Novel & Cerita Mahal Kita Tagalog

she cover my mouth. Nakakatakot ka langga, alam mo namang Mahal na Mahal kita pero bakit parang ikinakahiya mong ipaalam sa kanila na tayo na. Basta tayo na dahil nasisid na kita. Natulala siya sa aking sinabi kaya hinalikan ko kanyang labi...a smack kiss. ~ooo0ooo~

3 YEARS LATER "Mahal" "Mahal" "Mahal" "Mahal ko gising na" Dinig kong boses mula sa taong mahal na mahal ko at pagmulat ng aking mata isang napaka gwapong lalaki ang bumungad sakin. "Anyare sayo? tara na at may pupuntahan pa tayo" nakangiti niyang sabi habang nakatingin lamang ako sa kaniya.

"Hindi ko alam Kung Mahal ko ba sarili ko..basta ang alam ko lang Mahal Kita...." "Mahal na Mahal" dagdag nya pa.. Shetammss NAMAN ohh.. "Tss..hindi dapat ganoon....dapat mahalin mo muna sarili mo bago mo mahalin ang iba" "I don't think so" wala sa sariling sagot nya.. "Anong 'idontthinkso'?..ibig bang sabihin hindi ka sang-ayon sa sinabi ko?..tss" "Hindi sa ganon" he chuckled...

Kaloka, present tense talaga ang ginamit niya. "Van, maraming ipinanganak na mahirap at pinakamayaman na ngayon. At meron din namang ipinanganak na mayaman na maghihirap dahil sa katangahan like you." I pointed my finger at her. "Pipili ka na lang, sa mahirap pa. Ang dami namang mayaman na pogi, 'no?"

suminghot-singhot 'to tanda ng pag-iyak. Napakapit siya sa headrest ng sofa dahil sa nalaman. Akala niya alam ng mga 'to kung nasaan siya. Ang abuela niya. "I-I'm here in the Philippines, Ate Mae. Can I talk to my abuelo, please? Please, Ate Mae..." Ano ba ang pinasok niya? Ba't nagkaganito? Hindi ba pinaalam ng kanyang ama sa mga 'to kung nasaan siya?

“Mahal na mahal kita!” “Matagal na kitang pinatawad. But that doesn't mean na babalik pa ako sa iyo.”

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

"Mahal, alam mong hindi kita kayang lokohin." Ang tawag niyang "Mahal" na dati ay musika sa aking pandinig, ngayon ay tila isang malupit na biro na lamang. Napatalikod siya sa akin habang mahigpit na nakahawak sa kanyang noo. Doon ako nanigas sa aking kinatatayuan, habang pinapanood ang dahan-dahang paggalaw ng kanyang mga balikat—isang senyales ng paghikbi na hindi ko inakalang makikita sa isang lalaking katulad niya.

" Mahal mo kaya pinagtatakpan mo? " " Mariah, hindi ko siya pinagtatakpan. " " So, mahal mo nga? " " Teka nga, bakit ba ako ang pinauulanan mo ng mga tanong? Pwedeng ikaw naman ang mag kwento? " ani Catalina saka nagsimulang maglakad para ipagpatuloy ang pamimili niya. " So, anong balita sayo? Kumusta ka nitong mga nagdaang taon? "

dahilan nito "Sa kwarto ko siya pina tutulog ni Mama" dagdag pa nito "Sa sobrang lungkot ko, wala na ako ibang maisip wala na ako ibang paraan na magawa" "May nangyari sa amin, lutang na lutang ako at ikaw ang nasa isip ko" gustong niyang paniwalaan siya ni Sky sa bagay na ito. "Ikaw lang ang mahal ko alam mo iyan" ani Red