Novel & Cerita Mariang Makiling Story

sabi ng matanda na pinagkibit-balikat na lang niya. "Eh, sino nga ba 'yung Maria Makiling? Chix ba 'yun?" gago talaga itong si Latrelle o sadyang wala siyang alam tungkol sa dalaga. Uminom muna ng tubig si Manong bago magpatuloy ng kwento. Halata naman kay Manong na paniwalain nga sa mga gano'ng bagay. Sa ayos palang niya ay mukhang pangmatandang paniniwala ang nakalakihan niya.

Strikta at prangka man ito: ito ang naging kanlungan niya. Bago pa man makalapit sa kaniya ang mga nakaitim na lalaki ay agad siyang tumakbo palayo dito. Hindi pa siya nakakalayo ng marinig niya ang putok ng baril, nilingon niya si Madam Pilipang na tinadtad ng bala. “Madam Pilipang!” Humagulhol si Marga, gustuhin niya man itong lapitan pero taliwas ang takbo ng paa niya.

Madeline's P. O. V. Pagbalik sa Maynila ay tila ba naging back to normal ang buhay ko. Kahit alam kong kasal ako, hindi ko na maramdaman. Ito ang gusto ko, tipong malaya pa rin ako kahit kinasal ako ng patago. "Na-miss ko ang malambot na kama ko!" sigaw ko. Humiga ako sa kama ko, kasabay noon ang pagbukas ng pinto ng kwarto ko. Irita akong tumingin sa taong nagbukas noon.

“Oh, shobe…” Mariing siyang pumikit at muling ibinaon ang mukha sa balikat ng kanyang kuya. Huminga siya nang malalim at dinama lang ang mainit na yakap ng kanyang kuya. He missed him so much. He missed him comforting her. Sa mga ganitong pagkakataon, ang Ahia Jermaine niya lang talaga ang nakakapagpakalma sa kanya. Kahit na alam niyang wala ng pag-asa at hindi talaga okay ang lahat, pakiramdam niya kakayanin niya at magiging maayos din ang lahat dahil sa yakap ng kanyang kuya. “I-I miss you, Ahia…”

SINALUBONG siya ni Mariella sa bungad ng bahay nang malaman mula kay Karl ang pagdating ng binata. "Good evening po, tita," bati ni Miguel. "Magandang gabi din, Miguel," batibdin ni Mariella. "Ikaw lang ba mag-isa?" tanong ni Mariella at luminga sa likuran niya. Tumango lamang si Miguel. "Tara sa kusina at nang makakain ka," aya ni Mariella kay Miguel.

mariing saad ni Irina. Napabuga nang malalim si Miguel at hinarap ang kanyang ina at anak. “Mama, we will not let that happen. I will not allow my son to suffer in prison. I will win and become President of the Philippines. We will do anything to get what we want, and no one will stand in our way!” mariing saad ni Miguel.

Nang magsimula siyang magsalita, ang mga salita ay nagkaroon ng bigat, at sa bawat patak ng kanyang luha, ang mga tao sa korte ay tahimik na nakikinig. “Ipinagpapasalamat ko po na buhay pa ako,” ang nagsimula si Mary, ang kanyang boses ay malungkot at nanginginig. “Ang mga kasama ko sa pagtakas ay mga kababaihan din na ginugol ang kanilang mga araw na tulad ko—mga alipin ng sistema ni Mayor Ilagan. Kasama ko si Liza, isang kaibigan na matagal ko nang nakilala. Ngunit habang tumatakbo kami, binaril siya ng isa sa mga tauhan ni Ilagan. Namatay po siya sa aking mga kamay… at wala akong magawa.”

Pakilala niya habang paupo siya sa tabi ko. "Mariella Jimena Figeroa." Hindi niya ako kinamayan tulad ng ibang normal na tao. Hinalika agad niya ako sa labi at nauwi na naman niya ako sa bahay niya. Tula noong una ay may nangyari sa amin. Ang problema ay nasa akin, plagi kong sinasabi na tama na iyin at iyon na ang huli pero sa tuwing susunduin naman niya ay sumasama ako sa kanya.

"Kiligin?" Tumango ito at ngumiti. "Oo friend. Hay naku kung nakita mo lang ang sarili mo kanina habang nagkwento ka about Maru, kitang kita ang admiration and kilig sa mukha mo." Napaisip ako. 'Kinikilig ka ba talaga ako? Ibig sabihin may nararamdaman na ako kay Maru?' Huminto na ang kotse. "Girl andito na tayo!" Masayang anunsyo ni Yelle.

Napa-upo Ako bigla habang nagku-kuwento kay Marcos na parang isang magandang pelikula ang napanood. "Baby, she is crazy!" "Ang haba ng sinabi ko, Mahal tapos ganoon lang ang sagot mo?" bulyaw ko rito."Wait, did you and Lianne-," "Almost, Baby! Almost!" Putol nito sa tanong ko. Nasira na ang mood ko kaya tumalikod na lang Ako rito sabay balik ulit sa paghiga na may kasamang pagdabog.