Novel & Cerita Malaking Bahay

Hindi siya gumalaw, wala siyang balak magpaliwanag o ipagtanggol ang sarili. BLAG! Malakas at marahas na ibinaba ng matanda ang tasa ng kape sa mesa, dahilan upang tumapon ang mainit na likido sa mamahaling hardwood. "Gago ka talagang bata ka! Ano-anong klaseng dumi at basura na lang ba ang idinarating

"Maari po bang kung minsan ay makapag harap tayo at mag kwentuhan?" "Oo naman sir. Marami akong lambanog sir sa bahay, tsaka itong si Malia napakalakas uminom kaya marami kaming alak. Minsan nga ay iyang anak ko lang kainuman ko ako pa ang tumutumba." Natatawang sagot ng ama ni Malia. Umiiwas na nga siya gusto pang dumayo sakanila. Napairap si Malia. "Beshy iinom yata sainyo," bulong ni Jeraldine.

SAMARAH Napanganga si Samarah sa laki ng bahay na pinuntahan nila. Malawak ang garahe doon kung saan nakapila ang iba't ibang magagarang sasakyan mula sa mga bisita doon. "Kaloka naman po dito! Ang laki ng bahay! Sure ka po ba na bahay talaga ito o baka mansyon na?" bulalas niya sabay tinging muli sa malamansyong bahay na iyon.

nahhiya niyang sagot dito "Anong walang maipagmalaki? Kat, ayan ka na naman eh. Masyado mo na namang minamaliit ang sarili mo." seryosong sagot naman ng binata. "Hindi mo mawawala sa akin ang mag-isip ng ganoong bagay lalo na at isa kang taong tinitingala ng lipunan. Natatakot akong isipin na baka kapag malaman nila ang nobya mo ay walang----"

Kung hindi, Hindi ko maisip kung gaano ako ka galit sa kanya na kasama siya sa marriage namin. Kinagat niya ang kanyang mga ngipin. Tapos parang may naisip lang, nilipat niya yung tingin niya sa lower body ko. "Kailangan kong maalis ang problema minsan at para sa lahat," bulong niya. "Hindi sapat ang pagpatay ng isang bastardo. Paano kung nanganak ka pa ng mga bastardo habang nakatalikod ako?"

Malaki Malaking tulong na nasa hapag si Jj. Dahil siya ang bumabasag ng katahimikan at nakakaasiwang paligid.. 'Lolo. Favorite mo adobo rin? Parehas po tayo!..si Daddy rin tapos si Lolo...sabi ni Tito Lukas favorite niya rin adobo po!' Malawak ang ngiti ng lalaki...Tumango rin siya kay Jj hanggang sa nagkwentuhan na silang dalawa ..

Biglang sabi niya "Umiibig? Imposible." Hindi pwede. "Bakit naman imposible?" Napapikit ako sa naging tanong niya Hindi imposible na mahulog ako pero ang problema ay hindi pwede. I am not allowed to. "Hindi na mahalaga ang rason na meron ako." Sagot ko tsaka tumayo "I need to go, and you should go home too. Delikado sa labas." Sambit ko pa

Asia POV “Wow,” napabulalas ako, hindi mapigilan ang excitement nang makita ko ang malaking bahay sa harapan namin. “Ang ganda naman dito. Parang mansion sa lumang pelikula… pero may kurot ng kababalaghan.” Huminto ang kabayo sa harap ng malawak na bakuran na may matataas na halamang ornamental, fountain na wala nang tubig, at pathway na may konting putik dulot ng basang lupa.

Magarbo at malaki ang mga bahay na nakatayo sa bawat hanay ng subdivision at hindi lang ito basta bahay, mansyon na ata mga iyon. Makailang beses kong kinurap ang mga mata ko para pigilan ang tuluyang pagkainggit na may mga taong nakakayang mamuhay sa ganitong klaseng estado ng buhay samantalang ang iba naman sa lipunan ay isang kahig isang tuka. Ilang minuto pa ang lumipas at biglang huminto ang kotseng sinasakyan namin sa isang malaking bahay na kulang gray at puti ang kulay.

The man who she's been looking for until now. Malakas. Nagkakagulo. Nag-iiyakan. May nagmamakaawa, nakikiusap na bigyan ng t’yansang makaligtas, ngunit matinik, matindi, manhid ang mga ito. Wala silang pakialam, basta kunin ang mga batang paslit at paslangin ang dapat patayin.