Malalim Na Tagalog Ng Internet Novels & Stories

malakas na sabi ko. “I know, Mr. Zimmerman. Kaya tinawagan agad kita.” “Fuck! Tungkol saan ang meeting?” tanong ko habang hindi mawala ang tingin sa pussy ni baby girl ko. Sarap dilaan talaga. Sarap ipasok ang cock ko sa kanyang pussy. “About sa pagpapalawak ng internet sa Mindanao, Mr. Zimmerman.” “Copy. Give me a minutes, lalabas na rin ako.”

Sa bahay pagdating ko ay agad akong humiga sa aking kama dulot sa pagod ng aming pamamasyal kanina. "Hay nakakapagod pero masaya naman, marami pa pala akong kailangang iligpit na gamit dahil bukas na pala ang Alis ko pauwing Laguna. Makikita ko na rin at makasama sina Mommy at Daddy," habang kausap ang aking sarili. Habang nasa kalagitnaan ako nang pagliligpit ng aking mga gamit ay may biglang kumatok sa aking pintuan na siyang ikinagulat at ipinagtaka ko ng husto.

IKATLONG TAUHAN “Selene” MABAGAL siyang tumango rito bago ngumiti na rin; ganoon din ang ginawa ng kanyang ina bago ito naunang maupo sa sopa na dati nang inupuan nito. “Alma.”

tanong ko " Malamang Ginagamit" " Bakit ang dami naman yata?" " MAlamang para sa mga Studies yung iba" " EH sobra naman ata" " MAlamang pag nasira yung isa marami pang kapalit" " Even so, Ang dami talaga,nagmumukha kang hacker nyan" " MAlamang" " HAcker ka?" " MAlamang hindi." " Malamang nalang ba ang makukuha kong sagot?"

Gusto mo pa ba? Libu-libong komento ang nai-post sa Internet. Tiningnan ni Rodel ang mga bagong sikat na post sa Internet at galit na galit na tila lumuwa ang kanyang mga mata. Mayroong hindi mabilang na mga gumagamit ng Internet sa bansa. Sa simula, ang tsismis tungkol sa mayayamang pamilya ay nakakakuha ng atensyon ng marami. Sa kabila ng paggamit ng pera para tanggalin ang mga sikat na post, hindi pa rin sapat ang mga kontribusyon ng netizen.

Luckily walang passcode ang wifi niya. Tuwang-tuwa ang kaluluwa ko nang magkaroon ako ng internet. Mayamaya ay naisiapan kong mag-g**gle map kung nasaan lugar ba talaga ako ngayon. "Ayala Alabang? Nasa Ayala Alabang ako ngayon?!" Kumunot ang noo ko nang mag pop-up sa notification ko ang text na galing sa unknown number. I click and read the text messages.

pag-uulit ko pa. “The Internet,” seryoso niyang sagot dahilan para tuluyan nang kumawala ang tawang kanina ko pa pinipigilan. Hindi ko akalain na darating sa punto na manonood siya ng cooking videos sa internet habang sumusunod sa recipe. Parang hindi bagay sa kanya dahil sa laki ng kanyang katawan at sa maaangas niyang tattoo.

Ang weird diba? Nang magsawa akong magbrowse sa f******k ay nag offline na rin ako. Nagbukas na lang ako ng radio at nag manual search ako ng isang Fm radio station sa Pilipinas. Ewan ko ba nakatira kami dito sa Europe pero ang palaging hanap ko ay mga OPM at hindi ko rin pala alam na hindi ko alam kung bakit marunong o nakakaintindi ako ng tagalog? Kapag naman tinanong ko si Daddy at Kuya Brent sasabihin nila na “Half Filipino tayo tinuruan kang mag tagalog,” pero bakit ganun? Parang wala akong maalala?

Sa huli, makakabalik din sila sa tahimik nilang buhay. Napagtanto rin nilang makapangyarihan nga ang internet — tulad ng tubig, kaya nitong itaguyod ka o kaya'y palubugin. Hindi na sila basta-bastang gagamit ng social media para umatake ng iba. Isang beses ka lang matamaan ng backfire, ikaw rin ang babagsak. "Kung wala na kayong ibang sasabihin, pwede na kayong umalis. Huwag kayong magsisiksikan dito na parang mga bubuyog. Nakakaabala kayo sa negosyo ko."

“Ano ba problema mo? I-search mo online. Ang Universe Tech ay world-class, parang kumpanya ng mga Vergara.” Totoo, sagot ni Marielle sa isip niya—punô ang internet ng mga papuri tungkol sa Universe Tech. Parang perpektong kumpanya. Parang sobrang ganda para maging totoo. At dahil nga masyadong maganda, mas lalo siyang kinabahan. “Paano kung peke lahat ng ‘yan? Internet age na tayo, Dominic. Madali na lang magpaka-propo—”