Magnus Bane Shadowhunters Novels & Stories

He stood shrouded in darkness, his features hidden from my sight. “Mind your own business, bro!” Dante snapped, tightening his grip on me before lifting me into his arms and striding away from the stranger.** "H-Help…" namamaos kong usal, halos pabulong na lang dahil sa panunuyo ng lalamunan ko. Para akong nasusunog sa loob—I need blood. Damn it, I need blood!

“They’re targeting not just our finances, but our suppliers, our contracts, our reputation.” Nag-ikot ang tingin ni Cassandra sa team. “This ends now. We go on the offensive.” “Pero paano?” tanong ng legal head. “We’re stretched thin.” “We hit where it will hurt them the most,” sagot ni Cassandra, ang boses puno ng determinasyon. “Their shadow accounts. Their illegal holdings. We expose it all.” --- 📌 In the shadows of the city...

It took all his willpower not to push the fucking table over and pulled him off her. Si Magnus Bane ay bahagi ng kanyang mga miyembro ng board, shareholder at isa sa kanyang tapat na mamumuhunan at isang napakahusay na kliyente niya. He has always admired his loyalty to the company but right now he can't help but want to punch him in his stupid, cocky face if he try something like once again with Athena.. As it is, I'm half tempted to bawasan ang pagpupulong na ito nang mabilis ngayon at putulin ang lahat ng kaugnayan sa kanya. May iba't ibang isda sa dagat at hindi ko siya kailangan.

Kung saan man may pinakamalaking grupo ng mga demonyo, doon siya lumilitaw, ang lupa ay nagyeyelo sa kanyang paanan, at ang mga kalaban ay nagiging mga estatwa ng yelo bago pa man sila makalapit. Si Raven naman ay sumayaw sa gitna ng labanan, isang anino sa pagitan ng liwanag at dilim. Ang kanyang target ay hindi ang mga sundalo, kundi ang mga "Shadowmancer"—mga demonyong sumusuporta sa mga prinsipe sa pamamagitan ng kanilang madilim na mahika. Sa bawat kislap ng kanyang mga talim, isang Shadowmancer ang bumabagsak, at ang isang bahagi ng kapangyarihan ng mga prinsipe ay nanghihina.

“N-Naaalala ko na kung bakit pamilyar sa akin apelyido ng asawa mo, Tabitha. Ang Lancaster ay dating malapit na kaibigan ng mga magulang mo bago sila mamatay ng gabing ‘yon. Makinig kang mabuti sa akin, anak. Ang pamilyang ‘yon, sila ang dahilan kung bakit maaga kang naulila. Sila! Sila ang pumatay sa mga magulang mo!” “H-Hindi,” usal ko. “Hindi lang basta-bastang tao ang asawa mo, Tabitha. Si Sage Magnus Lancaster ang CEO ng Lancaster Empire at s’ya rin ang lider ng grupong mas masahol pa sa hayop kung pumatay ng mga tao. Papatayin nila ang kahit na sinong haharang sa pamilya nila at sa kasamang palad isa ang pamilya mo ang pinatay ng grupo n’ya.”

Kahit noong minamaltrato siya ng pamilya niya. Pero noong nagkwento na siya tungkol sa Bansang F ay tuluyan na siyang bumigay. Ang pamilya De Laurentis ang kanyang pinakamalakas na suporta. At si Percival—ang kanyang sandigan. Ang mawalan ng lahat sa isang gabi ay parang pagkahulog sa impyerno. Hindi niya nagawa na balikan ang mga alaalang iyon hanggang ngayon.

Agad na pinaandar ni Magnum ang lahat ng kanyang lakas at hinawakan ang mahabang itim na saber sa kanyang harapan, sinusubukang hadlangan ang strike. Boom! Ang ginintuang Shadow Palm ay humampas sa mahabang itim na saber. Sumigaw si Magnum, at bumuhos ang dugo mula sa langit nang itinapon siya ng mahigit isang daang metro ang layo. Sa huli ay nabangga niya ang ilang puno at dumulas sa burol na parang putik. Duguan na si Magnum at hingal na hingal nang bumagsak.

Hindi niya inasahang maririnig 'yon! "Riona, ano bang pinagsasasabi mo?! Wag ka ngang magbiro nang ganyan! Nag-aalala lang naman ako na baka mabastos ka!" Sasagot pa sana si Magnus nang biglang may dalawang matitipunong bodyguards na sumingit sa pagitan nila. Ang isa sa kanila ay masamang nakatitig kay Magnus. Nakilala agad ito ni Magnus, iyon ang tauhan ni Chairman Shein!

mahigpit niyang niyakap si Haven. Habang nararamdaman ang mabilis na tibok ng puso ni Sirius, dahan-dahang napapikit si Haven. Ang lamig ng gabi sa New Jersey ay tuluyang natunaw sa init ng yakap ng binata. Sa likod nila, bumaba na rin sa van sina Orion, Archer, Neptune, at Rigel, hindi upang makialam, kundi upang magsilbing pader na magpoprotekta sa kanilang pinuno at sa aninong matagal nilang ipinagluksa. Ang sirena ng mga paparating na pulis ay nagsimula nang umalingawngaw mula sa malayo, ngunit walang sinuman sa kanila ang kumilos upang tumakbo. Sa pagkakataong ito, tapos na ang pagtatago. Ang mga galamay ng sindikato na sumira sa kanilang nakaraan ay tuluyan nang duguang nakahandusay sa

Nang magtama ang kanilang mga mata, tumigil ang mundo sa kanya. “Father,” wika nito nang magtagpo sila. “Hindi ko akalaing darating ka.” “Hindi ko rin alam kung bakit,” tugon ni Benedict, ngunit hindi niya naitago ang ngiti. Bago pa sila tuluyang makapag-usap, lumapit ang isang banyagang panauhin—matangkad, may presensyang hindi pangkaraniwan. “Prince Magnus,” pakilala nito, abot-kamay. “I've heard many good things, Father. You might be interested in something… different.”