Mariang Makiling Story Novels & Stories

usto mo bang dito kita sipingan sa harap ng mga taohan ko?" Mahinang wika ni Miguel ngunit madiin. Sa kanang kamay lang ni Miguel ay nahawakan na ang dalawang kamay nya sa taas ng kanyang ulo. Ipinasok ni Miguel ang kaliwang kamay nya sa laylayan ng tapis nyang kumot pataas ng pataas ang kamay nito patungo sa pagitan ng kanyang dalawang hita. Ang mga halik ni Miguel ay bumaba sa kanyang dibdib. Nagawa ng bunganga nitong matanggal ang buhol ng pagkakatapis ng kumot at nagawa netong mailabas ang isang malusog na dibdib ni Marie at agad na sinusuan ni Miguel. Napaigtad si Marie. Hindi na niya alam ang gagawin. Natatakot siya, nahihiya siya at hindi niya maipaliwag ang sensasyon nararamdaman nga

TILA HINDI makapaniwala si Rio sa mga narinig niyang kwento ni Ursula. Buong durasyon na nagkukuwento ito ng nangyari rito ay nakaawang lang ang labi niya. Ni hindi niya magawang magtanong.

Ang hirap pa man din ng sasakyan dito dahil liblib at iilan lang dumadaan. Tinignan ko ng mariin si Fiandro at pinaliitan ng titig. Sinisisi ko siya dahil iniwan ako ng tricycle. Nakita ko ang multong ngiti na pilit itinatago. Nang mahuli ko iyon ay tumaas ang kilay niya. "What?" Lalo akong nagpigil na sabihan siya. Kahit ano ding sabihin ko at pagtanggi ko sa gusto niya ay mamimilit pa din siya.

Kinikilig rin ako kagaya niya. "Same with me, baby," sabi ko sa kanya. "Ito ang masasabi ko rin na magandang nangyari sa buhay ko. I never felt this way before. Sa 'yo ko lang talaga naramdaman ang ganitong pagmamahal sa buong buhay ko. Hindi na ako papayag na mawala ka sa buhay ko, baby. Ninakaw mo nga ang necklace ni mommy ngunit masasabi ko rin na ninakaw mo rin ang puso ko. You're the maid who stole my heart. Sa ginawang pagnanakaw mo sa puso ko ay hindi ko na malaman ang gagawin ko kapag mawala ka pa at nakawin rin sa akin ng iba. Hindi ko hahayaan na may umagaw sa 'yo sa akin," sabi ko pa sa kanya.

Umiling si Dean Mariposa at ngumiti. "Kunting kaalaman lang. Alam mo ba na asawa ko rin nagpaaralan sa akin noon? Hampaslupa din ako pero dahil mababait ang mga Alcantara, isa sa mga tito ni Benjo ang napangasawa ko. Pero lowkey lang dapat tayo dahil mahirap na makarinig ng hindi maganda sa ibang tao. Baka isipon nila gunayuma ko si Duke." Hindi nakapagtataka. Tipid na ngumiti si Marie matapos niyang marinig ang kwento ni Dean Mariposa. Halata naman sa pagkatao ng babae na mabait din ito.

“Lying is just for the weak. This is not the end. I will get the ledger and kill all of the Montemayors. Hindi ako magtitira kahit isa.” Paulit-ulit na sinabunutan ni Mariella ang sarili habang sinasabi ang katagang hindi maaari nang paulit-ulit. Nakaramdam ako ng awa sa kaniya at kay Ama dahil hindi man lang nila nakilala ang isa’t isa.

Parang isang selyo na nagsara sa isang pahina ng kwento na matagal nang pilit nililimot. “So… nanganak na pala si Capt. Prescilla…” “Oo,” sagot ni Marlon. “At tsaka… alam mo bang kasal na pala sila ni Captain Jal? Bago pa tayo umalis ng Manila. Tahimik lang ang seremonya, pero buong barko na ang nagbubulungan ngayon.”

sigaw ni Javi, pilit na itinatayo ang asawa. “Hindi ko pwedeng iwan ang terminal, Javi!” iyak ni Maria. “Si Gabriel... ang puso niya ay nasa peak na! Kapag hindi ko nakuha ang feedback loop, mamatay ang anak natin!” Tumingin si Javi kay Augusto Soliven. Ang kaniyang ama ay nakatayo sa gilid, pinapanood ang kaniyang sariling imperyo na gumuho nang may malupit na kasiyahan. “Napakaganda, hindi ba?” ani Augusto. “Ang huling 'Glow Up' ni Maria Valdez ay ang maging pinakamagandang paputok sa kasaysayan ng Pilipinas.”

“Basta isang araw dumating sila sa lugar, magkakasama na lang sila?” “Yes. Gano’n ang sabi ng mga kapitbahay. Dumating si Aling Marites na may kasamang dalawang batang babae. Isa nga doon si Elen na si Margareth nga at ang anak niyang babae na ilang buwan lang ang lumipas ay namatay na rin." Ikinuyom ko ang aking kamao. “So, lahat ng nalalaman natin tungkol sa pinanggalingan ni Margareth ay galing lang sa mismong kwento niya ngayon?”

mababa niyang sabi. ‎“Craig—” ‎“Lock the door.” “Kahit anong marinig mo… huwag kang lalabas.” ‎At bago pa siya mapigilan ni Mariel— ‎lumabas na si Craig sa dilim ng gabi. ‎Habang sa malayo— sa gitna ng kagubatan ng isla— ‎may pares ng matang nakamasid sa kanya mula sa dilim. ‎ ‎