Marriage Escape Novels & Stories

“And before that morning... My parents told me I'm getting married. I told them I can't. I even talked back to my mom.” “I-ikakasal ka na?” I bit my lower lip. “Yes, I was getting married that night. They want me to marry someone I don't love. Kaya ang ginawa ko, I escape. You, I was so willing to leave my almost perfect life just to be with you. I was so willing to leave my parents and just to be with because I can't imagine myself marrying someone if it's not you. We made a promise, remember?” Nagsisimula na rin akong maiyak. Naninikip ang aking dibdib. We're talking in a hush voices and thank goodness, no one's in the library except us and the librarian.

taka kong tanong habang abot-abot ang kaba sa dibdib ko. Ngumiti siya ng nakakaloko sa akin saka tinanggal ang kumot na binalot ko sa aking katawan. Muli ko sanang ipupulupot iyon kundi niya lang ako mabilis na kinubabawan. "Listen carefully, my wife..." Napalunok ako nang ibuka niya ang mga hita ko. "You are chained into me. Into our marriage, my Mrs.Villa Cruz," he said as he pushed his shaft inside mine. He didn't sign our annulment papers?!

Kumanta kasi ang mga ito. "Hey, mommy! Daddy wants to marry you. He wants to marry you, he wants to marry you. Marry you, marry you, marry you....." Sunod-sunod na ang pagpatak ng mga luha niya dahil sa sobrang saya. Lalo na sa kanta ng kambal na kahit medyo nabubulol na si Casey ay malinaw pa rin sa pandinig niya, malinaw din naman kasi ang bigkas ni Carter. Kuha ang tono ng kinanta ng kambal sa kanta ni Bruno Mars na, "Marry You."

Hinalikan siyang muli ni Villamor bago siya inakay papasok. Walang galit, paghihiganti, o desperasyon sa pagitan nila. Nanatiling maingat at mapagpasensiya si Villamor, hinahayaan si Mylica na magpasya kung hanggang saan ito maaaring lumapit. Nang gabing iyon, hindi naramdaman ni Mylica na siya ang bride na iniwan at pinagtaksilan ni Jim. Pakiramdam niya ay gusto siya, pinoprotektahan, at malaya.

Nang matagumpay na mapirmahan ni Vaniah ang marriage contract ay matulog na rin si Kaizen. Kinaumagahan ay maaga nang nagising si Kaizen dahil nga sa may pupuntahan pa sila ni Vaniah. Nagpabili na rin siya ng couple ring. Napapabuntong hininga nalang siya habang irita sa ginagawa. “Dad, I hope last na 'to.” Naiiyak niyang sabi habang sinusuot ang singsing pero wala namang luha. Sunod niyang ginawa ay tinignan ang marriage contract. Bigla siyang mapatayo nang makita ang kulay blue na clip sa marriage contract kung saan nagpirma si Vaniah. Ang isang clip ay tanda na iyon ang fake.

“Oh, good evening! Sprain po ba? Ay, wait lang po.” Nag-abot si Zed ng ID, pero nauna ang nurse na sumulyap sa amin dalawa. “Don’t worry, sir, we’ll take care of your wife.” Parang tumigil ang mundo sa salitang iyon. Wife. Mabilis kong binawi ang kamay ko mula kay Zed, ramdam ko ang init na umakyat sa pisngi ko. “Ah, hindi po—” Napakagat ako ng labi, halos mabulol. “He’s not—”

rinig kong galit sa sigaw nito sa akin. Binuksan ko ang pintuan nitong opisina niya at saka nilingon siya sa huling pagkakataon. “And you can’t just made feel that I have mistake this time, Mrs. Zelda. I am not dumb to just sign the contract like it was nothing. I’ve read it and I know I can’t sign it because it’s too risky, but can you blame me? It’s your order for me to sign it so I did because no one can be against you right?” pabalang na sagot ko rito. “And no. Anyone can dare to walk out on you, and I’m one of them, Mrs. Faye Zelda,” pagkasabi ko no’n ay malakas kong isinarado ang pintuan ng opisina niya.

Magsasalita sana ako ngunit inunahan niya ako. "I let you escape from my house to enjoy your days before our marriage." Napapikit ako ng mariin ng mapagtanto ko kung sino ang humihila sa akin. Kaya pala maayos akong nakalabas ng mansion. Dapat ba akong magpasalamat sa kaniya? Obviously, no! "Mister Zack Elliot Mason, I'm going to pay my father's debt, but let me go back inside so that I aahhh" nagulat ako ng isandal niya ako sa pader. Nasa hallway kami malapit sa exit ng bar.

"Ah, I'm s-sorry. I need to go. B-Bigla kasing sumama ang pakiramdam ko." Pagkasambit no'n ay mabilis na siyang naglakad palabas, muntik pa siyang matumba mabuti na lang at nasalo kaagad siya ng isa sa mga waiter. Hindi pa man siya nakakarating sa sariling kotse ay mabilis na nag uunahan tumulo ang luha niya. Hindi siya makapaniwala sa mga nangyayari. This arrange marriage is really a huge mess and full of sh*t!

sigaw ng bata bago tumakbo papasok. Althea bit her lip, forcing herself to keep calm as she closed the car door. She turned to Xander, her voice firm and unwavering. “Listen, Xander. We may be married on paper, but that’s all it is—a piece of paper. There’s nothing between us, no real relationship. So stop acting like a husband because you are not one.” Xander tightened his grip on the steering wheel, his jaw clenching as he turned to look at her. “Nothing between us?” he repeated, his voice dangerously low. “Are you sure about that, Althea?”