Malaking Bahay 소설 & 이야기

Aalis na sana ako ng makakita ako ng paskil sa hindi gaanong malayo. “Teka? Ibig sabihin ganito kalawak ang lupa riyan sa loob?” Ngayon ko lang napansin na ang lawak ng agwat nitong bakud mula sa malaking bahay, kakaiba dahil sementado pa ang bakod. Gaano ba kayaman ang nakatira rito. Pinuntahan ko ang paskil at binasa ito. “Hiring Maid. 10 thounsands a month? We? Alam kong malaki ang bahay pero 'yong ganito kalaki?”

Mali, maling makaramdam ng kahit na anong emosyon na wala sa imaginary script na pinag-aralan ko para sa relasyong ito. Kaya with full force ay kumuwala ako sa kaniyang pagkakayakap at mabilis na lumabas ng banyo. Doon na lang ako sa labas ng kwartong ito magbabanyo. Malaki naman ang bahay niya kaya paniguradong maraming banyo rito. *************************************

magalang niyang sabi “O-okay naman kami, iha. Eto, mahirap pa rin… kumusta na ang mama mo, ang mga kapatid mo?” “Okay naman po kami. Bibisitahin ko lang ang bahay namin dito. Na-miss ko kasi kung saan kami lumaki.” Lingid sa kaalaman ng kanyang mama, may tao siyang pinapapunta doon para linisin ang bahay nila. Kahit may mga bahay na sila sa iba’t ibang parte ng mundo, hindi niya maintindihan kung bakit hindi niya matalikuran ang bahay na iyon.

Malawak ang bakuran at may mga puno ng Mangga, Papaya, Caimito at Alateris kaya naman malilim ang paligid ng bahay. Medyo nakaramdam ng kilabot si Avery ng isipin na maninirahan siyang mag isa sa malaking bahay lalo at vintage na ito. Ang estilo kasi ng rest house ay parang mga bahay na madalas gamitin sa mga horror films.

‎“Dito muna tayo mawawala.” Pagkababa pa lang nila sa bangka, agad sinalubong ng malamig na hangin ng probinsya si Mariel. Tahimik ang paligid. Tanging huni lang ng mga ibon at hampas ng alon ang maririnig. ‎Sa di-kalayuan— may lumang bahay na kahoy na nakatayo sa gitna ng malalaking puno ng mangga. Simple. Tahimik. Pero halatang matibay at matagal nang nakatayo.

Malaki ang hakbang na tinungo ang isang bahay na gawa pa kahoy at tanging gasera lamang ang nagbibigay ng liwanag. Kasunod niyon ay ang akin ng pagtangis habang kalong sa bisig ang katawan ng isang babaeng hindi ko makilala kung sino. Mahaba ang buhok niya't nakasuot ng may manggas na bestida't data.

bulong niya Kalaunan ay nakarating din kami sa bahay ni Sheng, simple lang ito na gawa sa kahoy pero matibay naman "Pasensya na po ma'am, ganito lan po kaliit ang bahay" ani ni Sheng ng makapasok kami "Tangglin mona ng ma'am at isa pa sanay kami ng kambal sa ganitong bahay, lumaki ang mga ito sa tita ko" aniko, ngumiti si Sheng at tumango "Puwede pong lumabas muna kayo para makita ang paligid, lilinisan ko lang po saglit ang kuwarto ninyo" ani niya at sumunod naman kami

“Ako'y nasa Malate, alas siete ng gabi Nakilala ko tuloy itong magandang babae Na nakabibighani sa aking mga mata Ang di ko lang alam ay manloloko lang pala Bumanat siya sa kin ng "bilmoko niyan, bilmoko non" Nagtuturo na siya, hindi pa kami on Upang di mahalata, siya ay nagpayabang Nag-me-me-menage-a-trois daw siya sa Alabang

Muling Maging Akin - SPECIAL CHAPTER 12 ❥SVEN DIONE TAN❥ “Bakit ba kayong mga lalaki hindi makuntento sa iisang babae? Lagi ba talaga dapat may reserba? Porke ba dalawa itlog niyo dapat dalawa din babae nyo? Bakit?! Iisa lang naman títí nyo ah??! Bakit??? Sumagot ka sir!” Lasing na sabi ng isang babae na hindi ko naman kilala. Naiiling na lang ako sa sinabi niya. Hindi ko naman naranasan magkaroon ng kabit kaya hindi ako maka-relate sa sinabi niya.

Matagal niya akong tinitigan bago maliit na ngumiti. "Gustuhin ko man ay hindi puwede," maya-maya ay sagot niya. "Marami akong maiiwanan sa bahay na hindi ko kayang iwan. Tulad ng mga alaga nating manok, nag-iisang kalabaw at baka, ang bahay natin. Higit sa lahat, ang sakahan. Gusto kong mabawi ang dati nating sakahan para naman hindi ka na masyadong nahihirapan sa pagtatrabaho mo. Isa pa, kaunti na lang mababayaran na natin ng buo 'yon. Iyon lang kasi ang maiiwan ko sa'yo sakali mang mawala ako."