Magnanakaw Quotes นิยาย & เรื่องราว

Lumingon siya at tumingin sa akin na may pag-aalalang ekspresyon. "Huwag kang tanga," sabi ni Magnus sabay tawa. “Bitawan mo siya sa tali para—” Hinampas ko ang kamay ko sa mesa, pinagpag ang mga plato at baso. "Si Athena ay hindi isang fucking canine sa isang tali."

"Mag-away? Magkakampi kami ng kaibigan ko laban sa damuhong lalaking 'yan, ikaw pa talaga ang inastraso. Humanda siya sa akin." "Calm down, Magnus." Sita naman ni mama Catriona na kalmadong uminom ng juice. "Excuse me everyone. Where is the comfort room, please?" natigil lang ang eksena naming lahat ng mag-raise ng kamay si Quil sa amin. Kumalma din si Magnus na noo'y naupo at nagpatuloy sa pagkain. "Lahat ng bagay ay nadadaan sa mabuting usapan, hijo. Tandaan mo 'yan." Sambit ni mama rito. I even reach his hands and hold it.

"Isang daan lang? Aba, babayaran kita ng kalahating buwan." Naglabas si Magno ng libo-libong perang papel at inilapag sa mesa. "Ganda, aalagaan ka ni Kuya. Dalhan mo muna ako ng isang mangkok ng siomai. Sumama ka lang sa akin, siguradong marangya ang buhay mo. Kilala ako bilang si Magno sa buong syudad." Dagdag pa ng kasama niya, "Oo nga. Hindi ka na kailangang maghirap."

Magnanakaw pala siya. Bumalik ako sa kuwarto ko at hindi na ako mapakali doon. Hindi ako makapaniwala na ang kasambahay na crush ko na pinagpapantasyahan ko gabi-gabi ay isa palang magnanakaw. I'm so disappointed with her! Kailan pa siya naging magnanakaw na kumuha ng mga gamit o bagay na hindi naman sa kanya? Matagal na ba niyang ginagawa 'yon? Marami na ba siyang nabiktima? Kung matagal na niyang ginagawa ang pagnanakaw ay hindi pala siya mapagkakatiwalaan. Maraming mawawala na mga gamit dito sa loob ng aming mansion kapag nandito siya. Baka pati ako ay maging biktima niya. Nakawan rin niya ako nito.

Nakakatawa lang kasi wala naman talaga akong pakialam sa yaman ng aking mga magulang, sila lang itong makulit. "Walang sino man ang puwedeng kumuha sayo mula sa’kin, kahit ang kapatid mo pang lalaki. Mananatili ka sa tabi ko kahit anong mangyari." Seryosong wika pa nito. Habang binabasa ko ang kontrata na hawak-hawak, napukaw ang atensyon doon sa pangalawa sa sampong gusto niyang mangyari habang kapiling ako at bilang

"You have to fight through some bad days to earn the best days of your life. So keep your head high, your chin up, and most importantly keeps smiling, because life's a beautiful thing and there's so much to smile about." Pagkatapos niyang sabihin iyon, pinalakpakan siya ng mga kasama ko. "Wow! Puno ka naman pala ng words of wisdom! Mahilig ka siguro magbasa ng mga books?" saad ni Maki. "Mahilig, pero kasi 'yong quotes na 'yon nabasa ko lang d'yan, oh!" sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life.

sabi niya sabay tawa. Napailing na lang ako. Kahit kailan, hindi siya nawawalan ng enerhiya. Hindi pa man siya nakakalayo mula sa pinto, isa pang yapak ang narinig ko — mas mabigat, mas pamilyar. “Kumilos na si Magnus. Anong plano mo?” tanong ni Dad. “Hindi pa ba nagtanda ang matandang iyon?” Napatawa siya nang mahina. “Magnus isn’t that old. Pero marami na ang nagreklamo — bakit hindi mo pa rin tinatapos si Magnus?”

Mabagal lang ang kaniyang pagpapatakbo dahil ayaw din naman niyang maaksidente sila. “B-bakit ayaw niya sa ’kin?” tanong ni Magnum habang nakasandal ang ulo sa balikat niya. “Huwag kang matulog diyan, gago! Sinasabi ko sa ’yo kapag nahulog ka, sasagasaan pa kita!” banta niya. Mukhang hindi naman epektibo ang pananakot sa brokenhearted na tao dahil patuloy pa rin ito sa sinasabi.

There’s no room for error or it will cost a life. “Why don’t you say grace before we eat this delicious dinner you prepared?” Napangiwi si Ale sa tanong ni Magnus, habang si Rob ay nagtitimpi sa sarili na huwag matawa. P cleared his throat. “You do know how to pray, right?”

Napahugot ng malalim na paghinga. “If not, that was really scary. That was actually a murder.” usal ni Magnus. “Yeah! At malaki ang magiging kasalanan natin sa sarili natin na nasa hinaharap na hindi na babalik sa kanila ang anak natin.” pasigunda ko naman. At pinakawalan ang malalim na paghingang naipon sa dibdib namin. Ilang sandali pa ay tumayo si Lucian at lumapit ito sa amin.