Novel & Cerita Maikling Alamat Tagalog

Ang astig di ba? Si Madam ang nagbigay ng address ko sa kaniya. "Ah, dito na lang..." sabi ko nang nasa kanto na kami papasok sa tinitirhan namin. "Wala pa tayo, ah..." sagot naman niya. Tinuro ko ang gilid kung saan niya ako ibababa. "Dito ka nakatira?" tanong niya. Kahit na iyon naman ang address na nakalagay sa map..

Di ako gasinong marunong gumamit ng Cebuano pero nakakaintindi ako. "Tara na po nagiintay na si Aling Crusing doon" pagyaya nito sa akin kaya sumakay na ako. Medyo malayo ang byahe papuntang Barangay Malabon kung saan sila nakatira di ko namalayan na nakatulog na ako at nagising na lamang ako na nakarating na kami sa mismong farm na sinasabi ni Mom. I go out of the car and I see the house na harapan ay mga pananim ng manga at iba pang pananim.

Third person POV 5 years ago Nakailang lakad at balik si Lyn sa harap ng isang malaking gate. Sa loob nito ay isang malawak, maganda at malaking bahay. "Dodoorbell na ba ako?" tanong nito sa sarili. Huminga ito ng malalim saka pinindot ang doorbell. Agad may nagsalita na kinagulat niya. "Ano po iyon maam?" Hinanap niya iyon pero wala naman siyang makita sa paligid.

tanong ng binata nang mapagtanto na naroroon na sila sa lugar na balak nilang puntahan. Tumakbo si Allyson patungo sa direksyon na pinagmumulan ng liwanag. "What do you call this again? Ano nga ulit Tagalog ng fireflies?" anito at sinubukan pang habulin ang namataan niyang insekto na malapit sa gawing kaliwa niya. "Alitaptap," bigkas ng binata at napabuntong-hininga pa. "Alam mo ikaw, ang hina mo sa Tagalog. Are you even from this place?"

Madilim na din sa paligid nang makarating sila sa destinasyon nila. Sa lupa na tinubos niya ay nagpatayo si Miguel ng maliit na bahay na kasya ang dalawang kwarto pero hindi pa iyon tapos. At ang lumang bahay ng Mommy niya ay hindi na niya pinatibag at hinayaan na lamang niya na doon manirahan ang mga nag-alaga sa Mommy niya. "Sige na, iwan na ninyo kame dito." sabi ni Miguel nang makababa sa kotse at pangko ang asawa.

Kundi dahil alam niyang maraming sugat ang muling magdurugo. Maya-maya'y marahan siyang tumango. "Sige." "Pero sasama ako." Ngumiti ako nang bahagya. "Salamat." Kinabukasan. Bandang alas-diyes ng gabi. Tinungo namin ang address na ibinigay ni Miguel. Pagdating namin sa Tondo... Nanlumo ako. Hindi ko akalaing dito na siya nakatira. Isang maliit na eskinita.

Aurelia's POV Nakatulala ako habang nakatayo sa harapan ng malaking bahay-hindi mansion na 'to, hindi na ito matatawag na bahay sa laki at lawak. Binalingan ko si Kuya driver. "Sigurado ka po ba Kuya na dito ang address? Baka po nagkamali lang kayo?" duda kong tanong at tiningnan ang address na binigay ni papa, tama naman ang nasa address.

, "--Masyadong malayo at hindi ako makapaniwala. Mangkukulam sa umaga ang itsura ng mama mo, pero sa gabi, dyosa." "--Yung totoo, ano bang lahi ang meron kayo?", wika ng lalaki na tila pamilyar sa pandinig ko. "--Kung alam ko lang na si Manang ang ka-table ko, edi sana, hindi na ako nag-aksaya ng oras na tawagan siya.", pagpapatuloy ng binata. M-manang? From the word, Manang? Shit! Mabilis akong kumaripas ng takbo para makapasok sa maliit naming bahay.

“H'wag na nga, Belyn. Ayos lang sa sunod na lang na pagkikita natin,” “Sure! Wait lang isusulat ko na lang ang address ng bahay namin. Wala pa kami bahay ha? Sa condo pa kami nakatira,” sabi ko pa at hinalungkat ang ballpen ko. “Okay lang kinuha naman natin ang number ng isa't isa. Text mo na lang,” “Oo nga ganoon na lang. Ingat kayo ha? Nice meeting you. Hmm! Hindi ko alam ang name ng mga bata,”

"Diyos kong vata ka, saan ka ba na lupalop nanggaling?" "Sa barangay makitid, sito pakipot, ate." Walang preno kong sagot sa tanong nya at nakaramdam ako ng pagka proud doon habang sinabi ko ang lugar kong saan ako nanggaling. Kailangan talagang maging proud ako sa lugar na binibilangan ko. Ang saya kaya sa lugar namin, ang daming snatcher tapos left and right iyong away kaya ayon left and right rin iyong chissmiss ng mga marites sa amin.