Maikling Alamat Tagalog Novels & Stories

Malayo ito sa Maynila - malayo sa gulo, malayo kay Azrael. Ang maliit na bahay ng inuupahan ay gawa sa kahoy at nipa. Maliit lang ito, pero sapat na para makatulog kaming tatlo ng payapa gabi-gabi. Sa unang pagkakataon, hindi ako nagigising sa takot o kaba. Wala nang biglaang pagkatok. Wala nang takot na baka nasa labas na naman siya.

pangako ko. "Ang gwapo." Ngumiti ako sa bumati sa nagsabi n'on. "Iho, taga saan ka?" Tanong ng isang ale. "Taga Makati pa ho ako," nakangiting sagot ko at humakbang papalapit sa pintuan. "Ah ganun ba? Kamag-anak mo 'yung nandito?" Tanong niyang muli. Tanging tango lang ang naisagot ko.

"You're Beautiful" NAPATINGALA ako sa bahay na pinagdalhan ng matandang lalaki. It was 'Minka' a Japanese traditional house. Hindi siya malaki sa halip katamtaman lang iyon. Hindi ko maiitatangging maganda at napakaaliwalas. "Halika, iha," he invited me in Japanese local dialect with a smile. Nagsimula itong humakbang papasok ng bahay.

Pagkarating nila sa address na nakuha ni Kale ay halos nanlaki ang kanilang mga mata lalo ng mga bata na makita ang bahay ng mga Montaño. “Talaga bang dito nakatira si Yaya mommy daddy?"

suminghot-singhot 'to tanda ng pag-iyak. Napakapit siya sa headrest ng sofa dahil sa nalaman. Akala niya alam ng mga 'to kung nasaan siya. Ang abuela niya. "I-I'm here in the Philippines, Ate Mae. Can I talk to my abuelo, please? Please, Ate Mae..." Ano ba ang pinasok niya? Ba't nagkaganito? Hindi ba pinaalam ng kanyang ama sa mga 'to kung nasaan siya?

"Mae, konting tiis pa—" "Hindi ikaw ang makaka-solve ng problemang ito, Millow. May kamag-anak kami sa Laguna kaya baka ngayong linggo na kami aalis tsaka may trabaho ring nag-aantay don para kay tatay." Biglang yumakap si Mae sa likod ko. Nakaupo lang kaming dalawa habang nilalantakan ang maruyang kinuha nito sa kusina kanina. "Basta mag-ingat ka rito. Ibibigay ko ang address namin sa Laguna tsaka may good news din ako."

isang malayong lugar yuon na kelangan mong makagamit ng eroplano o kaya barko para makarating duon "paliwanag neto sa kanila "ay inay nena ano pala ang pangalan ng lugar na ito ?" tanung ni macario habang nag pipilas ng mga sitaw "ang tawag sa lugar na ito ay Maynila" Macario wika neto dito "sa maynila pala tayo napadpad "wika ni malakas kay macario "Magkapatid ba kamo kayo? Sino sa inyo ang matanda?"tanung sa kanila ng matanda

“Sige, andito yung mga laruan natin.” Matapos kumain, nagtungo silang apat sa likod ng bahay. Doon, may maliit na kubo. Sa tabi nito, tambak ng kahoy, mga sako, at mga basahan. Para sa kanila, ito na ang perpektong lugar para sa bahay-bahayan. “Ako ang Daddy,” sigaw ni Mikee. “Si Miguel ang Kuya, si Mike ang Tito, at si Mikaela ang Baby!”

MACKENZIE LAZARO Nakarating kami sa hindi ko alam na lugar, basta napunta kami sa isang bahay na simple lamang pero naggagandahan na kapaligiran lalo na ang mga halamang bulaklak. Bungalow type siya and clean and green ang paligid nito and the air is fresh too! I love it. "We're here at Tagaytay" sabi lang niya. Marahil ramdam niya ang pagtataka ko. Ngumiti lang ako. No doubt na malamig dito kasi Tagaytay naman pala.

Pinagalitan ko ang anak ko sa language namin at naiiyak na lang. "Pwede na ba siya pumasok, yeong-eona tagallogeueoleul jogeum haseyo. appaga dangsingwa daehwahaneun geos-eul bogo goelowohaji maseyo. appaga geuliwoyo. maj-ayo. yeong-eona tagallogeueoleul jogeum haseyo." tawag pansin ko sa mag-ama ko. (Speak english or a little tagalog, don't make your daddy suffer that he can talk you, you miss him, that's right, you should speak english or a little tagalog.)