Novel & Cerita Makikipaglibing In English

nakangiting sabi niya rito. Nanlaki ang mga mata nito. Marahil hindi makapaniwala sa kanyang sinabi o dahil sa hindi makapagsalita dahil puno ng pizza ang bibig. . "Mukha ba akong matakaw? Well, totoo naman lalo na kung may kasama akong kumakain, Mas masarap naman kasi talagang kumain ng may kasama. Iyong parang may may kaagaw ka," wika nito sabay hagikgik taos sumubo naman ng lasagna. She's so cute!

“Magsisimula ako sa iyo Doring tapos kay Aning, Siting at Ajing. Isang tanong, sang sagot sa bawat isa, ha?” “Sige-sige, handa na ako!” Puno ng kumpyansang saad ko. “Tell me about yourself,” panimula ni Meling. “Ay! Madali lang yan!” “Pero dapat ingles! ‘Di ba sabi ni Ma’am Masikip na kung tatanungin ka ng ingles dapat ingles din ang sagot,” dagdag ni Meling.

ingos ko. "Para magmukha akong sosyal sa paningin mo! Anong silbi ng kagwapuhan ko kung Tagalog lang ang salita ko? Kung marunong naman akong mag-English, baka gusto mo pa marinig ang side dishes ko na lengguwahe?" pagmamayabang naman nito. "At ngayon, ginawa mo ng pagkain ang ibang salita. Loko-loko ka talaga," bungisngis ko.

Kinikilig na wika ng dalaga, that made her blush once more. “Physically yes! Hindi lang ako sigurado sa totoong damdamin niya para sa akin.”sa loob na aniya. “Hindi ko pa pala kayo naipapakilala sa isat–isa—” “Oh don’t bother, we already met last night pag–akyat mo upang magpahinga.” Sagot nito. “And I can say that he is the man of every women’s dream. A prince charming. A knight perhaps! And why, he’s so handsome and sexy!” Humagikhik na pahayag ni Miaka. Maging siya ay natawa sa paglalarawan ng pinsan pero kaagad din niya iyon sinang–ayunan.

MULING MAGING AKIN Chapter 92: ARYM ZCHRYNNE “MaiMai” – . . . Paano??? What the heck?! “A-ayos lang. M-maupo ka.” Kinakabahan na wika ni Zab. Mabilis akong tumalikod ng makita kong titingin siya sa gawi ko. Mabuti na lang naisipan ko mag dala ng scarf kaya binalot ko kaagad ito sa ulo ako at kahit baduy tignan, nag suot na rin ako ng shades. Imagine, nasa loob ng coffee shop, naka shades? Eh??

Bigla parang nataranta si Zarina at ibinalik ang tingin sa mukha ng lalaki na hindi maintindihan ang sinabi niya. Huminga nang malalim si Zarina at pilit na pinaseseryoso ang mukha. “Sabi ko, big! English ng malaki.” "Anong malaki?" “Ikaw!” Mabilis niyang sagot. "Ako?" “Oo! I mean… ‘Yong ano mo? ‘Yong problema mo. Malaki! Kada kibot ko bigla kang nagagalit. Para kasing ang laki ng problema mo!” sagot niya na ibig niyang pagpawisan.

Hindi sya maaring magkamali. >>>

--- --- --- --- Nanlamig ako. --- --- --- --- "Anong ibig mong sabihin?" --- --- --- --- Lumapit siya. --- --- --- --- At inilabas ang isang maliit na sobre. --- --- --- --- May pangalan sa harap. --- --- --- --- Pangalan ko. --- --- --- --- --- "Iniwan ito ng tatay mo." --- --- --- --- "Kailan?" Tanong ko. --- --- --- --- "Bago siya nawala."

"Ano bang iniisip nila?" "Ayoko ngang makasama ang mga 'yin!" Kanya-kanya nilang reklamo "P-paniguradong away 'to." Ani Miguel kaya napailing ako "Will you all shut your mouth?" Sambit ko kaya natahimik sila

"Wag kang magpapagabi mamaya ha, doon tayo magkikita sa likod ng simbahan para sabay na tayong maghapunan ni Mariposa." Simula nung magkasama kaming tatlo hindi na ito madalas nagsasalita ng ingles. Binagay na din nito ang kilos at pananalita nya sa amin. In short, sya yung nag-adjust dahil nahihirapan kami ni Mariposa na intindihin ang pinagsasasabi niya.