Romans & histoires Luha

Kabanata 25 Natatakot ako na baka marinig ni Lash ang mabilis na pagpintig at pagtibok ng puso ko sa sobrang katahimikan namin, ramdam na ramdam ko rin ang pagtibok ng puso niya. "Lash, baka lalamig ang soup." I slowly remove his hands in my waist mabuti na lang at nagparaya siya. Tumayo ako't hinarap siya, kuminang ang kaniyang mga matang nakatitig sa akin.

Napahagikhik muli si Tanya sa kapatid. Nakaramdam ng pagkailang si Luke. Hindi maganda ang pakiramdam niya sa bungisngis na iyon. Hindi na bago sa kaniya ang mga batang pilyo. Pinilit niyang ngumiti bago mabilis na itinago ang bulaklak sa kaniyang likuran. "Ah, yes. Hi, kids! Ako si Kuya Luke ninyo."

Bahala siya. //////////

Isang dragon na ang katawan ay tila hinulma mula sa apoy at bato. Si Luhat. Sa bawat paghinga nito ay bumubulwak ang nagbabagang lahar na parang ilog ng kamatayan. Ang mga kaluluwang naliligaw sa kapatagang iyon ay walang magawa kun'di tumakbo, sumigaw, at magmakaawa habang tinutugis sila ng apoy. “AAAAGH!” “Ilayo ninyo kami rito!”

Mabibilis ang mga ito kung kumilos at mahahalata talagang sanay sa paghawak ng s*****a. "Lola, mag-iingat ka! nababahalang sigaw ni Alea. Namangha man sa pinapakitang bilis at galing sa pakikipaglaban ng lola ngunit hindi niya pa rin mapigilan ang sarili na mag-alala.

😈😭😈😵😲😤😥 J₩k ln6😂🙂😜 Letitia: waH🥰👈🏽👉🏽🥳 itz m3 🙂and may Jowa😭😋w4h!!!💖 uuwi n4 sya😢 uuwi n4 sha 🤧 wAh🥰🌟☺️m4ghahan4p ng ib4 🙈🤧🥺 m4ghahanapP ng iBaa 🥰🙈😭

ELIHA "Self, kapag nahihirapan ka ngayon na gusto mo nang sumuko ay isipin mo na may bukas pa. Kapag nahirapan ka bukas ay isipin mo na may bukas pa rin. At kapag mas nahirapan ka bukas ay isipin mo ulit na may bukas pa. Hanggang sa kakaisip mo na bukas ka na lang sumuko ay magugulat ka na lang dahil nalagpasan mo ang bawat araw na gusto mong sumuko."

Nanlalamig na sinabi ni Laura. Buzz! Mabagal na itinaas ni Laura ang kaniyang mga kamay nang sabihin niya ito at isang kulay itim na bola ng apoy ang nagsimulang magliyab sa kaniyang mga palad. Dito na biglang gumulo ang ere sa kanilang paligid. Ang kulay itim na apoy na ito ay ang Hell Flame ni Laura—ang ikatlo sa pinakamahiwagang mga apoy sa buong mundo!

Matiyagang paliwanag ni Lauren, "Ang malabo niyang anyo ay parang ulap na malumanay na tumatakip sa buwan. Ito ay mali-mali na parang mga snowflake na tinatangay ng hangin. Ito ay isang tula na naglalarawan sa Diyosa ng isang ilog." Humagikgik ang dalaga. "Goddess of a river? May ganyang dyosa? Haha bakit nahulog sa tubig?" Hindi napigilan ni Lauren na matawa. "Silly girl, si Lota ang tinutukoy nito. Lota... baka dyosa talaga..." Tumingin si Lauren sa bintana, at nadagdagan ang pagkabalisa sa kanyang puso. …

SUMMACUMLAUDE". Nahimigan ng dalaga ang labis na katuwaan sa tinig ng nobyo. Walang anu-ano'y tuluyan niyang nilapitan at mahigpit na niyakap ng dalaga si Carl mula sa likuran. Idinampi na niya ng tuluyan ang sariling mukha. Unti-unting nagmalabis sa mga mata ni Dhalia ang luha. "Oh sweetheart baka may dumikit-dikit pang uhog at sipon diyan sa damit ko ah!"Pangangantiyaw ng binata.