Maikling Kwento Tagalog นิยาย & เรื่องราว

pagku-kwento n’ya. Naantig ang puso ko sa kwento ng batang ‘yon. “Hey, nalulungkot kaba?”tanong n’ya. Hinawakan n’ya ang magkabilaan kong pisngi at hinaplos iyon kaya medyo gumaan ang pakiramdam ko. Bumuga ako ng hangin at pilit na ngumiti sa kaniya. “Halika muna, umupo na muna tayo.Alam kung napagod ka sa pakikipaglaro kanina”aniya

Hindi na niya maalala ang kanyang kabataan, ang kanyang teenage years, at lahat ‘yon ay umaasa na lamang siya sa kuwento ng kanilang ama at mga tagasilbi nito. “Mainit, painit nang painit, parang sinisilaban ang buo kong katawan,” ani King. Humihinga na siya nang malalim dahil sa parang kinakapos din siya nang hangin. “Kumalma ka lang, damahin mo pa ang iba—“ “Sobrang init na, parang sinisilaban ako nang buhay.” Tumatagaktak na ang pawis ni King.

Simula't sapol kasi ay NPA kami o no permanent address kaya hindi na bago sa amin ang mapaalis sa tinitirahang bahay. "Dating bahay ito ng mga magulang ng kaibigan" sagot niya. "Mabuti nga at nagkita kami sa palengke noong isang araw at naisip niyang patirahin tayo dito tutal wala na naman daw tumitira" Bahagya akong tumango tango sa kwento ni inay saka ako humiga katabi ng mga kapatid ko. "Matulog na tayo" sabi niya saka humiga at hinipan ang kandila.

sabi ni Senyor na nanggagalaiti sa galit. I am 16 year old, Grade 11 in High School when i experienced that i need to work with my mother since my father left us we flied here in Cebu and start a new life, just me and my mother. Ngayon nakakulong ang aking ina ay wala akong ibang ginawa sa gabi kung hindi umiyak at hindi na makapasok sa eskwelahan dahil nagkalat na ang pangyayaring iyon since De Marquez is famous here in Cebu. Araw-araw ay napunta ako sa mansiyon ng De Marquez dahil sila lang ang may kapangyarihan para pakawalan ang aking ina sa kulungan

Muling wika ni Manang sa akin Mabilis na itong naglakad patungo sa pintuan ng kwarto at bago ito nakalabas, tinawag ko ang pangalan nito para makapagpasalamat. “Yaya….salamat!’ mahina kong bigkas. Natigil naman ito sa paghakbang. Nakangiti na nilingon ako nagsalita “Parang anak na ang turing ko sa iyo Senyorita. Makita lang kitang nahihirapan, mas doble ang hirap na nararamdaman ng kalooban ko.” naluluha nitong wika. Pagkatapos noon, mabilis na itong lumabas ng silid.

"Don't be, just feel at home, Mara. Huwag mong tingnan na iba ka. Pamilya tayong lahat." Sumabat bigla si Quil. "I don't understand, the two of you. What's 'pamilya' means?" Curious na tanong nito. "It means family, Quil." Sagot naman ni Mara sa paslit. "Oh, is that Spanish? Familia, right?" Natawa si Mara, ang talino talaga ng batang 'to. "Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?"

Si Milagring naman ay wala ng mga magulang, kagaya ko galing din ito sa bahay ampunan at tumakas dahil pinagmalupitan. Dito sa lansangan may kanya-kanyang storya ang mga bata. Kanya-kanyang hirap na pinagdaanan. Kanya-kanyang laban sa hamon ng buhay. Sa murang edad ang mga bata dito ay pinatatag ng mga pangyayaring hindi dapat nila naranasan. "Alam mo Ate Chichay sa ganda mong yan di na ako magtataka kung makapangasawa ka ng mayaman. Bagay kay Ate Chichay yung super pogi, diba Mariposa?"

"Wala akong masabi. Magsimula na tayo." Ang aking ina ang unang umakyat sa entablado. Namumula ang mukha sa katuwaan, binati niya ang audience. "Hello, everyone. Ako’y single mother. Ako ay may tatlong trabaho bawat araw para siguruhin na ang anak ko ay makakapagtuon sa kanyang pagaaral. Ang gusto ko lang ay para sa kanya ay magtagumpay."

Ang galing mong magtagalog hindi halatang sa ibang bansa ka isinilang. "Because mom and dad always teach us Filipino dialect and even bisaya we also learn it. Like, gahi man kag ulo!(Matigas ang ulo mo), dili man ka kasabot( Hindi ka nakakaintindi). Asa man Ka padulong?(Saan ka pupunta?). And as her expression mom said "Ambot sa langaw pilay edad sa lamok" instead 'of I don't know.'

paglilinaw ko Sa tingin ko, mukhang maayos naman ang pagpapaliwanag ko. Though medyo long story talaga ang ganap dati, pero parang ganyan na din 'yan. "Gaano na kayo katagal?" si Meg naman ang nagtanong. Biglang dumating ang mga waiter kaya hindi kaagad ako nakasagot. Inilapag nila ang mga inorder ata ng mga kaibigan ko so hinintay ko munang makaalis sila bago ko napagpasyahang sumagot.