Magic Rude Lyrics Novels & Stories

Muli kong tinipa ang gitara at ngumiti sa kanila. "That should be me, holding your hand That should be me, making you laugh That should be me, this is so sad That should be me That should be me" "That should be me, feeling your kiss That should be me, buying you gifts This is so wrong I can't go on Till you believe That should be me." As the song I sing is way too hard because I can relate with the song. I was an audience and she's the model that I was watching, I'm not like her.

“Stop.. you look ugly.” Natatawang pinunasan ko ang luha sa gilid ng aking mata. Nilahad ko ang aking kamay para magpatulong sa pag-angat pero dahil siya nga si Fcking Rouge ay hindi niya 'yon gagawin. Kahit ata madulas at tumama ang ulo ko sa kanto ng lamesa ay hindi siya mag-eeffort na tulungan ako. “Sama ng ugali mo, masyado kang pintasero,”

binalingan ko ang kaibigan ko ng may naglalasing na mata ng madinig ko ang pangalan ni Kuya Iron. Where here at the Club, the loud music bombared the whole room, the dim and neon lights traveled all along in the midst of the crowd. There some smokes coming from a cigarette, also some bubbles flying from the above made from some liquid causing to make bubble when someones blows it. The spectrum lights danced and wiggled in the whole room. "Cause when she turned drunked? Its either she'll passed out or she will increasingly turned her wild behaviour!" My crazy cousin laughed in drunkeness.

nakangiting wika ni Mama Amor Kaagad din namang namilog ang mga mata ko sa pagkabigla "Ma..hindi po! Hindi kami bagay isa pa, friends lang kami ni Raven." sagot ko "Naku, as if naman hindi ko alam na matagal nang may gusto sa iyo, si Raven. Iha, sana, huwag mong isarado ang puso mo. At kung sakaling dumating man ang oras na muli kang magmahal, sana si Raven na lang." nakangiti niyang wika

At ang pamilya naming nabuo. Hindi naging madali ang lahat. Napakarami naming pinagdaanan. Pero kahit ganoon... Narito pa rin kami. Magkasama. At mas matatag kaysa dati. Napailing ako habang umiiyak. Then I laughed through my tears. "You're so stupid." Nanlaki ang mga mata ni Rouge. "What?" Natawa ako. Mas malakas. Masaya. Totoo.

Tugon naman agad ng lalaki sabay pasok sa loob ng bahay. "The rest of you, throw these junks and clean these mess." Utos niya ulit sa iba pang tauhan ni Mario sabay muwestra ng hawak niyang baril sa mga bangkay na nakahandusay sa sahig. Mabilis namang tumalima ang mga ito habang pinagpapawisan at nanginginig parin dahil sa takot. Hindi nila akalaing ang seryoso at tahimik nilang bisita ay isa palang brutal na Mafia Boss na hindi man lang kumukurap habang pumapatay ng tao.

The soulful song is increasingly improve the ambiance. "Parang ayaw ko ng tumuloy!" Napalunok ako. I want him to take me away somewhere from here! Hindi ko kasi kayang maki-bagay sa katulad nilang maharlika. "I own this place! Just flick of my hands they will surely leaving! Don't be afraid because you have the most powerful among them. I am here." Aniya. Pumikit ako ng mariin."Mapapang-hawakan ko ba iyon," he smiled at me.

Ramdam kong umakyat ang lahat ng dugo ko sa aking mukha at may kung anong kiliti sa aking tiyan na hindi ko ma tukoy, ngayon lang ako nakaramdam ng ganito. "Bhe." "Ha?" Na himasmasan ako mula sa pagka tulala ng kumalas siya ng yakap at hawakan ang dalawang kamay ko. "Galit ka ba? Sorry. Sorry kung pa dalos-dalos ako. Bhe sorry," na taranta sa sabi niya. " Hindi.Ano.Ahm okay lang hindi ako galit." Sh*t ka self,baka isipin niya na gustuhan mo 'yong halik.B*b* mo naman self.

"Hindi mahaba ang pasensyo ko. Kung ako sayo, magsasalita na ako." With one inhale of the smoke, Maxwell put out the cigarette by poking it onto the man's forehead, making him screaming in pain. "Anong pangalan mo?" Tanong ulit ni Maxwell, this time, there's a hint of authority in his tone. As if it was a thunder that no one can dare to defy.

Ramdam ko na rin ang pag bigat ng talukap ng mata ko. “Kantahan mo muna ako.” “Okay. But after this, matulog kana.” “Sige po.” “When there’s no getting over that rainbow When my smallest of dreams won’t come true I can take all the madness the world has to give But I won’t last a day without you.”