Novel & Cerita Lupang Pangako

puno ng pakiusap niya pang sabi. Napapikit ako para pigilan ang luhang gustong kumawala, pasikip nang pasikip ang aking dibdib. Kailangan ba matatapos ang paghihirap ng kalooban namin? "Pangako," tipid kong sambit. Mas humigpit ang kanyang pagkakayakap sa akin. "Salamat sa pag-intindi, sweetheart. Anim na buwan lang naman."

Kaagad naman siyang tumango "Kung ganoon, pwede ko na palang tuparin ang pangako ko sa iyo na ililibre kita?" tanong ko sa kanya. Napansin kong kaagad namang nagsalubong ang kilay niya. "What do you mean?" seryosong tanong niya sa akin. "Naisip ko lang..hindi ba't nakapangako ako sa iyo na ililibre kita sa unang sweldo ko? Sumweldo na ako kaya pwede na kitang ilibre ngayun." nakangiit kong sagot.

Sila namang ngayon ang nalaglag ang panga, hinubad nilang tatlo ang suot-suot nilang mga sunglasses at nakanganga akong tinignan. "Hampas lupa ka talaga! Secret dapat 'yon, eh! Hindi naman halatang sa ukay-ukay 'to galing! My, gosh! I can't believed it! Isang hampas lupang katulad mo lang makakataob sa amin ng ganito. My, gosh! Help me! Lalagnatin ata ako!"

At ako? Ako ‘yung tahimik. Conservative. Ayokong may makakita ng balat ko nang walang pahintulot. ‘Yung tipo ng babae na hindi makalabas ng walang bra, hindi makaihi sa public restroom kung may tao sa katabing cubicle. Paano kami nagkadugo ng ganitong babae? “Bakit di ka papasok?” tanong niya habang naghahain ng longganisa.

“Aba! Mukhang napapasarap ka sa pag-upo mo diyan ah. Malambot ba? O matigas?” Pinamulahan ako ng mukha dahil ramdam ko talaga ang matigas na bagay na iyon sa pang-upo ko. Hindi ko alam kung matigas ba talaga ‘yun o nagsisimula pa lang tumigas. “You want to do it?” bulong ulit ni Luke sa tenga ko. Ramdam na ramdam ko ang mainit niyang hininga. “A-ang alin?” kunwari ay hindi ko alam kung ano ang tinutukoy niya.

Mga pangakong napako. Sinapo niya ang dibdib. Pilit niyang pinakalma ang sarili. Huminga siya nang malalim. Ilang segundo siyang nakapikit. Pagdilat niya, may luha nang bumakat sa pisngi niya. Ngunit pinunasan niya ito agad. Hindi siya pwedeng umurong. Kailangan niyang harapin ang lahat. Hindi lang para kay Lance. Hindi lang para sa sarili. Kundi para kina Amara at Lucien. Simbahan ng San Joaquin

𝑃𝑎𝑟𝑎𝑛𝑔 𝑚𝑎𝑦 𝑛𝑎𝑘𝑎𝑝𝑢𝑙𝑢𝑝𝑜𝑡 𝑛𝑎 𝑘𝑢𝑚𝑜𝑡 𝑠𝑎 𝑙𝑒𝑒𝑔 𝑘𝑜 𝑎𝑡 𝑏𝑎𝑤𝑎𝑡 𝑠𝑒𝑔𝑢𝑛𝑑𝑜 𝑖𝑡𝑜𝑛𝑔 𝑛𝑎𝑘𝑎𝑝𝑢𝑙𝑢𝑝𝑜𝑡 𝑠𝑎 𝑎𝑘𝑖𝑛 𝑎𝑦 𝑚𝑎𝑠 𝑙𝑎𝑙𝑜 𝑎𝑘𝑜𝑛𝑔 𝑛

balewalang sagot nito. Pabalang naupo ng couch at nagsalin ng alak. Natutulala naman si Lara na nanghihinang napaupo sa sofa kaharap ito. "A-anong ibig mong sabihin? Solo birth akong ipinanganak. Imposibleng kakambal kita," bulalas ni Lara na nakamata ditong sinisimsim ang alak.

nakangiti niyang sabi rito hanag naglalagay ng sinangag sa sariling pinggan. "Pero ma'am b-baka po kasi m-magalit si Sir eh." kinakabang sagot naman ni Lupe. "Ako ang bahala sa kanya at isa pa wala naman siya kaya hindi niya malalaman. Sige na kain na, pahingi narin ako ng hot choco igawa mo narin ang sarili mo. Masama ang kape ng kape lalo na at walang laman ang tiyan."

"Babe I think I'm gonna come ahhhhhhhh.." "Shit shit shit!....... ako din babe!........" Lalo cyang kumapit sa palikat nito. any moment kasi ay para mabubuwal na cya..... hanggang sa tumagas na ang likido sa pagkababae nya... nilabasan na ata cya.... "ahhhhhh......." Mahabang ungol nya....