Marry My Husband Webtoon Mga Nobela at Kwento

“She doesnʼt want to marry you anymore. Narealize niya raw na marami pa siyang pangarap at gustong gawin. Hindi roon kasama ang pag-aasawa. Kaya si Seraphina ang ipinakasal namin sayo. Hindi na siya nagpaalam sayo dahil alam niyang hindi mo siya hahayaan na umalis." Sarkastikong natawa si Lukas at umiling sa kanila. "That's bullshit! Mahal ako ni Celestine. Ramdam ko yun. Hindi niya ako magagawang iwan basta na lang. Kaya nga ako pumayag sa arrange marriage na ito dahil siya ang papakasalan ko!"

Usal nito sa akin, habang tumatawa. "Oo naman. Masaya akong makita kayo ng anak ko na nagkakadebelopan, na kung maikasal man kayo, ay kaagad nyo kaming bigyan ng apo," tugon ko. Bigla napasapo si Sophia sa kanyang pisngi, na bahagyang namula. "Masusunod, Tita... h'wag lang kayong mainip," maarteng tugon nito.

Ayaw nang masyadong bigyan ng detalye ng lalaki ang sinasabi nito dahil ayaw nitong marinig ng dalagita ang mga sasabihin nito. “But… I can’t do that. I don’t have a husband, or at least a boyfriend.” Napakamot si Marion sa ulo niya dahil hindi niya akalaing ganoon katindi ang kahihiyan na mararamdaman niya sa mga oras na iyon. Noong iniisip niya pa lang, parang madali lang ang lahat. Pero ngayon na kailangan na niyang magmakaawa sa lalaki para pagbigyan siya nito, pakiramdam niya, gusto na niyang matunaw o kaya naman ay maghukay at magtago na lang sa ilalim ng lupa. “I need to have a husband before I can proceed with the treatment… That’s the reason why I need you.”

Unti-onti kong inihakbang ang aking mga paa ko papasok ng simbahan na kung saan kasabay nang pagtugtog nang kanta nga mestro, dahilan para magsimulang dumagundong ang kaba sa buong sistema ko. Song: Marry your daughter Sir, I'm a bit nervous About being here today. Still not really sure what I'm going to say. So bare with me please, If I take up too much of your time. I can't imagine myself getting married to Mr. Tyler Jeon! Myghad! See in this box is a ring for your oldest. She's my everything and all that I know is, it would be such a relief, If i knew that we were on the same side,

*Lonely Kimchi and Sad Banana* Yevhen Thyne Mercado Villamayor I thanked Ama a million times after his daughter and I got married. Hindi man kami kinasal sa simbahan, pero at least may papel na akong panlaban kay Maria. I already imagined a happy ever after with her, but our marriage was immediately tested when I discovered her past relationship with her brother. Naging sila pala noong iniwan ko siya.

Matapos sumagot ni Maru ay nakangiting bumaling naman sa akin si Pastor. "Mara, will you have Maru to be your wedded husband, to live together after God's ordinance in the holy estate of matrimony; will you love him, comfort him, honor and keep him, in sickness and in health, and forsaking all others, keep yourself only for him so long as you both shall live?" I look at Maru and then to the Pastor and answer "I will." I didn't expect that I will feel happy at this wedding. As I look at Maru something rather someone caught my attention.

Tumulo ang luha ko hindi dahil sa saya kung hindi dahil sa pagdadalamhati sa kinahantungan ng buhay ko. Bumukas ang pintuan at sinalubong ako ng malakas na palakpakan ng lahat pati na rin ng mga matang halata namang walang kasiyahang laman. Sino bang matutuwa na ikakasal ako? Bukod sa wala akong kakilala rito ay napakabata ko pa. I'm only 24 yet I married a 48-year-old man. He's almost double my age! Hindi lang iyon. Isa siyang makapangyarihang tao na kayang bilhin kahit ang kaluluwa mo kagaya ng ginawa niya sa akin. BINILI NIYA AKO.

"This is unbelievable! You're unbelievable! Pamamanhikan na ito!" "Alright, then…" Nagkibit-balikat siya. "We were supposed to tell you this later. Pero ngayong alam mo na, tama ka." "What the hell?" "Your Mama and I have agreed to marry you off," he revealed it like it was no big deal. "And I want your full cooperation with this. We'll talk more about it later. But for now, act nicely to our guests. Kilala sila ng Mama mo kaya nasisiguro ko, mabait ang pamilya nila."

At kung bakit ba naman kasi wala siyang matandaan sa nakaraan niya? "Love, hindi naman sa gano'n, mas iniisip ko lang ang kapakanan mo. Isipin mo na lang, ikakasal na dapat tayo pero hindi 'yon natuloy, just because of an accident. That's why it's not easy to me na umaksyon na lang nang padalos-dalos. You know what? Like you, ay gustung-gusto ko na rin makasama ang parents ko but for now you are my priority, handa kitang unahin sa lahat ng bagay. So, I hope you'll take things slowly, dahil darating ang araw na makakasama rin natin ang mga magulang natin. Okay?" Tila naliwanagan naman siya sa nais nitong mangyari, bagay na unti-unting nakapagpanatag sa kaniya upang maniwala na wala naman tala

Hindi halata, ah. “Guess you saw the news, yes, Mom. I am married.” simpleng balita nito sa ina. There was a tinge of red around the corners of the woman’s cheek. “Explain yourself!” “Why don’t you take a seat first? You didn’t come visit when I’m still in the OR…” he sighs, “anyways, what do I expect from you?” “Oh, stop being a tear-jerker. Ex—” “Yes, I married my wife in secret. So what can you do about it?” hamon nito.