Novel & Cerita Maikling Alamat Tagalog

Mapapagalitan lang ako. Hindi na lang siya sumagot at nagtulog-tulogan siya. Ayaw niyang umuwi sa bahay nila at hindi niya rin alam kung saan siya pupunta kung hindi siya uuwi. Ang importante lang sa kaniya ngayon ay hindi makauwi sa kanila. “Ibigay mo muna ang address mo bago ka matulog dyan, Mae. Hindi ako maghuhula.”

Huminga siya nang malalim at nagsalita, "Yes, bro. Alam ko na kung saan mo siya mahahanap, bro. I have her full address." My eyes lit up when he said that he knew where I can find her. "Talaga ba, bro? Alam mo na?" tanong ko pa sa kanya. "Yes, bro. I'll give you her full address..." sagot niya sa akin at sinabi nga niya ang address kung saan ko matatagpuan ang babaeng mahal ko na gustong-gusto ko na makita pa.

There house is not that big, hindi ganun kalawak, it is too simple pero napakaayos. "Coffee?" Zhane's mother offered nang lumabas ako sa kwarto ni Zhane. Pagkalabas mo ng kwarto ay sala na agad. Nasa iisang kwarto lng sina Zhane at tita according to tita. At isa pa iisang kwarto lang naman talaga ang meron sila. At iisa na din ang pwesto ng kusina at sala nila, pagkalabas mismo ng kwarto ay sala at lababo na agad ang makikita mo.

"what's the story behind the name of this place Thunder seriously ask. "KAMALIG it means kubo in Tagalog, dahil nasa Visayas tayo kaya nararapat lang na Visaya yong name na gagamitin namin, Ganon lang ka simple Ang explanation ng pangalan ng Lugar nato and as you can see the size of an A houses and the signature balkone in the front is kubo tingnan." may pag mamalaking kwento nya. "hunmmm, nice name and nice them." humahangang wika ni Thunder.

Malay natin, pupunta ng sugalan, at nagpapaka-inosente lang siya na wala siyang alam tungkol sa ilang laro ng sugal. Ang ginawa ko, sumunod nga kami sa taxi na sinasakyan ni Angie. Nang hindi ko na nga alam kung saan siya pupunta, hindi naman pauwi… kundi… Di na talaga pamilyar sa akin ang lugar na ito. “Nasaan na tayo?” Dahil masisikip na ang kalsada. “Barangay Pio Del Pilar street, Master Sayruz.”

Medyo malayo layo din ang lugar na ito. "Hoy gising andito na tayo, pogi mo talaga kahit tulog ka, tsssshhh.. Tama kaya tong binigay na address ng mokong halos nakikita ko sa di kalayuan ay halos mga mansion." Di ako makapaniwala na isa sa mga mansion na nandito ay sa kanya kaya? Hay,, naku paki ko ba kung sa kanya ito o hindi.

Umiiyak nitong wika "May bahay ka! Malaki ang bahay na ito at kung pumayag ka lang sana na dito na kami tumira, mas masaya sana. Maraming kasambahay dito. Maraming tutulong sa akin sa pag-aalaga sa mga bata." muli nitong bigkas na para bang nananaginip. Malakas akong tumawa. Iyung tawa na nakaka-insulto

Agad naman akong sinundan ni Boyong. Sa bawat hakbang ko, pakiramdam ko ay bumibigat ang dibdib ko. Ang bahay namin ay ilang kanto lang mula sa Garay Street, pero parang napakatagal ng bawat segundo bago ako makarating sa amin. Pagdating ko, bumungad sa akin ang ilang kapitbahay naming nagdidiwara. Napalibutan nila ang papag kung saan nakahiga si Mama.

Sabi ko habang nag-uunat ng aking dalawang kamay “Oh! By the way Nay, are you alone here? “Hindi Iha may apo ako.Teka lang, nasaan na ba ang Batang iyon? “Nanay, niabot na po ba si Mam Pia? narinig naming sigaw ng dalaga habang papasok sa loob ng bahay. "Oo, sulod na ngari para ipailha taka." "Pia, siya 'yong apo ko 1st year high school na yan hindi lang halata dahil maliit. Nasa Manila naman ang mama n'ya dahil iniwan sila ng magaling na lalake kaya kumakayod sa malayo ang ina nang may pang suporta sa anak." “Hello po ate Pia! Tama nga po ang sabi sa akin ni lola na ang ganda-ganda n'yo po.Tingnan mo kahit walang make-up ang ganda pa rin ninyo." manghang sabi ni Mina sa akin.

Halata sa dami ng sinabi nito na gusto niya talaga akong makita. Napapikit ako. Para bang isang taon kong hinintay marinig ang boses niyang ‘yon. “Wala na ako sa Manila,” agad kong sagot, halos mangiyak-ngiyak na naman kasi sa wakas ay narinig ko na ulit ang boses niya. “Nandito ako sa Yay Town. Sa Apple Street. Kung gusto mo akong makita… bumalik ka na agad dito.”