Makasalanang Gabi Novels & Stories

Chapter 175 MATAO pa rin ang mga lansangan kahit alas-onse na ng gabi. Sa malayo, maliwanag ang paligid. Marami pa ring bukas na tindahan sa daan, at may mga lalaking at babaeng nakasuot ng makukulay at mamahaling damit na naglalakad sa kalsada.

Tumanggi na ako rito pero mapilit si Cloud. Alas nuwebe na ng gabi kami nakauwi dahil sa mahabang traffic. As usual, pinagbuksan ako nito ng pinto at inalalayang makababa. Nagpapasalamat ako rito. "Alam mo bang pinasaya mo ang araw ko?" nakangiting tugon ko rito. Totoo naman. Ngunit, hinahanap-hanap ko ang kilig kanina, pero bakit bigla iyong napawi na parang bula? Lihim akong nagtaka.

Tahimik ang buong pasilyo kapag gabi—iyong uri ng katahimikan na hindi nagpapakalma kundi nagpapalakas ng kaba. Hindi alam ni Gray kung anong oras na, kung gabi ba o madaling araw, pero ramdam niyang hindi dapat siya nakahiga lang.

Hannah Matinding digmaan yan malamang 😂 Cheska Ano pa ba? Sana all may masaya ngayong gabi 😂❤ Natatawa naman ako sa pinagsasabi nitong dalawa. Nag-sent pa ako ng picture na may iniinom ako. Cheska Besh, huwag ka magpapakalasing aa kasi alam mo na. Nako huwag mo palalagpasin ang gabi na 'to dahil ang tagal mo ng tigang! 😄

Sa kamay ko, hawak-hawak ang maskarang iyon na para bang sumisimbolo sa bagong pagkatao na kailangan kong yakapin ngayong gabi. Pagsapit nang gabi. 8:00 PM. Ang gabi ay tila mas tahimik kaysa dati. Mula sa madilim na kanto, tanaw ko ang unti-unting paglapit ng isang itim na van—walang plakang nakalagay, walang ilaw sa loob, at parang multong dumarating. Pilit kong pinatatag ang sarili. Isinuot ko ang maskara. Ito na ang simula. Para kay Kaven.

Halos puputok tuloy ang tiyan niya sa kabusugan. Galing ng restaurant ay nag-ikot-ikot sila, lulan ng sasakyan na sinadya nitong bagalan ang takbo. Habang papababa ang gabi at nagsisindi ang mga makukulay na ilaw sa buong siyudad, hindi nababawasan ang ingay ng lansangan. The nocturnals started coming out. Mga kumakayod tuwing gabi para sa iba't ibang kadahilanan.

[Ang Maskara ng Kasinungalingan] Ang gabi ay balot ng karangyaan, ngunit sa ilalim ng mga nagniningning na chandelier ng Valeriano Grand Ballroom, may lason na dahan-dahang kumakalat. Amoy ng mamahaling alak, halimuyak ng mga imported na bulaklak, at ang tunog ng quartet na tumutugtog ng klasikong musika—ito ang perpektong entablado para sa isang trahedya.

Hindi ko alam kung kakampi ba ang lalakeng ito o pasabugin ko na lang kaya ang bungo ng Uno na ito? "Nakakainis lang kasi!" pagrereklamo ko. "Magbabantay na nga lang, nagpapahalata pa! Sana naman kahit lokal lang sila ay umakto naman silang magaling sa trabahong pinili nila! Hindi iyong magwawalis ng gabi! Tanga ba sila!" Sinong hindi magtataka hindi ba? May nagwawalis ba sa kalye ng dis oras ng gabi? Tapos naka-shades pa! Nyeta, di ba?

Kabanata 75 Unti-unting bumabalot ang gabi. Isa-isang nagsisindi ang mga ilaw ng lungsod, lumilikha ng mainit na atmosferang taliwas sa nararamdaman ng ilang tao sa gabing iyon. Sa isang simpleng restaurant, magkaharap na nakaupo sina Camelia at Revan. Magkapatong ang kanyang mga kamay sa ibabaw ng mesa, at paminsan-minsan ay kinakabahan niyang kinukuskos ang dulo ng kanyang mga daliri, isang kilos na hindi niya kayang itago.

SABADO ng gabi, muling sumapit ang gabi sa Nasugbu, Batangas. Sa ilalim ng malawak na kalangitan na pinaliligiran ng maliliwanag na bituin, ang dalampasigan ng Batangas Coastal Resort ay binalot ng pambihirang ganda.