Mahal Kita Tagalog の小説・ストーリー

Naiiling niyang wika. "Sweetheart kung ano man ang iniisipi mong kakaiba diyan.Dismissed it, iyong dati kasi na tinitirahan na dampa nina Mama Dhalia. Pinatayuan ko na i ng malaking bahay, hinihintay ko lang bumalik si Lola Ofen doon. kaso, ayaw na niyang iwan sina Lola Devi at Lino, naiintindihan ko naman iyon. Mas nasanay na siya rito kasama si Zeki. Sana maikunsidera mo bago ka sana bumalik sa Maynila na mapasyalan mo iyon kasama ka at ng anak natin."

isang malayong lugar yuon na kelangan mong makagamit ng eroplano o kaya barko para makarating duon "paliwanag neto sa kanila "ay inay nena ano pala ang pangalan ng lugar na ito ?" tanung ni macario habang nag pipilas ng mga sitaw "ang tawag sa lugar na ito ay Maynila" Macario wika neto dito "sa maynila pala tayo napadpad "wika ni malakas kay macario "Magkapatid ba kamo kayo? Sino sa inyo ang matanda?"tanung sa kanila ng matanda

NAPATILI SI LANA nang mamalayan kung ano ang katabi niya. Isang napakalaking daga na mukhang plano siyang kagatin! "Aahhh!!!" Napatili siya sa sobrang gulat. Saka niya namalayan na hanggang ngayon ay nakahubad pa rin pala siya. "Mas masarap yatang katabi ang isang daga kaysa sa master mo na tinulugan mo lang kagabi, alipin."

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

Naiisip mo parin ba kaya ako? Iyon ang kabilang bahagi ng isipan ni Isla. Katulay niya ay mula rin sa San Jose si Chef Vincent, isa iyong maliit na bayan sa Pampanga. Pampanga is a province in Central Luzon that is also known to be the Culinary Capital of the Philippines.

'Mahal kita' Ngumisi ako. I don't know how to react "But you left," I said. A tears form in my eyes but I do everything to make it stop. To not make it fall. "Mahal kita pero iniwan mo ko. Bakit babalik ka ngayong may mahal na kong iba?"

muli kong tanong " It's okey hindi Kita pipigilan Mahal suportado kita alam mo namang mahal na mahal kita" mas lumawak ng ngiti ko sa sinambit niya napaka swerte ko kay trent hindi ako nag kamali " Mahal din kita Trent mahal na mahal.." malambing kong saad, Madami pa kaming pinag usapan gusto ko sana sya makausap pero may pasok pa sya maaga din akong natulog dahil bukas ang umpisa ng aking pasok

she cover my mouth. Nakakatakot ka langga, alam mo namang Mahal na Mahal kita pero bakit parang ikinakahiya mong ipaalam sa kanila na tayo na. Basta tayo na dahil nasisid na kita. Natulala siya sa aking sinabi kaya hinalikan ko kanyang labi...a smack kiss. ~ooo0ooo~

"Hindi ko alam Kung Mahal ko ba sarili ko..basta ang alam ko lang Mahal Kita...." "Mahal na Mahal" dagdag nya pa.. Shetammss NAMAN ohh.. "Tss..hindi dapat ganoon....dapat mahalin mo muna sarili mo bago mo mahalin ang iba" "I don't think so" wala sa sariling sagot nya.. "Anong 'idontthinkso'?..ibig bang sabihin hindi ka sang-ayon sa sinabi ko?..tss" "Hindi sa ganon" he chuckled...

"Say it, please..." "Mahal kita..." "Say you would never leave me..." "I won't... I won't leave you... Never." Suminghap ito na parang nakahinga ito ng maluwag dahil sa sinagot niya. Nalaoikit nitong idinikit ang noo sa noo niya. "You promised?" mabining anas nito na bahagyang tinutukso-tukso ang labi niya. "I... I promise..."