Maikling Alamat Tagalog 소설 & 이야기

____________________ Philippines Manila Airport Ang mainit na klima dito sa Pilipinas ay nag-aalala ng napakaraming magaganda at mapapait na ala ala. "Were here baby Ali. This is mommy's home town!" wika ko habang pangko ni Third ang anak namin. "Naaalala ko tuloy ang kuya Jonas mo, anak." wika ko ulit bagay na hindi naman maiintindihan ni baby Ali dahil hindi siya nakakaintindi ng tagalog. Alam ni Ali na nasa heaven na ang kaniyang kuya Jonas at hindi niya alam ang kondisyon ng kuya niya dahil pinili kong huwag munang banggitin sa kaniya ang tungkol doon dahil masyado pang bata si baby Ali.

At hindi nga siya nagkamali. "N-nasaan ako? A-anong lugar ito?" Paanas na tanong ng binata na inilinga muna ang mga mata sa paligid. Wari sinusubukan nitong alamin ang kinaroroonan sa pamamagitan ng paglilibot ng paningin nito sa buong paligid. "Ah, nandito ka sa amin. Sa Isla Maambeng." Nakangiting tugon niya na pinalambong ang mga mata.

muling untag niya sa akin. “Liz, matulog na tayo. Maaga pa akong gigising mamaya para mag-asikaso rito sa bahay. Kung hahanapin man ako ni Alonzo, huwag na huwag mong ibigay ang address ko rito sa Valenzuela. Iyong address ko na lang sa Laguna ang ibigay mo,” paalala ko pa. Ayokong matunton niya ako kung nasaan man ako ngayon.

Muling wika ni Manang sa akin Mabilis na itong naglakad patungo sa pintuan ng kwarto at bago ito nakalabas, tinawag ko ang pangalan nito para makapagpasalamat. “Yaya….salamat!’ mahina kong bigkas. Natigil naman ito sa paghakbang. Nakangiti na nilingon ako nagsalita “Parang anak na ang turing ko sa iyo Senyorita. Makita lang kitang nahihirapan, mas doble ang hirap na nararamdaman ng kalooban ko.” naluluha nitong wika. Pagkatapos noon, mabilis na itong lumabas ng silid.

"O-okay, I'm your dada. Please, stop crying." Suminghot ito. "You're bad!" "I'm sorry." Humihikbing tumango-tango ito. "Mimi will be mad at you too." Nagbuga siya ng hangin. "What is your mother's name?" Ngumuso ito. "Anatsia." "Anatsia? Do you know what your address is or where I can contact your mom?" "Amelica, we live in amelica." "Who are you with at the mall?" muling tanong niya.

Maikli kong sagot. “Kung ganoon, baka natatandaan ng mga magulang mo kung saan ka nanggaling noon.” “Oo tanda nila...” “Saan?” kaagad na tanong nito kaya sinagot ko rin ng mabilis. “Sa basurahan,” tugon ko. “Are you kidding me?” “Mukha ba akong nagbibiro?”

"Isaiah. Isaiah Balagtas." "Ako naman si Catalina." "Catalina? Wow, it's kinda good!" Mangha niyang tungon. Halos lumuwa ang mata ko sa gulat. A-anong nasabi ko? Hindi! Hindi ako si Catalina! Puwede ko ba sabihin na nagkamali ako ng banggit? May nilabas siyang maliit na kard sa pitaka. "Ito ang address kung saan kami nakatira. Asahan kita bukas ah!"

Halatang naiirita na ito. "Okay sige, mag lalakad nalang ako kagaya nong ginawa ko non. Tapos uulan na naman at mauulanan ako baka nga sa susunod ay di ako swertehin at lagnatin ako. Ay hindi naman siguro ko lalagnatin no, saka kayang-kaya kong lakarin yon sobrang lapit lang kaya ng bahay ni Mindy dito. Hindi talaga ako aabutin ng umaga tapos di naman siguro ako maliligaw dito kase kabisado ko na ang lugar na ito." Mahabang sabi ko at bumuntong hininga. Ang totoo ay nagpaparinig ako sakanya, halata naman siguro ano.

Pasigaw niyang sabi. “Do you know the place, baby? Like here, our house is in Makati. Do you know where you house is?” Mahinahon kong tanong sa kaniya. Alam kong malabong alam niya ‘yon dahil baby pa siya pero nagbabakasakali lang ako. Alam kong matalino si Kahel at kahit na bata pa siya ay siguradong may maibabahagi siyang mga kwento tungkol sa bahay nila. A few details will help shine on what really happened.

"May balita?" "Alam ko na kung saan siya nakatira dito sa Taguig. Sa malaking residential village ng McKinley Hill, isang mixed-use development sa Fort Bonifacio, Taguig. Ipapadala ko na lang sa iyo ang residential address kung saan matatagpuan ang bahay ni Ms. Balmeda," ulat niya, na nagpahinto sa akin sa pagbabasa ng dokumento.