Novel & Cerita Marry My Husband Episode 4

“Divorce.” Isang salita ngunit napakahirap na desisyon pero sa nangyari kagabi ay mas ginanahan si Xyriel na ipagpatuloy ang kanyang iniisip dahil gusto na niyang makawala sa lalaking hindi naman siya minahal, sa lalaking nananakit at namimilit na makipagtalik sa kanya. Isang lalaki na kahit kailan ay hindi siya pinahalagahan at inalagaan. Ang lalaki na may iba namang mahal. Sa apat na taon nilang pagsasama ay bilang lamang sa daliri ang masasayang ala-ala nila ni Ralph.

mahina kong tugon, sapat lang para marinig niya. Kumunot ang kaniyang noo. “One hour.” sahalip ay sabi niya. Pagak akong natawa. Talagang sagad sa buto ang pagiging antipatiko nya. “Hindi.” mariin kong tanggi. “I won't leave here, Avery. I am your husband. We're married, right? So where you live is where I live too. You can't tell me to leave if I don't want to.” nakangisi niyang turan na tila nang-aasar.

Ayaw nang masyadong bigyan ng detalye ng lalaki ang sinasabi nito dahil ayaw nitong marinig ng dalagita ang mga sasabihin nito. “But… I can’t do that. I don’t have a husband, or at least a boyfriend.” Napakamot si Marion sa ulo niya dahil hindi niya akalaing ganoon katindi ang kahihiyan na mararamdaman niya sa mga oras na iyon. Noong iniisip niya pa lang, parang madali lang ang lahat. Pero ngayon na kailangan na niyang magmakaawa sa lalaki para pagbigyan siya nito, pakiramdam niya, gusto na niyang matunaw o kaya naman ay maghukay at magtago na lang sa ilalim ng lupa. “I need to have a husband before I can proceed with the treatment… That’s the reason why I need you.”

May isa pang lalaki ang dumating at nakisali sa usapan ng dalawang taong nasa harap ng altar. I gulp as the memories from yesterday flashed speedly in my head. "Why don't you marry me instead? Right here and right now? Habang nandito pa 'yung pari." "Will you accept Arcival, to be your lawful husband? For better or worst, for richer or poorer, 'till death do you part" "I do father," Did i say 'I do' to my estrange groom? Napaigtad ako ng biglang may kumatok sa pinto ng unit ko. It was heavy at tila nagmamadali.

Walang kakurap-kurap na para bang pakiramdam ko ay nagandahan s'ya sa 'kin. Magkasabay kaming humarap sa pari. "Ethan Blackwood, tinatanggap mo ba si Ava Morales bilang iyong asawa?" tanong ng pari sa kan'ya. "Ehem... Oo," sagot ni Ethan, malinaw at kakitaan sa kanya ang pagiging seryoso. Mabilis siyang tumutugon sa pari. Plano rin ata ng lalaking ito na ikasal kami para sa sarili nitong kapakanan. "Kung may kailangan siya sakin! Pwes...ako rin," isip ko.

“Bakit kasi hindi mo man lang ako hinayaan magsalita, Ivan? Well, for your information. This lady behind my back ang gusto kong pakasalan mo. Sa ayaw mo man o sa gusto mo.” “Wow? Really, Dad? You want me to marry a girl like her that I've never met? Are you fucking serious, Dad?! Can you please stop making fun with me? Because Dad it’s not funny, okay?” Dinig ang mahinang pagsinghap ni Mr. Lorenzo bago muling magsalita. “You know me, Ivan. Hindi ako nagbibiro lalong-lalo na sa mga bagay na katulad nito. So, yes I am damn serious, Son and my decision is final.”

“You’re right. Kailangan ko talaga ng makakausap ngayon. Tomorrow was supposed to be the happiest day of my life, but now. . . well, you know that story.” Tumango si Clarence. “I can’t imagine what you’re going through, but I’m here to listen.” Kumuha ng shot glass si Mari, nilagyan niya ng vodka ito saka binigay kay Clarence. "Samahan mo ako ngayong gabi," aniya nang ibigay ito kay Clarence. Ngumiti si Clarence, kinuha ang shot glass at ininum ito. Lumipas ang halos isang oras nilang usapan ay tinamaan na rin si Clarence. Napansin ni Mari na may extrang marriage certificate sa loob ng envelope. Ngumisi siya at tiningnan niya si Clarence.

“Para sa inyong dalawa ’yan. Limited edition… kung ano man ’yan, bahala na kayo.” Kumindat si Mariol at biglang bumaling kay Marvey, na abala pa sa pag-aayos ng kurbata niya kahit tapos na ang seremonya isang oras na ang nakalipas. “Kumusta ka na, Marvey? Buti naman at natuloy din ang kasal niyo. Akala ko may kasunod na naman na rescheduling gaya ng huling apat na beses—ay, tatlo ba ‘yon? Basta parang teleserye weekly ang announcement.”

"This is unbelievable! You're unbelievable! Pamamanhikan na ito!" "Alright, then…" Nagkibit-balikat siya. "We were supposed to tell you this later. Pero ngayong alam mo na, tama ka." "What the hell?" "Your Mama and I have agreed to marry you off," he revealed it like it was no big deal. "And I want your full cooperation with this. We'll talk more about it later. But for now, act nicely to our guests. Kilala sila ng Mama mo kaya nasisiguro ko, mabait ang pamilya nila."

Typo's and Grammatical error's ahead! You have been warned! Kindly do Votes and Comments! <3 Summer's POV. "You... Promise what?.." "I promise myself that, someday, I'll marry her... I want her to be first and my last..." Pinigilan ko ang aking emosyon.. Bakit?.. bakit ang sakit?.. Huminga muna ako ng malalim bago muling nag tanong.. "Why?... Why did you not marry her?.."