Romans & histoires Luha

"Hindi ba’t wala naman ‘yan dati? Hindi ba nga parang hindi dinadatnan ng dysmenorrhea ang bruha mong alaga?" Si Luna, sa totoo lang, ay parang embodiment ng isang babaeng ipinanganak na para maghari may ganda, galing, at galawan. ‘Yung tipong kahit may sakit o pagod, kaya pa ring kumilos na parang diyosa. Pero ngayong araw na ‘to, iba ang aura niya.

Bakit tila ba hindi ito ang unang beses na nakita niya ang mga mata nito? Nagbukas ang pinto. Si Luca, pumasok na tila walang dalang tensyon. “Kuya,” bati nito, “Wala ka pa rin balak pumunta?” Hindi agad sumagot si Liam. “Nakita mo na ba ‘yung babaeng nasa likod ng Véraise?” “On livestream lang. Pero may nagsabi sa’kin, baka raw Filipina ‘yon. Iba ang accent, saka ‘yung aura... parang may lihim.”

Hal a wala talagang forever nuh? Thanks sa pagsubaybay po. Uwahhh #DeadlySin be like

Walang pag-ibig. "Hindi ako si Paola, mahal ko," bulong ng babae. "Ako ang iyong kaligtasan. At ako rin ang iyong kamatayan." Inilabas ng babae ang isang hiringgilya. Puno ito ng isang malinaw at kumikinang na likido—ang 'Lethe', ang kemikal na magbubura sa bawat alaala ng isang tao bago itigil ang tibok ng puso nito.

"Hindi ito bahagi ng gusali. Ito ay isang 'ghost node' na itinago ni Rafael taon na ang nakalilipas." Mabilis na gumalaw ang mga daliri ni Lia sa keyboard. Ang code na lumalabas sa screen ay pamilyar—ito ang "Linguistics of Love," isang programming language na sila lang ni Rafael ang nakakaalam, batay sa mga tula at musika na pinagsaluhan nila noon. "Sofia, kailangan kong mag-dive," sabi ni Lia, ang kaniyang boses ay seryoso.

“I’ll follow!” Tumakbo kami. Ang mga hakbang namin, halos hindi ko na maramdaman. Hangin, apoy, takot — lahat sabay-sabay. Hanggang sa makarating kami sa labasan ng barko. Pero bago pa kami makalapit, lumabas si Luca, nakaharang sa pintuan, hawak ang baril. “So this is love?” sabi niya, nakangisi. “A pretty little weakness. Just like my brother said.”

Napaka landi ni Luke ngayon akala niya mauulit na naman ang nagyari sa kanila noon pero, hindi na nangyari pa. Ang pagnanasa ni Lyca ngayong gabi ay naglaho. Para tuloy siyang iinihaw na barbeque sa sobrang init ng pagkabitin. Hinila niya ang kumbre kama at pinulupot sa buong katawan niya. "Luke." lambing niya rito baka magbago pa ang isip.

"Laila, saan mo inilalagay ang iyong meryenda?" "Sa baul, isang pulang bag." "Yung color red. Color blind ba siya to the point na red ang tawag sa green bag?" Si Laura hissed habang tumatawa ng nanunuya. "Ang lala na ito ay puno ng damit." "Ish, hanapin mo sa mata mo, wag sa bibig mo!" naglakad ang sirko para hanapin ang kanilang mga maleta.

Security Lock Jhulia was patiently sitting on the sofa. She was waiting for Hugo to arrive home that night. Hindi niya pinaalam rito na nakauwi na siya sa Kana City. Iniwan niya ang asawang si Harvey sa karatig bansa dahil sa gusto niya ring makinood ng Live Surgery ng kanyang inaanak na si Lacyd. Sa araw mismo na iyon siya bumiyahe at nakauwi.

Ginawa ang mga ito sa kagustuhang makita ka araw-araw] [Umagang Kay Ganda: ???] 【Leaf: yue】 [Kero_Dixlo: Huli na ba para kumuha ng puwesto sa leaderboard at magsaya?] May isang tao sa live broadcast room na patuloy na nagdagdag ng panggatong sa apoy at hindi man lang inisip ang gulo. Pinagkrus ni Alana ang kanyang mga kamay sa harap ng kanyang dibdib at umungol: "Huli na, huli na~"