Mahal Kita Tagalog Mga Nobela at Kwento

Tahimik na napabuntong-hininga si Rhylle. Napakatigas talaga ng ulo ng babaeng ito. Maya-maya... May naisip siyang paraan. "Hatiin natin." Napakurap si Tina. "Huh?" "Sa kama." "Maglalagay tayo ng maraming unan sa gitna." "Tapos..." "Hindi tatawid." Nanlaki ang mata ni Tina. "Ay..." "Parang..." "...China at Pilipinas?"

Tila ito batang hindi makaintindi sa isang simpleng salita. Umiling si Miranda at kinumpirma ito. "Ako. Kaming mababa sa listahan o 'di kaya 'wala' talaga sa listahan. Lahat kami ayaw sa pamilya n'yo. Nakangiti kaming lahat pero ang totoo ay gusto namin kayong hilahin pababa."

"Huh? What are you saying?" "That wasn't how you say I love you in Filipino, we say Mahal kita. Aish! Don't listen to anyone but me, okay?!" I asked before starting the engine again. "O-Okay. Mahar kita?" "It's Ma-hal, not ma-har; say it again," I commanded. Oh, my gosh. Who the fuck taught my younger brother that word. Do they want to die? "Mahal kita." "Yeah, that's right." "Mahal kita. Mahal kita, Aiden."

“Mahal kita. “Baby, mahal na mahal din kita.”

Bagay na lalo niyang kinainisan, bakit ba hindi ito maintimidate sa kasungitan niyang ipinapakita? "Inay!" Mamaya-maya pa ay tawag ng isang dalaga na papalapit sa kausap niyang ginang. "Anak, halika rito at may bago tayong kapit-bahay. Napakaganda at isang mestiza, parang artista!"

SANJO Kasalukuyan naming binabagtas ang mahabang kalsada. Pa-Maynila na kami at ilang oras nalang ay nandoon na kami. “Kuya, mukhang mahihirapan tayong hanapin si Tita Manika, napakalaki ng Maynila.” “Kailangang subukan at hindi ako titigil hanggat hindi ko siya nakikita. Malaki ang kasalanan ko sa kanya, kailangan kong pagbayaran,”

“Mahal na mahal ka niya kahit isang bangungot ang sinapit niya. Kahit minsa’y hindi siya nagalit sa ‘yo. Kahit kaila’y hindi ka niya sinisi. Kahit kaila'y hindi ka niya kinamuhian. Minahal ka pa rin niya kahit sobrang hirap ng kan'yang dinanas. Mahal na mahal ka ng Mama mo, Everlyne.” Kung alam ko lang... Masakit isipin na kung alam ko lang sana ang lahat, hindi ko paulit-ulit na pinagtangkaang kitilin ang buhay ko noon. Kung alam ko lang sana kung gaano kahirap ang sinapit ni Mama noon, hindi ko siya sasagutin, sisigawan, palalayuin, itataboy, at kukutyain. Napakasakit isiping nagawa ko ang mga iyon sa babaeng walang ibang ginawa kundi ang alagaan at mahalin ako.

"Mahal ko? mali ata ang tawag mo sa akin?" "Hindi mahal ko. Mahal ko ang gusto kong itawag sa 'yo dahil gusto kong kada tatawagin kita ay maririnig mo na mahal kita. Bakit, ano ba ang iniisip mo?" "Akala ko namali ka ng tawag. natakot tuloy ako na baka may iba ka pang mahal bukod sa akin." "Wala, mahal ko. Ikaw lang."

"Mahal, come here and eat me!" "What?" Hindi niya malaman kung matatawa ba siya o maiinis dito. "I-I mean... kumain na tayo, mahal. Kanina pa ako nagugutom e." Kumakamot sa ulong lumapit ito sa kaniya. "Halata nga. Kung anu-ano na ang sinasabi mo e," humahagikgik niyang tugon.

"Dolyar? ibig mong sabihin imported? (imported ang tawag nila sa mga foreigners.)" "Oo, kaya dalian mo na bago ka pa maunahan ng ibang pokp*k dito!" Pagkarinig niya sa tinugon nito ay minadali naman niya ang kaniyang paglalakad at apurahang pumara ng taxi.