Mahal Kita Tagalog 소설 & 이야기

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

bulong niya habang marahang humakbang palapit sa dalaga. Nahigit niya ang hininga nang ga-dangkal na lang ang layo sa kanya ng lalaki. "Anong Hal pinagsasabi mo riyan?" Tinulak niya ito palayo sa kanya at humakbang paurong nang hindi manlang ito natinag sa kinatayuan. "Short for Mahal." Nakangisi niyang paliwang sa dalaga. "Pwede ba, hindi bagay sa iyo iyang kakornihan mo!" Tinulak niyang muli ang binata nang lumapit sa kanya. Nayakap niya bigla ang sarili nang humangin.

Mahal Pa rin Kita Intro (spoken) Hi my queen, ang kantang ito ay para sa’yo. Isinulat ko mula sa puso ko— sana maramdaman mo. Kung nakalimutan mo ang pangalan ko, hayaan mong awitin ko ito sa’yo. Kung nalimot mo ang halik ko, hayaan mong himig ang magbalik ng pakiramdam. Hindi kita babawiin sa alaala, dahil hindi iyon kailanman naging akin.

Tumango-tango naman ako habang abot tenga ang ngiti. “Naalala ko yung sinabi sa akin ng Prof namin noon sa Filipino subject. According to her, 'Mahalina' is a blend of 'Mahal' and 'Marikit'. It means 'my beloved beautiful one'!” paliwanag ko. “Di ka naman maganda ah...” bigla ay kontra niya kung kaya agad ko siyang kinurot sa kaniyang kaliwang braso sabay irap. “De wag na! Tatanong-tanong ka pa sa'kin tapos kokontrahin mo lang naman!” nakasimangot kong turan.

Ilang oras pa akong nag hintay bago ito nagising. "M-Mahal, tawag nito. Agad naman akong lumapit rito. Yes, Mahal, may kailangan ka ba? o gusto kainin? seryoso kong tanong dito. "Ikaw." wika nito at 'di ko alam kong nagbibiro nga ba ito.. "What Mahal?" para akong nanlamig at pinagpawisan sa narinig ko. "Ang sabi ko ikaw na ang bahala." natatawang hagikhik nito. Nagawa pa akong i-joke time kahit naka dextrose siya.

usal ko "i love you too mahal ko."nakangiti niyang sagot.Pagkatapos ay siya na mismo ang humalik sa labi ko.Ilang sandali kaming naghalikan hanggang sa bumaba ang labi ko leeg niya pababa sa kanyang dibdib.

" Mahal kita, Meztli Royace Legazpi. Mahal na Mahal kita noon pa" " Hindi ako mababaw tulad ng sinasabi mo, nagmamahal lang ako at patawad kung ikaw ang babaeng yun. Kaya ako umiiwas dahil nasasaktan ako, nanliliit at naawa ako sa sarili ko. Ayokong guluhin ang buhay mo dahil sa pesteng nararamdaman kong to."

"Paulit-ulit ka kasi, nakakapikon na." Bigla siyang nanahimik hanggang sa maka-pasok kami sa hindi pamilyar sa akin na village. "Saan tayo?" tanong ko. "Makati," sagot niya. Sinamaan ko siya ng tingin, napaka-pilosopo. "I mean saan ito sa Makati? Sinong pupuntahan natin dito?" tanong ko. "You'll find out once we get there," napabuntong hininga nalang ako. Mukhang wala talaga siyang balak sabihin sa akin kung saan kami pupunta.

"Nag so-sorry ka?" Hindi makapaniwala kung tanong sakanya. "Narinig mo namang sinabi ko diba? Bingi ka ba o tanga?" Wow, new word! Nakakagigil tinawag akong tanga! "Alam mo tang*na ka eh, sarap mo talaga hambalusin!" Gigil kung saad. "Alam mo sa sobrang dami ng mga katulong na dumaan sakin ikaw lang ang may lakas ng loob na murahin ako."

Parang gusto ko na tuloy lumabas mula rito sa mga dayaming tumatakip sa akin at paulanan ng flying kick ang mukha ng kung sino mang tumatawa. “Hindi ikaw ang pinunta ko rito kundi ang hari, huwag kang umasta---” “Bakit hindi ka sumagot sa tanong ko? Ikaw ba ay dugong maharlika? Base sa pananamit mo, isa ka lamang hamak na taga-ani ng palay sa dakong timog,” pang-aalaska pa ng huli. Nakarinig naman ako ng sunod-sunod na yabag papalapit at mga tawanan.