Mahalaga Novels & Stories

Parang isang tanikala para sa dalaga ang makarating sa isang resort na ngayon lang niya nalamang nag-e-exist pala sa bansang hindi niya akalaing mas maganda pa sa mga beaches roon sa Philadelphia. Kagabi pa lang si Margaux dumayo sa ganitong lugar and she hasn't seen the entire beauty of the place dahil sa sobrang dilim ng pagdating nila kagabi and now, Margaux can't help herself, but to smile again and again.

NADIA Ang ganda rito sa resorts at maraming empleyado ang sumalubong sa amin, napapalibutan ng dagat at naggandahan na mga cottage. At may mga kubo rin sa paligid pati na ang mamahalin na villa.

Hindi ito ang unang pagkakataon na nawalan siya ng bra—apat na beses na, kahit nga iyong kakahubad niya pa lang ay nawawala. Saan kaya ang mga iyon napunta? Sa kapitbahay? Malabo naman yata, sa kadahilanang makikita niya iyon kung sakaling kanilang labhan at isampay. "Hayaan mo, ibibili na lang kita ng bago." Lumiwanag ang mukha ni Mahalia nang dahil sa sinabi nito. "Talaga po Tyang?!" Singhal niya sa labis na tuwa, bahagya pang napatayo dahilan para bahagyang umalog ang maliit nilang mesa.

"Handa ka na ba, Mahal?" "Saan?" takang tanong niya. "Sa kung saan magiging akin ka na." Nangislap ang mga mata nito. Doon lang napagtanto ni Agata kung para saan ang sapatos. Wala siyang inaksayang oras. Mabilis niyang hinalungkat ang laman ng kahon. Isa itong simpleng bestida na kulay puti na halos magsiksikan na ang mga nakaimprintang maliliit na kulay pulang rosas.

(tugon ng dalaga sa malambing na boses) Lumalim ang kanilang halikan at habang tumatagal mas lalo silang nag iinit. Ramdam ni Hailey ang pag gala ng kamay ni Marco sa kaniyang makinis na balat. Bumaba iyon sa malusog niyang dibdib at walang alinlangang minasahe. Bumaba rin ang halik niya sa leeg ng dalaga hanggang sa tumapat iyon sa malusog nitong dibdib. Nilaro niya ng dila ang tuktok noon na nakapag bigay kiliti at init sa katawan ni Hailey. Hindi pa nakuntento si Marco ibinaba niya ang kamay sa pagitan ng hita ng dalaga at walang alinlangang nilaro ang naroon.

Every single word. “Ganda.” Mahina niyang bulong. Napatingin ako sa kanya. The sunset reflected in her eyes. The golden light painted her skin. The breeze played with the strands of her hair. For a moment…I forgot to answer. Because she looked beautiful. The kind of beauty that catches you off guard and that makes you stare longer than you should. “Yeah.” Mahina kong tugon. “Maganda nga.” Pero hindi ako nakatingin sa dagat, hindi ako nakatingin sa sunset at mas lalong hindi ako nakatingin sa kalangitan.

HINDI maalis ang tingin nina Berta, Mae, at Vanjie kay Fiona na abala sa pakikipaglaro kay Trevor. Bawat kilos ni Fiona ay nakamasid silang tatlo. At sa bawat kilos ng dalaga ay lalo lang nilang nakikita rito si Maya. Parehong-pareho ang dalawa! “Paano kung mali tayo ng hinala, aling Berta? Paano kung hindi naman talaga siya si Maya at nagkataon lang talaga ang lahat?” May pag aalala sa boses na tanong ni Mae.

“ Mahal may problema ba,hindi mo ba gusto ang pagkain?” Umiling itong kinagat ang labi,nangislap ang mata lalo na at maliwanag ang buwan.Tumayo siya at nilapitan ito,yumakap naman si Sianna sa beywang niya ng makalpit siya. Natigilan siya sa ginawa nito,kalaunan ay naramdaman niya ang pagtaas baba ng balikat nito at ang mahihinang hikbi nito.

Napalilibutan ng malapad na field ng Grains, ng maraming mga halaman, ng mga bundok. Mayroon kaya ang Mahar ng kagaya ng lugar na ito? No! Sa pagkakaalam ko ang Mahar ay lungga ng mga masasamang namumuno. Maraming mga buildings doon where the whole Embassy lived, in Mahar, the capital of Maharlika. Maraming mga high-tech na mga bagay ro'n, guns, choppers, robots, digi-texts at iba pa. Maingay, unlike my District.

Nakapunta sila sa ibang bansa, nakabili ng bagong sasakyan, at kumakain ng mamahaling pagkain. Nang araw na pumunta si Bellerien sa bahay ng ama niya at ng bago nitong asawa, nakita mismo ni Bellerien kung gaano kayaman ang buhay nila, at nakita niya iyon sa napakagandang birthday party na ginanap sa bakuran ng bahay ng ama niya at ng bago nitong asawa. Sobrang saya. Kahit na ilang taon na siyang hindi nakikita ang ama niya, nasaktan na si Bellerien kahit hindi pa siya kinakausap nang diretso ng ama niya. Sa harap ng maraming tao, sa harap ng lahat ng mga bisita sa birthday party ng anak ng ama niya, sinabi ng ama niya sa lahat na, ito ang ika-14 na kaarawan ng aking pinakamamahal na anak, a