Lunch Break In Tagalog Novels & Stories

inginuso pa siya nito. Sunod sunod naman na tumango si Jessa. Hinarap siya ng kaibigan at mahigpit na hinawakan sa kamay "Minsan lang darating ang ganitong pag kakataon ang makasalo sa lunch ang isang Kristoff Sandoval tapos libre pa, wag natin itong palampasin" seryosong mahabang pang iinganyo nito sa kanya. gusto niyang dagukan ang kaibigan dahil napaka daling suhulan nito.

If something na may mangyari, call me agad, nagkakaintindihan ba tayo? "Ang bossy naman... Opo master, naiintindihan ko po." [Nag aalala lang ako para sayo... Anyways, kumain ka na ba ng lunch mo?] "Yep, kakatapos lang..." [Good. How about your breakafast? Kinain mo ba yung ipinahanda ko kay manang kaninang umaga?] "Oo namn, bakit naman hindi, nakakahiya naman kay manang kung hindi ko yun kakainin... Nag abala kaya yung tao..."

Ayaw niyang mapahiya sa CEO. Ilang minuto pa lang, bumukas ang pinto ng opisina. Si Lucas, may dalang pagkain. “Lucas, huwag mo akong istorbohin,” sabi niya, nakayuko sa papeles. “May tinatapos ako.” “Working lunch,” sagot nito, umupo sa harap niya. “Wala rin namang tao, break time nila. Sayang ang steak.” “Steak?” napataas ang kilay niya. “Magtipid ka nga. Hindi pa nga tayo nakakasweldo!”

“ Gutom kana ba? Gutom na kasi ako eh, I could eat a horse. I mean, I can wait for your adobo later, but for now, I need something to eat.” "Medyo gutom na rin ako hindi ako nakapag breakfast and lunch kanina eh." "Bakit nga ba hindi ka nag breakfast and lunch? tanong nito, nakakunot ang nuo. Hindi ko ito sinagot tsaka naglakad na. Lumabas na kami ng supermarket, dala-dala ni Mnebane ang dalawang paper bags, habang ako naman ay naka angkla ang kamay sa braso nya, pandagdag bigat kumbaga, napabungisngis nalang ako sa naiisip.

Palagi namang masarap ang ulam ng dalawang ito pero trip na trip lagi pag-agawan ang ulam ko. Ako tuloy ang nagfi-fiesta sa ulam nila, sa 1 oras na lunch break siguro namin ay halos 30 minuto ang nagugugol nila sa pagbabangayan. At halos 30 minuto akong tawa ng tawa sa kanila, bukod sa pagtatrabaho rito sa hotel ay isa pa sa pinaka inaabangan ko ay ang lunch break.

sagot ko. "That's why you need help. Let me help you." malambing nitong sabi. "Hindi kaba busy?" "Hindi, just send it to me, hon" "Fine, I'll send it to you later." "Good. Eat your lunch na, its already 12. I will hang up now okay?" "Thank you. You should rest too okay? And, don't forget to eat your lunch, kapag nalaman kong nag skip ka ng lunch lagot ka sakin." banta ko.

ko. "Ruan—Sir, mawalang-galang na ho. 'Di n'yo ba nakikita 'tong mga pinagawa mo? Sobrang dami, o. Past twelve na rin. Baka pwedeng mag-lunch break muna 'ko—” "You haven't eaten yet?” Kunot-noong sabi n'ya.

Medyo maligoy siya magturo pero naiintindihan naman namin 'yung mga tinuturo niya. Lunch break, kumain kami sa sizzling-an malapit sa school. Unli gravy, unli soup, at saka unli rice naman kaya doon kami tumungo. Sa halagang sixty pesos, sulit na sulit na. Kailangan namin kumain nang marami dahil tiyak na mapapasabak kami mamaya.

Kaya naging okay ako agad dito. " Miss marlia, mamaya sabay tayong kumain ". Saad ni sarah sa kanya. " Okay sige may baon pala ako share tayo " saad ko kay sarah. " Uyy sosi may baon ka pa sigesige mamaya patikim ako ng baon mo ". Saad ni sarah na medyo nakangisi. At nagpatuloy na sila kanilang mga ginagawa. LUNCH BREAK

Mag-iisang taon na nga siya pero kahit isa ay wala siyang nababanggit na kaganapan. "Ma'am, kain na po kasi kayo." Hindi pa pala siya tapos mamilit sa pagkain. Napatingin ako sa oras sa cellphone ko dahil may pasok ako ng 10:00 am. Hanggang 5:00 pm ako ngayon at lunch lang ang break ko. "Ma'am--" "Ayoko," maiksing sagot ko habang malayo pa rin ang tingin. I am still thinking about Eli.