Lupang Pangako Novels & Stories

Harachi Point of view “Malungkot akong nakatingin sa pintuan na nilabasan ng mga lalaking collector ng isang illegal lending company. Para akong pinagsakluban ng langit at lupa na halos lahat na yata ng kamalasan sa buhay ay inani ko na. Nanlulumo na naupo ako sa sahig at kusang tumulo ang aking mga luha. Ako'y isang larawan ng taong wala ng dignidad. Nilamon ko na ang kakapiranggot kong pride para mangutang kung kani-kanino. Halos binenta ko na ang lahat ng mga gamit sa bahay, at ang tanging natitira na lang sa akin ay ang mga importanteng gamit ng aking mag-ina.

"Hangga't nabubuhay ako, ipinapangako ko na hindi kita hahayaang mamatay nang hindi natutupad ang mga pangarap mo o panoorin kang mamatay sa kamay ng aking anak na si Leo. Okay?, ito ay isang pangako sa pagitan mo at ako" Ngumiti si Camela at tumingala sa kanyang mga mata, niyakap siya ng mainit na yakap. Ngumiti si Madam Ann pabalik, tinapik ang likod niya "Gusto mo bang selyuhan ang pangakong iyon?"

Lahat ng stress at sama ng loob ay puwede mo ritong ibuhos. "Hinay-hinay lang, baka masira sa 'yo 'yung pampukpok," komento ni Yatco. "Keri lang 'yan, hindi 'yan masisira. Mas matibay pa 'to sa bato," saad ko. Ang sarap panggigilan no'ng mga character na lumalabas sa may butas para pukpukin.

“ Ako ngayo'y di mapalagay, Pagkat ang puso ko'y nalulumbay. Sana ay paka-ingatan mo ito, At tandaan mo ang isang pangako.” Hinawakan at iniharap ni Kenn ang mukha Ng kaniyang nobyo, “ Pangako hindi kita iiwan.. Pangako di ko pababayaan.. Pangako hindi ka na mag-iisa Pangakong magmula ngayo'y tayong dalawa ang magkasama.” “ Ano itong nadarama ko? Ako kaya'y nahuhulog umiibig na sayo? Sa tuwing kasama ka'y anong ligaya.. Sana sa akin ay magtiwala ka.”

Si Papa, na bihirang magpakita ng pag-iyak ay sumali rin sa yakapan, at doon namin naramdaman ang bigat ng lahat ng pinagdaanan namin. Sa wakas, kami ay buo na ulit. Pinalapit ko na rin si Akeno sa amin na maluha-luha rin habang nakatingin sa amin, ganoon din si Tita white. Lahat kami ay nag-group hug kasi parang ito na ‘yung masayang tagpo na dati pa naming gustong mangyari. Ngunit ang kasiyahan ay biglang naputol nang magsimula ang pagyanig ng lupa. “Ano ‘to?!” tanong ni Mama, habang hawak-hawak ang balikat ko.

“Louie… salamat ha. Hindi madali ‘tong journey na ‘to pero ginagaan mo. Sa bawat takot, nandiyan ka. Sa bawat pagod, pinaparamdam mo na hindi ako mag-isa.” Hinawakan ni Louie ang kamay ng asawa. “Hindi mo kailangang pasalamatan. Kasama mo ako sa bawat iyak, sa bawat sakit, sa bawat sipa ni Luna. Buong puso akong sa inyo.” “Pangako mo?” “Sa harap ng langit, ng mga bituin, at ng stretch mark mo sa tiyan… pangako ko.” “Gaga ka.”

pangako ko dito "Zeynep Jane Apo lagi mong tatandaan mahal na mahal ko kayo ng mga anak mo Kaya gagawa ako ng paraan para maayos ang lahat pangako ko sa iyo yan, alam ko naman na hanggang ngayon mahal mo pa si Yorick at umaasa ako mag kaka-ayos din kayo, gusto ko pag nawala ako sa mundo iiwanan ko kayong buo na ang inyong pamilya" parang may kakaiba kay Lola ng mga oras na ito habang kausap ko sya "Alam ko po iyon lola, mula noon hanggang ngayon palagi kayo naka suporta sa akin ni Lolo, utang ko po sa inyo ang lahat ng Ito" seryosong sagot ko dito

"Salamat, Lu.. Malaking bagay sa akin 'to. Masayang-masaya ako, Lu. I'm looking forward na makasama ka palagi." "Basta ba ipangako mo sa akin, na magpapagaling ka.. Na tutulungan mo iyong sarili mo, na hindi ka magpapasaway sa akin, sa amin." Kundisyon nya rito. Tinaas ni Angelo ang kanang kamay nito sa harap niya, tanda ng pangangako nito sa kaniya. "Promise, Lucy.. Hindi kita bibiguin, hindi kita bibigyan ng rason para iwan mo ako. Pangako ko iyan sa iyo."

“Ilang beses ko bang sasabihin sa 'yo na hindi nga ako nagnakaw. Saka wala ka namang pruweba na ninakawan nga kita hindi ba? E kung ayaw mo pala akong kasama, bakit hindi mo sinabi sa ninong mo?” “Kung ganoon nga kadali ang lahat, sana matagal ko ng ginawa. Pero hindi ako ganoon dahil malaki ang utang na loob ko kay Ninong Leo. Hindi katulad mo na hindi tumatanaw ng utang na loob!” “Wow! Big words? Speaking of utang na loob... kasama ba sa pagtulong mo ’yong paghalik mo sa akin?”

"L-Lalaki po" "Leina ano ba yan? Hindi ako natutuwa, may nangyari ba sa inyo?" "Wala Ma, promise wala talaga" "Sinasabi ko sayo ah" Lumapit si Leina sa ina at saka yumakap dito "Ma wag ka nang magalit please" "Ayoko nang maulit to, hindi porket kaya mo nang buhayin ang sarili mo hindi mo na ako susundin"