’t tolerate that!” “Hijo, lower your voice. Your mom and I already talked about this. So, please, stop meddling in my business.” “Ayoko! Lumayas ka muna rito, Dad. Kasama ang babae mo!” Babae? Sinong babae ni Sir Luther ang narito? “Hindi ko babae si Lucy, anak. Kapatid mo siya.” “Sinungaling! Nakita ko kayong naghahalikan sa library! At isa pa, isa lang ang anak mo sa labas. Nasisisguro kong hindi si Lucy iyon!”

Bonus lang talaga kung maka-attend ito. Sa may tapat ng apartment building ay may naghihintay kay Audrey. It was her bestfriend, Lucy. Agad nakilala ni Lucy ang kotse ni Regan sa isang tingin pa lang. She was carrying a lot of things on her hand and blocked Audrey from getting out of the car. "You are so good, huh? Kinalimutan mo na ako dahil lang mas gumaganda ka na?" Pabiro nitong sinabi. Ang lakas ng boses ni Lucy katulad ng palagi. Wala itong pakialam kahit masaktan ang tenga ng nakakarinig sa kaniya. She's just really naturally loud.

Naayos na ang hangin sa loob ng room, walang amoy ng sigarilyo, puro halimuyak lang ng prutas at mint gum. Habang nagkukuwentuhan sila ni Lucy, paminsan-minsan ay nagkakatitigan sila ni Hades. Nang tuksuhin siya ng mga tao, natawa si Lucy. “Alam mo, it’s just a matter of time. I slept with him for a year for free — do you think I’ll let him go just like that?” Tumawa ang grupo. “Then you should have two kids in three years!”

Muntik pa nga itong mahulog mabuti na lang at kaagad na naagapan ni Yash. Nagtataka na sinundan ni Yash ng tingin ang masungit na babae hanggang sa tuluyan na itong nakapasok sa loob ng mansion. “Ahhhh!” Nanggagalaiti na sigaw ni Lucy sabay hagis ng isang florera. Nabasag ito sa sahig— habang siya ay nanlulumo na napaupo sa gilid ng kama.

Hindi niya na-pigilan ang sarili niya na napasigaw dito. Nang makarinig nang mga yapak na papalapit sa pinto ng kanyang silid, ay mabilis na nagtago si Lucy. "Anong problema?" Taka na tanong ni Jomar sa kanya. "Wala, may kausap lang ako sa phone ko." Sagot niya, habang hindi pa rin binuksan ang ilaw sa kanyang silid. "Akala ko naman kung ano na. Nasa'n na kaya ang asawa kung walang silbi." Narinig niyang wika nito, kaya napa-kunot ang kanyang noo.

Mukhang nakatulog na ang babae at naisipan lang siguro siyang matingnan rito sa kwarto niya kung nakauwi na ba siya. And Declan being worried of her? Maniniwala ba si Margaux roon? Literally not. Ang palaisipang sinasabi ni Lucy ngayon sa harapan niya ay pawang kathang isip lamang. Isinarado muna ni Margaux ang dalang hindi gaanong kaliitan na bag sabay sagot sa nakaupo na ngayon na si Lucy sa kama niya. "Go back to your room Lucy, uuwi na ako sa Manila within tonight!"

Ngunit bago pa ito makasagot ay narinig niya ang iyakan at hagulgulan sa kwarto ni Lola Lucy. Natigilan ang katulong bago napatakip sa bibig, maluha luha. Naibaling naman ni Celeste ang tingin sa direksyon ng kwarto ng matanda. Dahan dahan siyang naglakad patungo doon. At ang una niyang nakita sa kwarto ay mga nakaputing uniporme, mga doctor at nurse. Nang ilipat niya ang mga mata sa kama ay nakita niya doon si Noah at Julia na parehong nakaluhod habang hawak hawak ang kamay ni Lola Lucy. Si Julia ang umiiyak at humahagulgol habang paulit ulit na tinatawag ang pangalan ng matanda na tila pinipilit itong magising. Si Noah naman ay tahimik ngunit mababakasan ang lungkot sa mga mata habang naka

Naguguluhang umiling ako dito at binalik ang atensyon sa pinakikinggan mula sa earphones. “Please? Just consider is as our peace offering. Sige na..” Lucy sounded candid. Lalo niya inilapit sa akin ang supot. Muli ko itong tinignan at wala na kang nagawa kundi kunin iyon. Lucy, on the other hand, was clapping and hopping happily. “Gusto mo ba ayusan kita?” She offered willingly. “I.. really don’t.” Umiling ako dito. Alright, something is going on here. Anong nangyayari. Gad, ngayon pa lang nagsisisi na ako. Dapat pala sa bahay na lang ako.

'Baka may ginagawa na ang panget na yun kay ser Aeros! Ngunit bago pa man makalapit sa pinto ay narinig na ni Lucy ang pagsinghal ng amo: "How dare you?!"