Lupang Pangako Novels & Stories

Hindi nga siya nag kakamali, may malaking butas lupa, hindi naman iyon kalaliman pero sapat iyon para hindi ka maka akyat, malawak ito at sa palagay ko pag nasa loob ka nito mas malawak pa ito. "Ano namang meron dyan?" poker face na tanong ko. Ngumisi siya sa akin. "Alam mo bang ang butas sa lupa na iyan ay naging tagpuan ng isang diwata at ang isang tao? Napaka halaga niyan. At sabi sabi daw sa puod na ito. Ang sino man ang makulong dyan ay mamahalin nila ang isa't isa, habang buhay." Tinignan ko ang lupa sa ilalim, wala namang ispesyal dito. Paanong may ganong kasabihan? Tinignan ko si ganda.

wika ng isa ko pang kapatid sa tabi ko nakamasid lang naman ako. Ang bilis nang pangyayari wala pang isang buwan ng kinasal sila iniwan siya kaagad ni kuya Louie duda ang pamilya namin sa nangyari wala pang ebidensiya para mapatunayan kung ang taong pinag-hihinalaan nila...iisang tao lang.

Titulo ng lupa? "Kaninong listahan ng utang 'yan, Callip? Alam kong wala akong pera pero wala rin akong natatandaan na may utang ako," pabiro kong saad sa kaniya dahilan upang paningkitan niya ako ng mata. Umupo siya sa tabi ko at tumikhim-tikhim na animo'y naghahanda para sa pagkanta. "Fuck your joke, tsk!" asik niya.

Sinunod naman ni Pang ang naging usapan nila, inalis nito ang paang nakapulupot sa may leeg ni Vin. "Don't you find it arousing, babe? Dalawang straight na lalaki ang magkakantutan?" Tanong ni Luciano sa akin na halos pabulong na lang. Sasagot na sana ako ng bigla kong maramdaman na may pumupukol sa aking pang-upo, namula ang aking pisngi nang ma-realize na unti-unting tinitigasan si Luciano at ang umbok nito ay pumupukol sa hiwa ng aking pwet.

Letitia's POV Gusto ko nalang magpakain sa lupa dahil sa kahihiyan na nagawa ko kagabi. Hindi ako makapaniwala na bumigay ako sa mga halik ng lalaking 'yon. Para akong manipis na plywood na matapakan lang nasisira na agad. Ganoon na ba ako karupok para madala sa mga halik niya? Naguguluhan nanaman ako.

"Huwag kang aalis dito." Wala siyang nagawa kundi sundan na lang ito ng tingin hanggang sa maglaho ito sa paningin niya. At nang siya na lang ang naiwan ay doon lang nag-sink-in sa kanya ang nangyari. Mas bumilis at lumakas ang kabog ng dibdib niya kasabay ng mas pag-init ng magkabilang pisngi niya. Natutop na lang niya ang bibig niya sabay tingin sa direksyon kung saan ito pumunta at napabulong na lang sa hangin, “D-Did Ninong Alejandro... just get hard because of me?"

Parang may kung ano sa yakap nito na nagbibigay sa kanya ng kapanatagan. "Hindi mangyayari iyon," mariing sabi sa kanya ni Luigi. Nasalubong niya ang tingin nito. "Promise." Ngumiti ito sa kanya. "Pangako. Sabihin mo nga sa akin kailan ba kita pinabayaan?'

Besides, minsan lang kaya ako makaganti sa kanya. --- HINDI PA MAN kami nakakaikot nang buo sa loob ng palengke, nagsimula nang mag-walkout si Ace—pero ingat na ingat siyang ‘di matapakan ang basa at malansang sahig. Para siyang contestant sa The Floor is Lava: Palengke Edition. “Ma, puntahan ko lang si Ace,” paalam ko kay mama na kasalukuyan ngayong bumibili ng karne.

Sarap na sarap sya sa ginagawa sa kanya ng estranghero at pakiramdam nya ay hahanap hanapin nya ang ganitong pakiramdam. "ANG SARAP MO! HINDI AKO NAGKAMALING PINATULAN KITA! ANO NGA PALA ANG PANGALAN MO?" "LUCY... LUCY PEARL...." "OHH, LUCY PEARL. KAY GANDANG PANGALAN. NAKAKADEMONYO SA SARAP! PWEDE KO BANG MALAMAN KUNG PWEDE NA NATING SABAY NA PUNTAHAN ANG LANGIT?"

Gusto ko sanang tumigil na ang iyong pagpatak tulad rin ng aking luha Mangako ka sa akin na nais mo ng tumila Pagbibigyan ang mga taong gusto lamang ang magmahal at mahalin lamang rin sila pabalik Ngunit ang pangako'y laging nababali Ayan ka na naman pinapalibutan mo na naman ng kadiliman ang buong kapaligiran Gusto kong umiling, isa ka rin ba sa mahilig manakit o isa ka rin ba sa mahilig magpaasa? Dahil bigla-biglang titila ka ngunit kinalaunan ay babayo muli! Gusto kong marinig sa iyong pagpatak na marunong kang umunawa, na marunong kang maawa, na marunong ka rin magbigay ng pangalawang pagkakataon!